چیزی به عنوان یک شام رایگان وجود ندارد. – قانون کران (بلوچ ، 1977 ، اقتباس شده)

وقتی گروه های مردم ، از 2 تا حرف، به شام ​​بروید ، پتانسیل عدم اطمینان و پاسخ به استرس خفیف وجود دارد (مک کرسی ، 1997). چه کسی هنگام آمدن چک را انتخاب می کند؟ فرهنگ محلی راهنمایی هایی را ارائه می دهد به طوری که شام ​​ها نیازی به استرس زیاد ندارند ، اما هنجارها و انتظارات فرهنگی گاهی اوقات به اندازه کافی واضح نیست ، یا توسط یک شام یا زیر مجموعه ای از شام ها نقض می شوند (استوفر ، 1949). پس چی؟

انتظارات هنجاری به اندازه کافی واضح است که والدین با فرزندان خود بیرون می روند (همیلتون ، 1963). هنگامی که زوج های دوست یابی دگرجنسگرا بیرون می روند ، وضوح بیشتری نسبت به اکنون وجود داشته است. بسیاری از زوج های متاهل با شارژ حساب مشترک خود از نقطه تنش و عدم اطمینان گذشته اند. اگر یک نفر این مسئله را روشن کند که او یکی از دعوت کننده ها است ، ما می دانیم که او پرداخت می کند. با این وجود ، اعلامیه های قبلی از تنوع “درمان من” پتانسیل ناخوشایندی را حفظ می کند. تقسیم جمعی ، هنگامی که به خوبی انجام شود ، نیازی به اعلامیه قصد ندارد (Kameda et al. ، 2005).

هنگام تامل به سناریوهای فرضی ، پاسخ دهندگان تمایل دارند اطلاعات بیشتری را بخواهند. شام ها چند ساله هستند؟ چقدر پول می گیرند؟ چه کسی آخرین بار پرداخت؟ این رویکرد علوم داده برای کاهش عدم اطمینان است. اگر تمام اطلاعات مربوطه را داشته باشیم ، تفکر پیش می رود ، مشکلی نیست. ما خواهیم دانست که چه کسی باید و پرداخت خواهد کرد. عدم اطمینان ، بدون استرس. افسوس ، بسیاری از موقعیت های اجتماعی با صفحه گسترده ای از اطلاعات برای پیشبرد راه همراه نیستند. شام ها باید در هنگام درک آنها به هنجارهای اجتماعی اعتماد کنند و اطلاعات لزوماً ناقصی را که در مورد اعضای حزب و تاریخ آنها دارند تحمل کنند.

بگذارید یک مورد خاص ، اگر سبک شده باشد ، در نظر بگیریم. ما یک مهمانی شش نفره داریم ، همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است. جوآن و جیم پدر و مادر دوست داشتنی طلاق گرفته لولا و سندی هستند. هال شریک زندگی زنده جوآن است و جک شریک زندگی زنده سندی است. سه فرد مسن هر کدام درآمد حرفه ای دارند. سه بزرگسال جوان حقوق شروع متوسطی دارند. این حضور هال است که این پرونده را جالب می کند. بدون او ، جوآن و جیم این لایحه را به اشتراک می گذارند ، بدون سوالی پرسیده نمی شود. مسلماً ، آنها در زمین های محکم و مهمی اجتماعی قرار می گیرند ، و آنها در گذشته به قانون ساده 50-50 تقسیم شده اند. هال چیست؟ سه سناریو موجود در این شکل نشان دهنده شکست احتمالی پرداخت است ، اما لازم به ذکر است که سایر توزیع های مسئولیت مالی قابل تصور است.

در سناریو 1 ، جوآن و جیم این لایحه را به همان اندازه که همیشه دارند تقسیم می کنند. در سناریو 2 ، سه فرد مسن سهام مساوی را انتخاب می کنند. در سناریو 3 ، جوآن و هال به عنوان یک واحد عمل می کنند و نیمی از لایحه را تقسیم می کنند ، در حالی که جیم نیمی دیگر را می پردازد. افراد معقول ممکن است در مورد آنچه انتظار می رود در چنین شرایطی اتفاق بیفتد ، مخالف باشند ، آنچه فکر می کنند اتفاق خواهد افتاد ، و اینکه چگونه در هنگام شبیه سازی دیدگاه منحصر به فرد هر غذاخوری ، نسبت به هر یک از سناریوها احساس می کنند.

بگذارید برخی از امکانات را در نظر بگیریم. سناریو 1 HAL را در موقعیتی ظریف قرار می دهد. آیا با دریافت یک پاس رایگان مانند یک کودک (بزرگسال جوان) رفتار می شود؟ آیا او از عدم پرداخت هزینه خوشحال خواهد شد ، یا از چشم انداز دیده شدن به عنوان بی قدرت خجالت می کشد؟ جیم چه احساسی در مورد تقسیم صورتحساب با همسر سابق خود در هنگام حضور یک فرد مسن دیگر دارد؟ آیا جوآن بی تفاوت خواهد بود؟ سناریو 2 برای سه ناهارخوری قدیمی عادلانه است ، اما ممکن است هال احساس کند که او بیش از آنچه باید انجام داده باشد؟ از این گذشته ، بزرگسالان جوان فرزندان او نیستند. آیا سناریو 3 این نگرانی ها را برطرف می کند؟ اگر چنین است ، آیا جیم گرووس در یک نابرابری درک شده او را از بین می برد؟

اوضاع با یک هنجار اجتماعی دیگر پیچیده است ، هنجاری که بیان می کند نباید در مورد نابرابری های مالی درک شده بحث کند – اگر چنین برداشت هایی وجود دارد. اگر یک یا چند مهمانی احساس تغییر کوتاه کنند ، پاسخ عاطفی جایی برای رفتن ندارد. از یک طرف ، افراد معقول باید بتوانند راه حلی پیدا کنند که همه می توانند در مورد آن توافق کنند. از طرف دیگر ، افراد معقول می دانند که از چنین مکالمات اجتناب می شود.

ممکن است گمان کنیم که بسیاری از خوانندگان نسخه ای از این نوع وضعیت ناخوشایند را تجربه کرده اند. روانشناسان چه توصیه ای می توانند ارائه دهند؟ از آنجا که به نظر نمی رسد یک کلید طلایی برای باز کردن راز خوشبختی جمعی وجود داشته باشد ، اجازه دهید برخی از گزینه ها را مرور کنیم.

اول ، البته گزینه بحث و گفتگوی صریح و آزاد در بین بزرگان وجود دارد. این ممکن است قبل یا بعد از شام اتفاق بیفتد ، اما مطمئناً در طول آن نیست. مانعی برای چنین مکالمه ای این است که هرکسی که این کار را آغاز کند ، احتمالاً در نقش حزب آزار دهنده بازی می کند ، که این امر مستلزم از دست دادن قدرت و پرستیژ است.

دوم ، گزینه برداشت وجود دارد. اگر یک غذاخوری از این مزیت استفاده کند ، این شخص می تواند از مشارکت در شام های آینده خودداری کند. این حرکت به دلیل امتناع از تعامل بیشتر با آزادکاران و مدافعان (Balliet & Lindström ، 2023) خواهد بود. با این حال ، این حرکت به دلایل آشکار خطرات قابل توجهی ، به ویژه برای والدین در سناریوی ما به همراه دارد. در نتیجه ، دست هال تقویت می شود.

گزینه سوم و چهارم به ترتیب برای مکیدن یا منفجر کردن آن است. نیازی به گفتن نیست ، هزینه های پیش بینی شده عاطفی و بین فردی قابل توجه است.

آنچه این سناریوی به ظاهر ساده را قانع کننده و دشوار می کند این است که ظرفیت های تکامل یافته برای اشتراک مشترک با خانواده مدرن مطابقت ندارد. اشتراك جمعی در جوامع شکارچی جمع شده پدیدار شد كه خانواده های هسته ای محاصره نشده بودند و جایی كه در دسترس بودن غذا می تواند با شانس ، تغییر فصول ، مهاجرت حیوانات طعمه و هوس خدایان به طرز چشمگیری متفاوت باشد. در کوتاه مدت ، شکارچی های جمع کننده ها خاطرنشان می کنند ، همه تغذیه می شوند و در دراز مدت ، هیچ کس مورد سوء استفاده قرار نمی گیرد (سوزمان ، 2017).

در همین حال ، پایین در رستوران خانواده محله ، فشار خون هنوز در حال افزایش است. بوها هضم برای همه می توانند تنش را کاهش دهند – به خصوص اگر در خانه باشد.