دههها است که شیرینکنندههای مصنوعی به عنوان جایگزین سالمتری برای شکر تبلیغ میشوند. اما تحقیقات جدید نشان میدهد که آنها ممکن است اثرات غیرمنتظرهای بر متابولیسم داشته باشند.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن؛ «منگ وانگ»، نویسنده اول مقاله و استادیار پژوهشی در دانشکده علوم و سیاست تغذیه فریدمن دانشگاه تافتس در بوستون، گفت: «آنچه تجزیه و تحلیل ما را قابل توجه میکند این است که با تمرکز بر مقایسهکنندههای بدون کالری، ما اثرات فیزیولوژیکی مستقیم خود شیرینکنندهها را جدا کردیم، نه کالریهایی که جایگزین آنها میشوند.»
جزئیات کامل اثرات مخرب شیرینکنندههای مصنوعی بر متابولیسم و سلامت عمومی | مروری جامع بر ۲۱ کارآزمایی بالینی تصادفیشده در بزرگسالان نشان میدهد که مصرف شیرینکنندههای کمکالری و بدون کالری با افزایش سطح انسولین ناشتا و هموگلوبین A1c (نشانگر کنترل قند خون در بلندمدت) همراه است و همچنین روندی به سمت بدتر شدن حساسیت به انسولین مشاهده میشود . این یافتهها که در مجله Current Atherosclerosis Reports منتشر شده، نشان میدهد که این ترکیبات در بدن بیاثر نیستند و ممکن است متابولیسم را مختل کنند .
یکی از مکانیسمهای اصلی تأثیر شیرینکنندههای مصنوعی بر متابولیسم، از طریق تغییر در میکروبیوم روده است . این ترکیبات معمولاً از دستگاه گوارش عبور کرده و با میکروبهای روده در تماس مستقیم قرار میگیرند. در یک مطالعه، موشهایی که شیرینکنندههای مصنوعی دریافت کردند، سطح گلوکز خونشان افزایش یافت و پس از پیوند میکروبیوم روده این موشها به موشهای فاقد باکتری روده، آنها نیز دچار افزایش قند خون شدند . این آزمایش نشان داد که تغییرات ایجادشده در میکروبیوم روده عامل اصلی این اختلال متابولیک است .
مطالعات کوتاهمدت در انسان نیز نشان داده است که شیرینکنندههای مصنوعی ممکن است سطح انسولین را تحت تأثیر قرار دهند . از آنجایی که انسولین یک هورمون آنابولیک (سازنده) است، این موضوع میتواند به افزایش بافت چربی و افزایش اشتها منجر شود . همچنین، شواهد نشان میدهد که شیرینکنندههای مصنوعی با کاهش حساسیت به انسولین، خطر ابتلا به سندرم متابولیک و دیابت نوع ۲ را افزایش میدهند .
او در یک بیانیه خبری افزود: «هنگام جمعآوری یافتههای آزمایشهای فردی، سیگنالهایی را میبینیم که نشان میدهد این ترکیبات ممکن است آسیبهای متابولیکی داشته باشند.»
محققان ۲۱ آزمایش بالینی تصادفی را که شیرینکنندههای مصنوعی و کمکالری را با گزینههای بدون کالری مانند آب یا دارونما مقایسه میکردند، تجزیه و تحلیل کردند.
نتیجه: شیرینکنندههای مصنوعی با سطح انسولین ناشتا بالاتر و HbA۱c بالاتر- معیاری برای کنترل قند خون در درازمدت- مرتبط بودند. این تجزیه و تحلیل همچنین روندی را به سمت کاهش حساسیت به انسولین نشان داد.
محققان گفتند یک توضیح احتمالی شامل میکروبیوم روده است. شواهد قبلی نشان میدهد که برخی شیرینکنندههای غیرمغذی میتوانند ترکیب و عملکرد باکتریهای روده شما را تغییر دهند.
این بررسی همچنین نشان داد افرادی که شیرینکنندههای مصنوعی بیشتری مصرف میکنند، ممکن است در معرض خطر بیشتر ابتلا به بیماریهای قلبی-متابولیک، از جمله دیابت نوع ۲ و بیماریهای قلبی باشند.
محققان گفتند که یافتههای کلی آنها نشان میدهد که این ترکیبات ممکن است آسیبهای متابولیکی داشته باشند، اما برای تعیین علت و معلول به مطالعات بیشتری نیاز است.
در عین حال، دکتر «داریوش مظفریان»، متخصص قلب و عروق و مدیر موسسه غذا و داروی دانشگاه تافتس، گفت: «ما نمیتوانیم به سادگی فرض کنیم که شیرینکنندههای مصنوعی ایمن و بیضرر هستند و اجتناب از آنها در هر زمان ممکن، انتخاب عاقلانهای به نظر میرسد.»
پایان/*
اندیشه قرن را در ایتا، روبیکا، پیام رسان بله و تلگرام دنبال کنید.
