به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن؛ در بازی اول برابر نیوزیلند و در غیاب احسان حاج صفی، ایران مهدی طارمی با بازوبند کاپیتانی به میدان آمد. ستاره ایران که بیشترین امید برای گلزنی را به او داریم، اما در نیمه اول با وجود آنکه یک بار توپ را به دیرک دروازه زد در رسیدن به این هدف ناکام بود.

تاثیر طارمی بر تیم ما غیر قابل انکار است. همه توپ‌ها به او ختم شده و بازیکنان ناخودآگاه سعی می‌کنند مثل او پنالتی بگیرند. طارمی در اولین اقدام ما در حمله از عمق دفاع به خوبی پا به توپ جلو آمد همانطور که در طول بازی به خوبی تیم را در زمین رهبری و توپ پخش می‌کرد.

اما شلیک او همان که به دیرک دروازه خورد و آه از نهاد همه بلند کرد، نقطه منفی در کارنامه‌اش شد. طارمی باید آریا یوسفی را در سمت چپ خود می‌دید که خالی و بدون محافظ، با دروازه‌بان تک به تک بود. یک بغل پای زمینی به سمت او کافی بود تا آریا گل اول را بزند، بازیکنی که در همین تیم ملی و لیگ نشان داده از این گل‌ها خوب می‌زند.

اما طارمی با خودخواهی ذاتی هر مهاجم، ترجیح داد خودش شلیک کند که البته توپ به دیرک خورد.