توسعه تابآوری عاطفی یا همان توانایی تحمل فشار و ناراحتی بدون اینکه احساسات منفی کنترلتان کنند، میتواند باعث شود این مسیر سختتر و طاقتفرسا به جای یک دردسر، فرصتی برای یادگیری و رشد باشد.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن، شناخته شدن بهعنوان فردی مقاوم حس فوقالعادهای دارد، اما تحمل لحظات سختی که باعث ساختن این مقاومت میشوند، به آن اندازه جذاب نیست. «توسعه تابآوری عاطفی یا همان توانایی تحمل فشار و ناراحتی بدون اینکه احساسات منفی کنترلتان کنند، میتواند باعث شود این مسیر سختتر و طاقتفرسا به جای یک دردسر، فرصتی برای یادگیری و رشد باشد.»
هر چه بیشتر بفهمیم که ناامیدی و کشمکش درواقع نشانهای از یادگیری است و نه نشانه اشتباه بودن ما، تحمل آن خیلی آسانتر میشود.
یادگیری در فضایی بین دانستن و ندانستن اتفاق میافتد.
شما همیشه یکباره همه چیز را نمیدانید و یاد گرفتن بین نقطه «ندانستن» و «دانستن» میتواند خیلی ناامیدکننده باشد. مثلاً وقتی وارد یک شغل جدید میشوید، باید مهارتهای جدید یاد بگیرید، اشتباه کنید و با افراد جدید ارتباط برقرار کنید تا کمکم احساس راحتی کنید.
مسیر بین دانستن و ندانستن، بیشتر شبیه یک خط مارپیچ است تا یک خط مستقیم و صاف. پس وقتی احساس ناامیدی کردید، به خودتان یادآوری کنید که یادگیری زمان میبرد. این کار را میتوانید با کشیدن یا نگاه کردن به یک نمودار ساده انجام دهید.
داشتن یک تصویر یا نمودار جلوی چشم واقعاً کمککننده است. هر وقت صدای درونتان میگوید: «خیلی سخته، نمیتونم بفهمم»، آن تصویر داستان متفاوتی برای شما تعریف میکند: من در فضای یادگیری هستم و دقیقاً جایی هستم که باید باشم، فقط الان کمی سخت است.
اگر مرتب به خودتان بگویید «این کار خیلی سخته» یا «هیچ وقت نمیتونم موفق بشم»، کمکم باورش میکنید. کندی توصیه میکند دیالوگ درونیتان را به جملات مثبت، حمایتکننده و مهربانانه تغییر دهید.
مثلاً بگویید: «این کار سخت بهخاطر این است که واقعاً سخته. هنوز یاد نگرفتم، اما میتونم تلاش کنم. میتونم یک نفس عمیق بکشم، استراحت کنم و وقتی آماده بودم برگردم سراغش.»
حتی اگر اول این حرفها را باور نکنید، انجام دادنشان مثل «تظاهر به باحال بودن تا زمانی که واقعاً باحال بشوید» کمک میکند. چون با تمرین، اعتماد به نفستان افزایش پیدا میکند.
حرفهایی که با خودمان میزنیم خیلی قدرتمندند. احساس ما نسبت به چیزی ترکیبی است از احساس آن موضوع و نحوه حرف زدن خودمان درباره آن احساس. نمیتوانیم همیشه احساساتمان را تغییر دهیم، اما میتوانیم یاد بگیریم که چگونه درباره آنها حرف بزنیم.
مطالعهای در سال ۲۰۲۰ نشان داده که حرفهای مثبت درونی میتواند مهارتهای مقابلهای ما را تقویت کند، قدرت ذهنیمان را بالا ببرد و باعث شود بیشتر از آنچه فکر میکنیم تلاش کنیم و حتی از یادگیری بیشتر لذت ببریم.
به جای انتظار برای رسیدن سریع به هدف بلندمدت، با اهداف کوچک شروع کنید.
اگر هدف بزرگی بگذارید و نتوانید به آن برسید، احتمالاً دوباره تلاش نمیکنید. مثلاً اگر میخواهید فعالتر باشید، بهتر است به جای ورزش یک ساعته هر روز، با پیادهروی ۲۰ دقیقهای سه بار در هفته شروع کنید.
یک آزمایش کوچک انجام دهید که کمی برایتان ناراحتکننده باشد: مثلاً قرار است با رئیستان درباره چیزی که اذیتتان میکند صحبت کنید، یا این گفتگو را با یک دوست داشته باشید. اینها آزمایشهای کوچکی هستند که به بدنتان میگویند «من کسی هستم که میتواند در فضای یادگیری باشد و ناراحتی را تحمل کند.» هرچه بدنتان بیشتر یاد بگیرد که میتواند این فضا را تحمل کند، در زمینههای دیگر هم راحتتر تاب بیاورد.
پایان/*
.
