ما دوست داریم باور داشته باشیم که اطلاعات از وضعیت مالی مصون است – قدرت مغز خام بدون در نظر گرفتن درآمد می تواند رونق بگیرد. اما علم داستانی متفاوت را بیان می کند: فقر فقط فرصت را محدود نمی کند ، بلکه در واقع عملکرد شناختی را کاهش می دهد. و تأثیرات هم بیولوژیکی و هم روانی هستند.

سوء تغذیه: به کسری شناختی سوخت

از کودکان نوپا تحت تغذیه در کشورهای در حال توسعه گرفته تا صندوق های ناهار پر از مواد غذایی در غرب ، رژیم غذایی یک کمک کننده مستقیم در توانایی شناختی است. در موریس ، یک مطالعه طولی از بیش از 1500 کودک دریافت که سوء تغذیه در 3 سالگی منجر به افت 15 امتیازی در ضریب هوشی در سن 11 سالگی شد.

اما این فقط مربوط به گرسنگی نیست. این در مورد کیفیت غذا است. در ایالات متحده ، محققان دانشگاه ایالتی اوهایو تقریباً 12،000 دانش آموز هشتم را تحصیل کردند و دریافتند که دانشجویانی که روزانه فست فود مصرف می کردند ، 20 ٪ از تست های دانشگاهی نسبت به کسانی که از آن اجتناب می کردند ، نمره کمتری داشتند. تغذیه ضعیف در هر دو جوامع ثروتمند و فقیر منجر به نتیجه مشابه می شود: عملکرد مغز به خطر افتاده.

عوارض پنهان استرس مالی

فراتر از زیست شناسی ، استرس ناشی از ناامنی مالی بر پهنای باند ذهنی ویران می کند. استرس فقط یک وضعیت عاطفی نیست. این یک آبشار شیمیایی است که سطح هورمون را تغییر می دهد ، منابع شناختی را ربوده و تصمیم گیری را مختل می کند.

یک مطالعه 2013 ذکر شده در کمبود: هزینه واقعی نداشتن کافی توسط Sendhil Mullainathan و Eldar Shafir این موضوع را به وضوح نشان دادند. از شرکت کنندگان خواسته شد که یک لایحه تعمیر غیر منتظره خودرو را تصور کنند – یا 300 دلار یا 3000 دلار. در حالی که مبلغ کوچکتر تأثیر کمی داشت ، هزینه فرضی بزرگتر باعث شد تا نمرات ضریب هوشی 10 تا 12 امتیاز کاهش یابد. مبهم پیش بینی از فشار مالی برای اختلال در عملکرد ذهنی کافی بود.

یافته های مشابه از یک مطالعه دانشگاه جورج تاون در سال 1983 پدیدار شد: استرس عاطفی و جسمی برای کاهش ضریب هوشی به طور متوسط ​​13 امتیاز در کودکان در سن 7 سالگی پیدا شد.

یک چرخه شرور

اثرات شناختی یک حلقه بازخورد بی رحمانه ایجاد می کند. استرس مالی منجر به عملکرد ذهنی ضعیف تر می شود ، که باعث کاهش تحصیلات و حرفه ای می شود و این باعث می شود ناامنی اقتصادی تقویت شود. فقر به معنای واقعی کلمه مغز را مالیات می دهد – محدود به منبع مورد نیاز برای فرار از چنگال آن.

چرا این برای سیاست مهم است

برنامه هایی مانند یارانه های ناهار مدرسه و حداقل دستمزد قابل زندگی فقط مربوط به حقوق صاحبان سهام نیست. آنها در مورد هوش هستند. اطمینان از ثبات اساسی تغذیه ای و مالی نه تنها جامعه را منصفانه تر می کند. آن را باهوش تر می کند. و این به نفع همه است.

در پایان ، مغز ممکن است با ارزش ترین دارایی ما باشد. اما بدون پشتیبانی درست ، حتی شدیدترین ذهن را می توان با وزن کمبود فرو برد.