بخش عمده ای از گفتگوی عمومی پیرامون فناوری دیجیتال تمایل دارد که روی آنچه اشتباه پیش می رود متمرکز شود: ما بیش از حد می رویم ، خیلی کم می خوابیم و به نظر می رسد که به تلفن های خود چسبیده است. اما این تنها بخشی از تصویر است. آنچه غالباً ناشناخته می شود این است که چقدر بسیاری از ما در واقع با زندگی دیجیتال سازگار هستیم.

انسانها به طرز چشمگیری انعطاف پذیر و سازگار هستند. در طول تاریخ ، ما در پاسخ به ابزارها و چالش های جدید ، رفتارها و محیط های خود را تغییر شکل داده ایم. دوران دیجیتال نیز از این قاعده مستثنی نیست. از آنجا که زندگی ما به طور فزاینده ای توسط صفحه نمایش واسطه می شود ، بسیاری از افراد در حال حاضر عادت های خود را-به طور آگاهانه یا نه-برای تقویت بهزیستی و ارتباط ، تنظیم می کنند تا اینکه آن را کم کنند.

من به عنوان یکی از همکاران پژوهشی با آزمایشگاه شکوفایی انسان در انستیتوی Archbridge ، من بخشی از تیمی بودم که نمونه ای از نماینده ملی آمریکایی ها را در مورد شکوفایی دیجیتالی خود بررسی کردم. به عنوان بخشی از این نظرسنجی ، ما همچنین از آنها در مورد عادات دیجیتالی آنها سؤال کردیم و دریافتیم که چندین عادت ممکن است فکر کنیم برای سلامت روانی ، جسمی و اجتماعی ما بد نیست که ممکن است به همان اندازه که قبلاً تصور می شد بد نباشد.

به عنوان مثال ، بررسی اولین مورد ایمیل در صبح – که اغلب به عنوان یک عادت مضر تلقی می شد – با انگیزه بهتر و سلامت روانی مرتبط بود ، به احتمال زیاد به این دلیل که به افراد کمک می کند تا روز را احساس و آماده کنند.¹ علاوه بر این ، در حالی که اجتناب از صفحه نمایش قبل از خواب اغلب به عنوان یک بهترین روش جهانی ارتقا می یابد ، ما فقط در ارتباط با نتایج بهداشتی بهبود یافته در مقایسه با درگیر شدن با صفحه های قبل از خواب ، فقط ارتباطات جزئی پیدا کردیم.

نسل های جوان نیز سازگار هستند

حتی در بین نسل های جوان ، که اغلب به عنوان قربانی اضافه بار دیجیتال به تصویر کشیده می شوند ، علائم سازگاری مشخص است. این بررسی نشان داد که ژنرال Z و Millennials بیشتر از بزرگسالان مسن تر هستند که از مقایسه رسانه های اجتماعی الهام بگیرند و احساس نزدیکی را به یک جامعه آنلاین گزارش دهند.

گرچه ژنرال Z همچنین به طور کلی سطح بالاتری از تنهایی و نگرانی های سلامت روانی را گزارش کرده است ، اما کسانی که به صورت دیجیتالی شکوفا می شوند – با اقداماتی مانند اتصال آنلاین ، پیگیری هدف و تنظیم زمان ، بسیار زیاد بودند – به طور قابل توجهی بیشتر گزارش می کردند که سلامت روانی و اجتماعی بهتری را گزارش می کنند.

به عنوان مثال ، در بین شرکت کنندگان Gen Z:

• کسانی که گزارش دادند احساس الهام می کنند برای دنبال کردن اهداف توسط آنچه که به صورت آنلاین دیدند ، کمتر احتمال دارد که تنهایی گزارش دهند.
• کسانی که گزارش دادند که می توانند واقعی خود را به صورت آنلاین نشان دهند ، احتمالاً احساس ارتباط اجتماعی می کنند.
• کسانی که در کنترل استفاده از فناوری خود احساس می کردند ، از سلامت روانی ضعیف کمتری برخوردار بودند.

نمونه دیگری از چگونگی سازگاری با زندگی پر از فناوری ، همانطور که در ادبیات یافتم ، این است که در سال 2013 ، محققان دریافتند که ترک تلفن در هنگام مکالمه ، کیفیت روابط را مختل می کند. آنها همچنین به عنوان حضور کافی پدیده با این حال ، تکثیر مطالعه در سال 2021 نشان داد که دیگر این مورد نیست.

مورد در مورد: انسان سازگار است. و شاید ژنرال Z (و ژنرال آلفا؟) این کار را حتی سریعتر و بهتر از نسل های قدیمی انجام دهند.

حمایت از سازگاری مثبت با زندگی پر از فناوری ما

اگر مغز ما برای انطباق ساخته شده باشد ، سؤال اصلی مطرح می شود: چگونه می توانیم از این سازگاری در زندگی مبتنی بر فناوری خود پشتیبانی کنیم؟

به جای اینکه از فناوری یا تکیه بر راه حل های یک اندازه متناسب با همه استفاده کنیم ، می توانیم در مورد آنچه کار می کند ، چه چیزی نیست ، و چقدر ما قبلاً سازگار شده ایم و می توانیم به انطباق خود ادامه دهیم. در اینجا پنج روش برای حمایت از بهزیستی دیجیتال در حال انجام در حالی که اذعان می کنیم تا چه حد به ما رسیده ایم آورده شده است:

1. خودتنظیمی عمدی
   شاید تلفن شما یک بار شما را تحت الشعاع قرار دهد ، اما احتمال دارد اکنون بدانید که چه چیزی به بهترین وجهی در خدمت شما است. اگر حواس پرتی هنوز در حال خزیدن است ، هرگز برای مکث و تنظیم مجدد مرزها خیلی دیر نشده است-اعلان ها ، از ردیاب های زمان صفحه استفاده کنید ، یا زمان های بدون دستگاه را برای بازیابی مجدد تنظیم کنید.
2. محتوای سرنوشت
   بیشتر ما آموخته ایم که فضاهای آنلاین خود را به منافع خود تنظیم کنیم. اگر هنوز احساس غرق شدن می کنید ، به دنبال محتوا و جوامعی باشید که شما را الهام بخش و متصل می کنند. استفاده از رسانه های اجتماعی برای روابط ، پیگیری هدف و تعامل مدنی منجر به نتایج مثبت تر می شود.
3. در حال تحول هنجارهای اجتماعی
   ما رشد کرده ایم که تشخیص می دهیم که استفاده از فناوری باعث افزایش تعامل (به دنبال جهت ها) می شود و چه زمانی از بین می رود (قطع کار عمیق یا مکالمه). اگر فناوری هنوز هم احساس مزاحمت می کند ، وعده های غذایی بدون تلفن را امتحان کنید ، در حین کار یا زمان خانواده بدون صفحه نمایش اعلان کنید.
4. تکنولوژی بازپس گیری برای معنا
   به طور فزاینده ، ما از فناوری برای رشد استفاده می کنیم – به گروه های پشتیبانی ، کلاس های آنلاین ، مشغول سرگرمی های خلاقانه. اگر زندگی دیجیتالی شما احساس انزوا می کند ، تمرکز خود را تغییر دهید: با افراد جدید ارتباط برقرار کنید ، محتوای مختلف را کشف کنید یا عمدی تر باشید.
5. ادغام زندگی دیجیتال و آفلاین
   بسیاری از آنها اکنون ابزارهای آنلاین را با بهزیستی آفلاین ترکیب می کنند-با استفاده از برنامه های تناسب اندام ، ابزارهای ذهن آگاهی یا کمک های بهره وری. اگر فناوری احساس می کند بیشتر از آنچه می دهد از بین می رود ، از شما کمک بخواهید. فناوری باید زندگی شما را تقویت کند ، نه آن را کاهش دهید.

در نهایت ، دنیای دیجیتال چیزی نیست که ما درمانده مورد توجه قرار بگیریم – این چیزی است که ما به طور مداوم در حال یادگیری هستیم. و علم نشان می دهد که ما کار بهتری نسبت به آنچه فکر می کنیم انجام می دهیم.

^{1 توجه داشته باشید رابطه معکوس نیز ممکن است صحیح باشد ، افرادی که از نظر روحی به خوبی هستند ، بیشتر احتمال دارند ایمیل خود را در صبح بررسی کنند.}