“من احساس می کنم زندگی شخص دیگری را زندگی می کنم.”

“چرا من همیشه نیازهای دیگران را پیش روی خود قرار می دهم؟”

“موقعیت های اجتماعی من را خسته می کند.”

در عمل من ، من اغلب اظهاراتی مانند این را می شنوم ، و آنها نشان می دهند که ممکن است کسی در یک زندگی جزئی یا کاملاً اجرا کننده زندگی کند. اگر احساس کمتری نسبت به معتبر دارید ، ممکن است نظریه زیر به این دلیل روشن شود.

بسیاری از ما نسخه های خودمان را برای خوشحال کردن ، محافظت یا جلوگیری از درگیری ارائه می دهیم. مقاله اصلی DW Winnicott “اعوجاج نفس از نظر خود واقعی و دروغین” (1960) به بررسی چگونگی ایجاد “خود کاذب” در پاسخ به محیط های مراقبت اولیه می پردازد ، به ویژه هنگامی که آنها مجبور به رعایت نیازها یا انتظارات دیگران با هزینه تکانه های معتبر خود می شوند.

در دنیای امروز ، کلمات “درست” و “دروغین” قدیمی و بیش از حد باینری به نظر می رسند. با این حال ، Winnicott قصد نداشت عبارت “خود کاذب” را لزوماً منفی باشد. درعوض ، او در حال بررسی شیوه ای بود که ما یاد می گیریم که با دنیای ما سازگار شویم ، و نظریه او نگاهی جذاب به چگونگی لایه بندی همه ما می تواند نشان دهد. Winnicott اظهار داشت که ما به عنوان نوزادان ، زندگی را در یک وضعیت فیلتر نشده شروع می کنیم – آنچه او “خود واقعی” نامیده است – و نیازهای خود را آزادانه بیان می کنیم. در مورد تجهیزات تودلرها که غذا را روی زمین پرتاب می کنند یا در ملاء عام قرار می گیرند فکر کنید.

هنگامی که مراقبان با گرما و قوام پاسخ می دهند ، کودکان احساس ایمنی را احساس می کنند که به آنها امکان می دهد یک “خود کاذب” سالم ایجاد کنند. آنها یاد می گیرند که چگونه مودب باشند ، با موقعیت های مختلف اجتماعی برخورد کنند و به جهان اعتماد کنند.

اینگونه است که ما برای کنار آمدن در جامعه سازگار می شویم. اینگونه است که ما یاد می گیریم که در یک کتابخانه ساکت باشیم و با توله سگ ها متفاوت از آنچه برای کارفرمایان خود انجام می دهیم صحبت کنیم.

با این حال ، هنگامی که مراقبان از نظر عاطفی در دسترس نیستند ، بیش از حد مهم هستند ، یا فقط وقتی کودک “خوب” است ، محبت را نشان می دهند ، افراد می توانند بیش از حد اسکان پیدا کنند. آنها یاد می گیرند بخش هایی از خود را سرکوب کنند که ممکن است رد شوند ، به آرامی ساخت یک روکش یا “خود کاذب” برای اطمینان از ارتباط.

درک تفاوت بین خود واقعی و دروغین شما می تواند بی سر و صدا در حال تغییر زندگی باشد. بسیاری از ما به اجرای برنامه می پردازیم: “شریک خوب” ، “موفق” و “دوست غیرمترقبه”. نظریه Winnicott زبان را به آن تنش می بخشد.

خود دروغین به معنای مخرب جعلی نیست. این نسخه شما است که یاد گرفته اید که صلح را حفظ کنید ، از رد خودداری کنید یا با سازگاری عشق کسب کنید. نظریه Winnicott به بررسی لایه های خود دروغین می پردازد ، نشان می دهد که چگونه برای برخی از ما ، این خود کاذب می تواند شروع به تسلط کند و باعث شود احساس خالی ، اضطراب داشته باشیم ، یا گویی که زندگی شخص دیگری را زندگی می کنیم.

بریجت را که در یک رابطه طولانی مدت به درمان خفه شده است ، بگیرید. وی گفت: “من شریک زندگی خود را دوست دارم ، اما احساس می کنم وجود ندارم.” او توضیح داد که او اغلب به ترجیحات شریک زندگی خود واگذار می کند ، حتی به او اجازه می دهد تا چگونه باید در موقعیت های اجتماعی خاص “عمل کند”. والدین بریجت هنگام جوانی به طرز حیرت انگیزی طلاق گرفتند. با حرکت بین دو خانه ، او یاد گرفت که با توجه به نیازهای والدینش به جای خودش ، صلح را حفظ کند. او هر دو والدین را دوست داشت و مجبور شد وقتی که با یکدیگر صحبت می کردند ، پریشانی خود را پنهان کنند.

بریجت در حالی که او در اوایل کودکی خود کاوش کرد ، یادآوری کرد که والدینش نیز از بیان عاطفی او دلسرد شده اند. آنها می گویند: “گریه نکن”. “آسان باشید.” با گذشت زمان ، بریجت فهمید که قابل قبول بودن به معنای دوست داشتن است ، بنابراین او احساسات خود را – غالباً عصبانیت ، نارضایتی یا نگرانی – دفن کرد تا یک شخصیت جلا و اسکان باشد.

این الگوی در روابط او ادامه داشت. او از ابراز نارضایتی خودداری کرد ، نگران این بود که ممکن است شریک زندگی خود را از بین ببرد. نتیجه: احساس عمیق تنهایی ، حتی در حضور کسی که او را دوست داشت.

Winnicott پنج درجه از خود دروغین را توصیف کرد ، از سالم تا کاملاً خفه کننده:

• سازگاری اجتماعی خود کاذب – نسخه مودبانه شما. این به شما کمک می کند تا مصاحبه های شغلی ، رویدادهای اجتماعی و مکالمات ناخوشایند را انجام دهید.
• محافظت از خود کاذب – بخشی از شما که آسیب پذیری عاطفی را پنهان می کند. شما این ماسک را هنگام لبخند زدن از طریق ناراحتی می پوشید یا در هنگام آماده شدن از مکالمات عمیق خودداری می کنید. همچنین شامل همدلی و همدست بودن است.
• سازگار با خود کاذب – اینجاست که همه چیز سخت تر می شود. این نسخه از شما بیش از حد با دیگران ، اغلب با هزینه نیازها و خواسته های شما سازگار است.
• خود کاذب را جدا کرد – نکته ای که دیگر نمی توانید آنچه را که می خواهید از آنچه دیگران از شما انتظار دارند متمایز کنید. احساس می کنید 24/7 اجرا می کنید.
• کاملاً غالب خود کاذب – انتهای شدید طیف. خود واقعی کاملاً دفن شده است ، و شخص احساس می کند که هیچ هویتی فراتر از آنچه در جهان ارائه می دهند ، ندارند. این می تواند منجر به افسردگی عمیق ، بی حسی یا حتی خرابی روانشناختی شود.

در نظر بگیرید که در کجا ممکن است در این دسته ها با کنجکاوی قرار بگیرید. وقتی متوجه شدید که در مقابل اصیل عمل می کنید ، می توانید انتخاب های خود را شروع کنید. شما وقتی منظور شما “نه” می گویید. شما روابطی را دنبال می کنید که احساس متقابل می کنند ، نه فقط راحت. و شما به آرامی شروع به ساختن زندگی می کنید که منعکس کننده خود واقعی شما باشد ، نه یک سازگار تر.

اگر سالها را از خود کاذب یا عملکردی خود صرف کرده اید ، این مراحل را در نظر بگیرید:

1. توجه کنید که هنگام اجرا به لحظاتی توجه کنید که نیازهای خود را سرکوب می کنید یا شکل تغییر می کنید تا انتظارات را برآورده کنید. از خود بپرسید: آیا الان معتبر هستم؟
2. خود دلسوزی را تمرین کنید. به جای انتقاد از خود به دلیل “واقعی بودن” ، با خودتان به روشی که می خواهید با یک دوست خوب صحبت کنید. این الگوی یک بار در هنگام جوان تر و آسیب پذیرتر به شما خدمت می کرد. اکنون شما آماده تغییر هستید.
3. قدم های کودک بردارید. اصالت به معنای بیش از حد بیش از حد یا رد هنجارهای اجتماعی نیست. این می تواند به سادگی ابراز عقاید صادقانه ، تعیین مرزها یا چسبیدن به نظر غیرقانونی باشد.
4. افراد واقعی را پیدا کنید. همه از اصالت شما استقبال نخواهند کرد ، اما بسیاری از آنها اراده می کنند. خود را با افرادی که ارزش واقعی شما را دارند ، احاطه کنید ، نه فقط نسخه شما که زندگی آنها را آسان تر می کند.

اگر می توانید با هر یک از لایه های خود کاذب ارتباط برقرار کنید ، در نظر بگیرید که شما را در آغوش بگیرید ، صادقانه ، صادقانه و ناقص شما. این شما جهان است که سزاوار دیدن آن هستید. و مهمتر از همه ، این نسخه ای است که شما شایسته آن هستید.