[ad_1] امروز ما روی پویای بسیار پیچیده ای از دشمنی تمرکز می کنیم. بیایید با آن روبرو شویم والدین بودن یک کار پیچیده است و هیچ کس آن را کاملاً انجام نمی دهد. با این وجود برخی از اشتباهات سخت تر از سایرین است. یکی از آنها چیست؟ هنگامی که شم...
[ad_1]
امروز ما روی پویای بسیار پیچیده ای از دشمنی تمرکز می کنیم.
بیایید با آن روبرو شویم والدین بودن یک کار پیچیده است و هیچ کس آن را کاملاً انجام نمی دهد.
با این وجود برخی از اشتباهات سخت تر از سایرین است. یکی از آنها چیست؟ هنگامی که شما – به عنوان والدین – از آن کودک بیش از حد نیاز دارید ، و این دو نفر در آن قرار می گیرید.
به خودی خود سوءاستفاده نیست. و لزوماً عمدی نیست. اما سالم نیست.
اگر شما و فرزندتان “در آن” قرار گرفته اید ، مرزهای بین این دو نفر به وضوح وجود ندارد ، اگر اصلاً. همه شما به روش هایی که بسیار ناسالم هستند با یکدیگر درهم و برهم هستید.
شاید شما یک مادر باشید که بیش از حد مشترک است ، یا یک پدر که نیازمند است. بنابراین ، فرزند شما این پیام را دریافت می کند که مستقل بودن اشکالی ندارد ، که وظیفه آنها این است که محرمانه یا دوست شما باشند. این ممکن است هرگز برای آن کودک اتفاق بیفتد ، حتی به عنوان یک بزرگسال ، شما را در زندگی روزمره آنها قرار ندهد. شاید چندین متن در تمام طول روز به عقب و جلو بروند. یا هنگامی که یک دوست پسر جدید به طور اتفاقی می پرسد ، “سلام ، چرا یک روز زود از تعطیلات دیگر برنمی گردید تا بتوانیم از آن جدا شویم” ، شوک و شاید تمسخر وجود دارد. “من نمی توانم زود برگردم. من همیشه این وقت را با مادرم می گذرانم.”
در این مورد چه فایده ای دارد؟ به نظر می رسد که همه چیز برای دوستان فرزند شما خوب است. “وای ، شما خیلی به والدین خود نزدیک هستید. شما خیلی خوش شانس هستید!” اما در داخل کشور ، والدین انتظار یا حتی خواستار وفاداری هستند و استقلال فرزند خود را جشن نمی گیرند ، مگر اینکه بتوانند از طریق موفقیت آن کودک زندگی کنند. هنگامی که کودک به بزرگسالی می رسد ، می توان به دلیل تمایل و نیاز به زندگی خود ، به گناه آسیب رساند.
البته بسیاری از نسخه های دشمنی ظریف تر هستند.
اگر این به نظر می رسد از راه دور آشنا است ، ممکن است بخواهید سلامت آن عادت را تجدید نظر کنید.
“من نمی دانم بدون تو چه کار می کنم.“
“شما من را بهتر از هر کسی می شناسید.“
“من نمی توانم در مورد ترک شما فکر کنم.“
در یک زمینه خاص ، این گفته ها دستکاری نیستند. اما هنگامی که آنها بارها و بارها تکرار می شوند و وقتی پیام است ، “مرا رها نکنید ، مرا رها نکنید” ، کودک یا کودک بالغ می تواند احساس دام کند.
در اصل ، کودک برای تأمین نیازهای روانشناختی والدین به داخل کشیده می شود. شاید این باشد که مادر را نگه دارید ، یا اینکه پدر را از حال و هوای بد خودداری کنید یا از نوشیدن نوشیدنی جلوگیری کنید. به آن کودک گفته می شود که آنها کار بزرگی انجام می دهند وت هیچ کس نتوانست این کار را بهتر انجام دهد.
“تو مرا خیلی خوشحال می کنی. “
“شما مرا از خودم نجات می دهید.”
اما حدس بزنید چه؟ به ناچار ، والدین دوباره ناراضی می شوند. مشکلات آنها مشکلات بزرگسالان است و فقط با اقدامات خودشان قابل درمان است. بنابراین کودک ، که اکنون احساس مسئولیت والدین خود می کند ، ناکام است. او به اندازه کافی خاص نیست. او به اندازه کافی باهوش نیست که مبارزات پدرش را برطرف کند. برای رفع آن؟ آنها باید بیشتر تلاش کنند.
این می تواند یک کار مادام العمر باشد.
اشتباه نکن Enmeshment بسیار متفاوت از درخواست کودک برای کمک به شما در باغ یا دادن کارهای اطراف خانه است. البته والدین خوب در مورد انتظارات است. شما در مورد مسئولیت به کودک آموزش می دهید. اما این انتظارات همان چیزی نیست که کودک را به نقشی بکشید که کودک نباید بازی کند.
دکتر پت لاو کتابی در مورد این پدیده نوشت ، با نام “سندرم محارم عاطفی: وقتی عشق والدین بر زندگی شما حاکم است” چه باید کرد. او هزینه کودک را توصیف می کند ، “اگر والدین عصبانیت دختر (یا پسر) را نه تنها یک بار بلکه بارها و بارها سرکوب کنند ، یک آسیب عمیق تر رخ می دهد: دختر سرانجام پاسخ خشم او را از بین می برد. در نهایت ، برای او ایمن تر است که بخشی از بودن او را قطع کند تا اینکه با شخصی که زندگی او به آن بستگی دارد نبرد کند.”
روابط ضروری می خواند
این می تواند مانند شغلی باشد که نمی توانید ترک کنید. بنابراین شما عصبانیت خود را بلعید.
یک طنز دیگر وجود دارد. اگر شما یکی از این کودکان بزرگسالی هستید ، بسیاری از افراد احتمالاً به شما گفته اند که چقدر خوش شانس هستید که والدینی دارید که ستایش های شما را خوانده و شما را “تحسین” کرده است. سؤال از این پیوند دشوار است زیرا ممکن است احساس گناه شدید داشته باشید ، گویی که شما بی اعتنا هستید یا از آنچه آنها برای شما انجام داده اند قدردانی نمی کنید. شما می ترسید که هرگز نمی توانید از نظر عاطفی ترک کنید و همچنین نمی توانید در مورد اینکه چقدر احساس گرفتار شده اید ابراز خشم کنید.
اما شما همچنین ممکن است احساس ناامنی فوق العاده ای داشته باشید. ممکن است در خارج مانند یک بزرگسال به نظر برسید ، اما ممکن است در استدلال و توانایی های خود شک کنید.
از این گذشته ، آیا قرار نیست قبل از تصمیم گیری های بزرگ وارد شوید؟ پیام والدین اغلب ، “شما واقعاً نمی توانید زندگی را بدون من خوب انجام دهید.” گاهی اوقات آن پیام ناخواسته است. بعضی اوقات بیش از آنچه در نظر گرفته شده است … و دستکاری می شود.
“من هرگز نفهمیدم که بدون صحبت با مادرم در مورد آن تصمیم نمی گیرم.”
“البته من به تجارت پدرم کمک می کنم. من هرگز به کسی فکر نکردم که به تنهایی کاری انجام دهم. بنابراین ، حالا؟”
خبر خوب این است که این پویا قابل تغییر است. من با والدینی کار کرده ام که توانسته اند ببینند که آنها ناخواسته چه کاری انجام داده اند ، و تصمیم گرفتم برای بهزیستی همه عقب نشینی کنم. من کودکان بزرگسالی را راهنمایی کرده ام که نیاز به دور کردن از شدت رابطه دارند. این الگوی قابل تغییر است ، اما مدتی احساس عجیب می شود.
فضایی وجود خواهد داشت که قبلاً هیچ فضایی وجود نداشته باشد. این می تواند کمی احساس تنهایی کند – شاید به اندازه کافی عجیب و غریب ، برای هر دوی شما. اگر پدر و مادر هستید ، یافتن روابط دیگری که می تواند از شما پشتیبانی کند ، اولین خط تجارت است – هدف این است که شما به فرزند خود بسیار کمتر وابسته هستید. اگر فرزند بالغ هستید ، ممکن است به تماس مداوم والدین کاملاً عادت کرده باشید و بدون آن بودن می تواند کمی لرزان باشد. وظیفه شما این است که در حالی که یاد می گیرید در روابط حمایتی سالم به اشتراک بگذارید ، حس هویت خود را ایجاد کنید.
به عنوان والدین می توانید در حالی که هدیه آزادی را به فرزند خود می دهید ، با نارضایتی خود مقابله کنید. به عنوان کودک ، می توانید صلاحیت خود را کشف کنید و بدانید که عشق والدین شما برای پشتیبانی در آنجا است.
[ad_2]
