از شفابخشی معنوی گرفته تا روانگردان گرفته تا کارهای روایی ، توصیه هایی برای درمان تروما و PTSD در همه جا بصورت آنلاین است. شما آنها را در قرقره های اینستاگرام ، پادکست های سلامتی و پست های تأثیرگذار سلامت روان پیدا خواهید کرد. برخی از این ایده ها خلاق هستند ، برخی از آنها با ذکاوت خوب هستند ، اما بسیاری از آنها از تحقیقات حمایت نمی شوند.

PTSD یک وضعیت جدی و پیچیده است. این امر بر خلق و خو ، حافظه ، روابط و حتی سیستم عصبی تأثیر می گذارد. در حالی که گرما ، شهود و پشتیبانی بخش های اساسی هر رابطه درمانی است ، اما به تنهایی کافی نیستند. درمان تروما نیاز به ساختار ، وضوح و طرحی دارد که ریشه در آنچه در واقع می دانیم کار می کند. درمان های مبتنی بر شواهد ، یا EBT ها ، که در کارآزمایی های بالینی و سالهای مطالعه پایه گذاری شده اند ، مطمئن ترین مسیر بهبودی معنی دار هستند.

هنگامی که درمانگران از EBT برای PTSD استفاده نمی کنند ، خطرات واقعی هستند. ممکن است افراد طولانی تر در علائم خود گیر بیفتند یا شانس بهبودی واقعی را از دست ندهند. برخی ممکن است دلسرد شوند و از درمان خارج شوند ، با فرض اینکه رنج آنها دائمی است. دیگران ممکن است ناآگاهانه الگوهای زیادی را که باعث ناراحتی آنها می شوند ، مانند اجتناب عاطفی یا عقب نشینی تقویت کنند. در سطح وسیع تری ، مراقبت های ناکارآمد به فرسودگی ، منابع هدر رفته و بی اعتمادی روزافزون به سیستم سلامت روان کمک می کند.

خبر خوب این است که ما می دانیم چه چیزی کار می کند. انجمن روانشناسی آمریکا اخیراً دستورالعمل های درمانی به روز شده را برای PTSD منتشر کرده است و نقشه راه روشنی و مبتنی بر علم را برای درمانگران و مشتری ها ارائه می دهد. در بالای این لیست روشهای درمانی با محوریت تروما مانند درمان شناختی پردازش (CPT) و قرار گرفتن در معرض طولانی مدت (PE) وجود دارد. این رویکردها به افراد کمک می کند تا با تأثیر تروما مقابله کنند ، خاطرات دردناک را پردازش کنند و از این خاطرات که می توانند در زندگی روزمره داشته باشند ، کاهش دهند.

به ویژه در مواردی که شامل شرایط همزمان مانند اختلالات خوردن ، مصرف مواد یا OCD باشد ، درمان پردازش شناختی ، به ویژه ، من احساس اشتیاق می کنم. CPT ساختار یافته ، محدود به زمان و متمرکز بر کمک به مشتریان است که “نقاط گیر” ، یا اعتقادات سفت و سخت یا دردناک را که اغلب بعد از تروما ریشه می گیرند ، شناسایی و به چالش می کشند. برای بسیاری ، بهبودی نیازی به گفتن داستان آنها ندارد. این مستلزم تغییر آنچه آن داستان به معنای آن است. CPT همچنین یکی از درمان های گسترده برای PTSD است ، با نتایج قوی در بین جمعیت های متنوع ، از جمله جانبازان ، بازماندگان تجاوز جنسی و افرادی که دارای آسیب های متعدد هستند.

رویکردهای دیگر ، مانند EMDR و قرار گرفتن در معرض روایت درمانی نیز ممکن است در برخی موارد مفید باشد. APA به طور مشروط این روشهای درمانی را بر اساس شواهد موجود توصیه می کند. اما نکته اصلی این است: انتخاب های درمانی باید توسط علم و تناسب بالینی هدایت شوند ، نه فقط راحتی ، آشنایی یا روند.

این مهم است زیرا درمان تروما کار بسیار آسیب پذیر است. مشتری ها در حال دردناکترین و اغلب بخش های طولانی مدت تجربه خود هستند. آنها سزاوار مراقبت هستند که نه تنها حمایتی بلکه مؤثر است. درمانگران آن را مدیون افرادی هستند که در خدمت آنها هستند تا از ابزارهایی استفاده کنند که بیش از اعتبار احساسات انجام می دهند. کار ما باید منجر به بهبودی قابل اندازه گیری شود.

داشتن یک چارچوب واضح ، ساختار را به آنچه اغلب احساس می شود بسیار زیاد می کند. این به مشتریان کمک می کند تا افکار خود را سازماندهی کنند ، احساس کنترل را به دست آورند و پیشرفت خود را پیگیری کنند. در تجربه خودم ، چارچوب هایی مانند CPT وقتی همه چیز احساس بی نظمی می کند ، شفافیت می کند. آنها به مردم این زبان را می دهند تا آنچه را که اتفاق افتاده است نامگذاری کنند و ابزاری برای تغییر نام آنچه در آن است. آنها به ما یادآوری می کنند که بهبودی انتزاعی نیست. ممکن است قابل اندازه گیری است و توسط علم پشتیبانی می شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد دستورالعمل های درمانی PTSD به روز شده APA ، به apa.org/ptsd- راهنما مراجعه کنید. زیرا درمان تروما هرگز نباید یک بازی حدس باشد.