با همکاری آیلین کاردیلو ، Dphil.

حتی در بهترین شرایط ، دریافت مراقبت های بهداشتی در آمریکا مستلزم انتظار زیادی است-انتظار برای ورود به سیستم ، انتظار برای دیدن ، انتظار برای ملاقات با یک پزشک ، منتظر یک نتیجه آزمایش ، منتظر شروع یک روش برای شروع یا به پایان رساندن ، انتظار برای فشار ، انتظار برای بازدید کنندگان ، انتظار برای مرخص شدن. از دقایقی تا ماه ، این دوره های محرمانه احساسات اعم از کسالت یا اضطراب گرفته تا جشن یا ناامیدی را برانگیخته است. محیط ساخته شده که در آن تمام این پیش بینی اتفاق می افتد خنثی نیست. این تجربه عاطفی سرنشینان خود را با تأثیرات پایین دست بر سلامتی و بهزیستی آنها مجسمه می کند. آیا عمل تزئین دیوارهای بیمارستان ها و سایر فضاهای بالینی با هنرهای تجسمی تفاوت ایجاد می کند؟

شواهد

برای پرداختن به این سؤال ، ما اخیراً مطالعات تجربی بیماران بالغ را به طور منفعلانه مشاهده می کنیم که انواع هنرهای تجسمی – تصاویر طبیعی و سایر تصاویر هنرهای تجسمی – را در محیط های مختلف مراقبت های بهداشتی مشاهده می کنیم.¹ با توجه به تعداد محدودی از مطالعات (17) ، مزایای تصاویر طبیعت واقع گرایانه به طرز شگفت آور قوی بود ، که به طور مداوم نشانگر کاهش استرس ، اضطراب و درد و رضایت از بیمار است. این مزایا در طی مراحل ناراحت کننده یا دردناک مانند پروب های GI ، اهدای خون ، تغییرات پانسمان سوختگی و زایمان مشهود بود. مزایای مشاهده شده در ارتباط با سایر انواع هنرهای تجسمی ضعیف تر و متناقض تر بود ، حداقل تا حدودی زیرا مطالعات کمتری از این نوع وجود دارد و از نظر کیفیت متفاوت است (8).

به طور کلی ، این خط تحقیق با چالش هایی مشابه روزهای اولیه سایر حوزه های تحقیقاتی کاربردی مانند هنر درمانی روبرو است. مطالعات کیفی حاکم است ، و مطالعات کمی محدود در طراحی و سخت گیری روش شناختی بسیار متفاوت است. بهترین شیوه هایی مانند تجزیه و تحلیل قدرت ، گزارش اندازه اثر و گروه های کنترل فعال به طور مداوم درج نمی شوند. نیمی از مطالعات بررسی شده کارآزمایی های کنترل شده تصادفی ، ایده آل علمی – این زمینه به همان حرکت به جلو نیاز دارد.

سوالات برجسته

این شواهد امیدوارکننده است ، و نشان می دهد که هنر تجسمی صرفاً یک شکوفایی زیبایی شناسی سطحی در فضاهای مراقبت های بهداشتی نیست ، بلکه یک کمکی واقعی برای مراقبت های پزشکی استاندارد است. هنوز هم ، سوالات باقی مانده است. با استفاده از تحقیقات آزمایشگاه و موزه در تجربی و عصب شناسی ، هشت شکاف دانش را شناسایی می کنیم که در آن مطالعه دقیق و تجربی می تواند زمینه و ارزش کاربردی آن را پیش ببرد.

1. کدام نوع هنر بهترین است؟ دستورالعمل های فعلی در برابر هنر انتزاعی ، تأیید آثار بازنمایی و تصاویر طبیعت را به جای آن توصیه می کنند. این تعمیم گسترده شامل پتانسیل مناسب بودن مبهم یا چالش برانگیز برای برخی از مخاطبان یا در زمینه اقامت بالینی طولانی تر است که از قرار گرفتن در معرض مکرر دعوت می شود.
2. فناوری تکامل چگونه بر تحقیقات تأثیر می گذارد؟ فواید هنرهای دو بعدی استاتیک و دو بعدی ممکن است با تجربیات همهجانبه که توسط فناوری های نوظهور مانند واقعیت مجازی یا شخصی سازی فعال شده توسط همه جا بودن دستگاه های دیجیتال فراهم می شود ، تقویت شود.
3. آیا زمینه بالینی اهمیت دارد؟ انتخاب هنرهای تجسمی باید برای خواسته های روانشناختی زمینه های مختلف بهینه شود. اتاق های انتظار ، فضاهای رویه ، بازیابی بعد از عمل و اتاق ها یا امکانات طولانی مدت اهداف مختلفی را ایجاد می کنند. ملاحظات مهم سطح و کیفیت بیماری بیماران و مدت زمان اقامت آنها است.
4. آیا باید اختلافات فردی در نظر گرفته شود؟ ذهنیت قدردانی زیبایی شناختی و ناهمگونی جمعیتی و فرهنگی بیماران ممکن است مجموعه های متنوعی را در صورت امکان انتخاب بیمار ایده آل کند.
5. تأثیر بر مراقبان و کارکنان بالینی چیست؟ مزایای سایر ترکیبات کلیدی برای اکتشاف رسیده است. هنر متناسب با فضاهای کارکنان دارای نتایج مثبت بالقوه بسیاری است که هنوز اندازه گیری نشده است ، از ترمیم آنها سلامتی و بهزیستی برای افزایش عملکرد شغلی ، رضایت و حفظ.
6. چگونه می توان فواید هنرهای تجسمی را به حداکثر رساند؟ تحقیقات زیبایی شناسی تجربی حاکی از تقویت مزایا با تعمیق تعامل بیننده است. استراتژی ها شامل تشویق به درون نگر یا “آهسته” ، تسهیل مکالمه و ارائه اطلاعات اضافی است.
7. چه مکانیسم هایی فواید هنرهای تجسمی را توضیح می دهد؟ توضیحات تکاملی ، شناختی ، اجتماعی-عاطفی و عصبی برای مزایای هنر متقابلاً منحصر به فرد نیست. درک در هنگام استفاده از آنها و برای چه کسی می تواند استراتژی هایی را برای تقویت تأثیرات خود آگاه کند.
8. آیا فواید عملی فراتر از سلامت فردی و بهزیستی است؟ مطالعات فردی به منافع اقتصادی برای بیماران ، موسسات و بیمه گذاران اشاره می کند ، اما بازده سرمایه گذاری برای این مداخله کم هزینه در انتظار اندازه گیری است.

حرکت به جلو

Arts in Healthcare یک زمینه چند رشته ای است که با هدف انسان سازی مراقبت های بهداشتی و استفاده از هنرها برای ارتقاء سلامت و رفاه. برنامه ها شامل هنر در بستر ، درمان های هنری ، اجراها یا نمایشگرها در فضاهای عمومی ، هنر در آموزش پزشکی و طراحی محیط ساخته شده است.² از این تعداد ، نصب نمایشگرهای هنری دائمی رایج ترین عمل است. برنامه ها تأثیر مثبتی را بر اساس طیف چشمگیر مزایای بهداشت و رفاه مرتبط با مشارکت هنر فرض می کنند-فرضیه ای که عموماً توسط شواهد موجود در دسترس پشتیبانی می شود.³ ما به این نتیجه رسیدیم که با مطالعه علمی دقیق و با انگیزه ای که به جلو می رود ، این همکاری از هنر ، طراحی و پزشکی به همان اندازه که بصری است ، عینی خواهد بود.