از تغییر در قوانین پناهندگی و حذف وضعیت حفاظت شده موقت ، تا جدایی خانواده ها در مرز ایالات متحده و تهدید به پایان دادن به حمایت های تضمین شده در قانون ورود به کودک معوق در دوران کودکی (DACA) ، سیاست های مهاجرتی سخت که در طی 10 سال گذشته به تصویب رسیده است ، برای بسیاری از بزرگسالان ، جوانان ، جوانان و خانواده ها ، آسیب های روانی جدی را پشت سر گذاشته است (Barajas- guonzal (Gonzal) گرین ، 2018). شواهد حاصل از مطالعات انجام شده بین سالهای 2017 و 2021 نشان می دهد که مهاجران لاتینکس باعث افزایش پریشانی عاطفی – از جمله افسردگی ، اضطراب ، علائم PTSD ، انزوا و قطع اجتماعی شده اند – که از نزدیک با اجرای سیاست های مهاجرت تهاجمی مرتبط است (راباین و همکاران ، 2022).

محققان این پریشانی عاطفی و روحی را خوانده اند – یا با تهدید به اختلال یا تحقیر واقعی – از بین رفته استخشونت روانی (Barajas-Gonzalez ، Ayon ، & Torres ، 2018). این مطابق با تعریف سازمان بهداشت جهانی از خشونت است: “استفاده عمدی از نیروی جسمی یا قدرت ، تهدید یا واقعی ، علیه خود ، شخص دیگری یا علیه یک گروه یا جامعه ، که منجر به آسیب دیدگی ، مرگ ، آسیب روانی ، رشد و رشد یا محرومیت می شود” (WHO ، 1996).

در حال حاضر ، جامعه لاتینکس در ایالات متحده با تغییرات قابل توجهی در سیاست های مهاجرت روبرو است که می تواند منجر به برخی از موذیانه ترین اشکال خشونت روانی شود. به عنوان مثال ، سیاستهای مربوط به تسهیل تبعید های انبوه ، که احتمالاً شامل جدایی گسترده خانواده است ، در نظر بگیرید. کاملاً مستند است که حتی تهدید به بازداشت و جدایی خانواده ، چه رسد به اعمال خود ، برای ایجاد ترس ، اضطراب و دلهره برای خانواده های بدون مدارک یا با استخر با استخر اسپانیایی کافی است (Barajas- gonzales ، Ayon ، Torres ، 2018).

مثال دیگر می توان در تغییر شیوه های اجرایی ، مانند دستورالعمل اخیر اجرایی که امکان مهاجرت و اجرای گمرک (ICE) را به “مکان های حساس” مانند مدارس ، کلیساها و بیمارستان ها می توان مشاهده کرد. چنین تغییری احتمالاً باعث ایجاد آب و هوایی خواهد شد که نه تنها باعث ترس در افراد لاتینکس می شود بلکه آنها را از دسترسی به منابعی که در غیر این صورت ممکن است باعث ایجاد و حفظ مقاومت شود ، دلسرد می کند. در حقیقت ، اخیراً چندین همکار به من ابلاغ کرده اند که برخی از مشتری های حضوری از ترس از خارج شدن از خانه های خود و در معرض ایست بازرسی های ICE ، تصمیم گرفته اند که به درمان TeleHealth بپردازند. والدین در جامعه خودم ، که شامل ترکیبی از افراد مستند و بدون مدارک است ، اخیراً نامه هایی را از مدارس فرزندان خود دریافت کرده اند که نحوه تهیه این مدرسه برای حملات احتمالی یخ و اطلاع والدین از چگونگی آمادگی آنها و حقوق قانون اساسی آنها در صورت مقابله با یخ است. این امر برخی از والدین را وادار كرد كه این سؤال را كنند كه آیا آنها باید فرزندان خود را در زمان حضور یخ شناخته شده در منطقه به مدرسه بفرستند.

برای بسیاری از افراد لاتینکس مهاجر ، زندگی در زیر طلسم ترس و آزار و اذیت یک وضعیت روزانه است. برای هر کسی ، این تصور که یک تهدید بی پایان و غیرقابل اجتناب است با آسیب های روانی بزرگ و اختلالات شدید در سیستم عصبی مرتبط است. عواقب آن می تواند شدید باشد ، غالباً دامنه های مختلفی از عملکرد و درمان آن سخت تر از حوادث آسیب زای مفرد است.

نیازی به گفتن نیست ، تأثیر طولانی مدت چنین خشونت ها می تواند برای جوامع لاتینکس فاجعه بار باشد-و با توجه به قرار گرفتن در معرض طولانی مدت که جمعیت مهاجران در ایالات متحده در سالهای اخیر مجبور به چنین استرس مزمن هستند ، نگرانی های جدیدی برای آگاهی از آن وجود دارد. تحولات اخیر در زمینه تروما ، بینش جدیدی در مورد اثرات مضر تروما مداوم و اخلاقی به ما داده است.

PTSD پیچیده در حال حاضر یک تشخیص رسمی با طیف وسیعی از علائم است که شامل اختلال در درک خود ، تأثیرگذاری بر تنظیم ، روابط بین فردی و جهان بینی است. تحقیقات در حال ظهور در مورد آسیب های اخلاقی-یک واکنش روانی که می تواند بعد از شرکت در آن رخ دهد ، شاهدان ، یا جلوگیری از رویدادی که مخالف قانون اخلاقی آنها باشد ، پیش نمی رود-با توجه به اینکه حوادث اخلاقی مضر می تواند منجر به قطع ارتباط اجتماعی ، تغییرات در خودپنداره ، شرم ، دوری ، عصبانیت و خودکشی شود. بیشتر و بیشتر ، تحقیقات در مورد تأثیر جدایی خانواده ، ترس از بازداشت/تبعید و لفاظی های ضد مهاجرت به نظر می رسد که شیوع آنچه به نظر می رسد C-PTSD و آسیب های اخلاقی در جمعیت مهاجران است. به طرز غم انگیزی ، این نتایج در حال حاضر بر ما است و احتمالاً در بین جوامع مهاجر لاتینکس همچنان ادامه خواهد یافت.

ترکیب آسیب ، واقعیت گسترده لفاظی ضد مهاجرت است. اصطلاحاتی مانند “غیرقانونی” هنگام مراجعه به افراد بدون مدارک و “حمله مهاجر” هنگام مراجعه به هرگونه افزایش جریان در جریان مهاجرت به ایالات متحده ، برای تحقیرآمیز کردن افراد در اینجا بدون مجوز مناسب خدمت می کند. این زبان غالباً برای تقویت روایتی استفاده می شود که مهاجران مسئول “سرقت” منابع آمریکایی مانند مشاغل ، مکانهای دانشگاهی و کمک های دولتی هستند. در بهترین حالت ، این روایت نیاز به سیاست و اجرای دراکونی را تقویت می کند. در بدترین حالت ، تاریخ به ما نشان می دهد که تغییر زبان و تغییر قانون متعاقب آن که گروه های خاص را هدف قرار می دهند ، اغلب اولین قدم های جنایات در مقیاس بزرگتر علیه بشریت هستند.

جاده پیش رو

در حالی که هیچ پاسخ یا راه حل آسان برای این مشکلات وجود ندارد ، گام هایی وجود دارد که متخصصان سلامت روان می توانند برای حرکت در این واقعیت انجام دهند. من فقط یک مثال را در اینجا به اشتراک می گذارم (با روشنایی بیشتر این ایده ها برای ارسال در پست های بعدی). به عنوان متخصصان ، ضروری است که ما با وفاداری مستند کنیم و آنچه را که در اتاق های مشاوره یا آزمایشگاه های تحقیقاتی خود می بینیم ، در مورد کار خود با مهاجران و فرزندان مهاجران نامگذاری کنیم یا توصیف کنیم. این امر مستلزم صلاحیت قوی فرهنگی و درک عمیق از عوامل مختلف استرس زای جسمی ، عاطفی و روانی در این جمعیت است. برخی از سؤالاتی که باید بپرسید عبارتند از: آیا این رفتار بیرونی به دلیل ADHD یا فشار بیش از حد اتونوم و اختلال در تنظیم به دلیل تروما است؟ آیا این مهارت های اجتماعی ضعیف است – یا آیا نژادپرستی درونی و یا یک اعتقاد ریشه دار است که شخص متعلق به آن نیست؟ آیا این یک اختلال اضطراب عمومی است یا یک نگرانی مزمن با اینکه آیا خانواده بدون مدارک بی خطر خواهد بود؟

اینکه ما قادر به تشخیص کافی برای پرسیدن و پاسخ به این سؤالات برای مداخلات اجتناب ناپذیر این جوامع هستیم.