صفات خودشیفتگی به طور فزاینده ای متداول شده است زیرا دهه 1970 “ME Generation” به فرهنگی منجر شد که در آن رستوران ها قول داده اند “این کار را انجام دهند” ، محصولات پریمیوم شما را ترغیب کردند که “شما ارزش آن را دارید” ، و والدین فقط به دلیل حضور در آنها ستایش و غنائم را به دست آوردند. در حالی که اختلال شخصیت خودشیفتگی (NPD) در حدود 5 ٪ تا 6 ٪ از جمعیت یافت می شود (استینسون و همکاران ، 2008) ، به نظر می رسد خودشیفتگی درجه ای کمتر ، اما هنوز هم مضر است ، به نظر می رسد که به نسبت اپیدمی رسیده است (Vater et al. ، 2018).

چه چیزی رشد خودشیفتگی را تشویق می کند؟

محققان (راس و همکاران ، 2024) خاطرنشان می کنند که تجربه عوارض جانبی در دوران کودکی می تواند رشد صفات خودشیفتگی را به روشهایی که شروع به شکل دادن به رفتار می کنند ، با بالغ شدن کودکان در بزرگسالان ، پرورش دهند. اگرچه دو نوع اصلی خودشیفتگی وجود دارد که هر دو با یک احساس قوی از حق و غرور بیش از حد مشخص شده اند ، تفاوت های منحصر به فردی وجود دارد که انواع را از هم جدا می کند:

1. خودشیفتگی با شکوه زمانی است که نفس شخص منجر به نمایش های بیرونی از عجیب و غریب ، پیشنهادات ستایش و تلاش برای متقاعد کردن دیگران از چگونگی خاص بودن آنها می شود. پرخاشگری به عنوان سلاح توسط خودشیفتگان بزرگ استفاده می شود.
2. خودشیفتگی آسیب پذیر زمانی است که انتظارات فرد از درمان و معافیت خاص منجر به احساس نارضایتی ، قربانی شدن و تمایل به شلاق زدن با عصبانیت خودشیفتگی به عنوان مکانیسم دفاعی در هنگام برآورده شدن این انتظارات می شود.

در حالی که تجربیات نامطلوب کودکی (ACE) می تواند در توسعه هر دو نوع خودشیفتگی نقش داشته باشد ، پیوند قوی تری با توسعه خودشیفتگی آسیب پذیر وجود دارد. رفتارهای ضعیف والدین می تواند پایه و اساس صفات خودشیفتگی را برای ریشه کن کردن ایجاد کند. از جمله عوارض جانبی که با رشد خودشیفتگی مرتبط بوده است ، بی توجهی به کودک ، کودک آزاری ، والدینی است که بیش از حد ستایش می کنند و والدینی که اغلب مورد انتقاد قرار می گیرند. هنگامی که کودک قادر به ایجاد احساس قوی از ارزش خود ، تنظیم عاطفی یا روابط بین المللی سالم نیست ، احتمال بیشتر خودشیفتگی با گذشت زمان وجود دارد.

افراد بسیار خودشیفتگی با چالش های قابل توجهی روبرو هستند

در مورد اهمیت بودن بهترین دوست خود ، یک دادخواست وجود دارد ، و این عقیده وجود دارد که ما باید خودمان را بشناسیم قبل از اینکه واقعاً دیگران را بشناسیم. متأسفانه ، خودشیفتگان خودآگاهی بسیار کمی دارند و خود را به طور کامل نمی شناسند ، اگرچه در واقع ممکن است شکنندگی و تنش هویت خود را ببینند. هر دو شکل خودشیفتگی شامل احساس حق است و هنگامی که این حق برآورده نمی شود ، آنها به روش های مختلفی واکنش نشان می دهند. خودشیفتگان که خصوصیات بزرگی را نشان می دهند و توجه خود را به خود جلب می کنند ، به عنوان راهی برای تغذیه سرنوشت خود ، این کار را به عنوان راهی برای محافظت از خود از تشخیص ناامنی خود انجام می دهند. خودشیفتگان آسیب پذیر شکایت می کنند که عظمت و تخصص آنها بیش از حد مورد توجه بسیاری قرار گرفته است به عنوان راهی برای تسکین سرنوشت شکننده یا آسیب دیده خود.

سوء استفاده از خودشیفتگی: چرا آنها به افراد نزدیک به آنها آسیب می رسانند؟

خودشیفتگان قدردانی بسیار محدودی از دیگران در زندگی خود به عنوان انسانهای فردی دارند. آنها تمایل دارند که مردم را صرفاً اشیاء برای استفاده برای برآورده کردن نیازهای خود بدانند. به معنای شرکاء این است که خودشیفتگی را خوب ، احساس خوب و به دست آوردن وضعیت کند. کودکان به معنای بازتاب جلال خودشیفتگی ، غرور به خودشیفتگی هستند و آرمان های خودشیفتگی را در مورد آنچه فرزندان باید داشته باشند ، زندگی می کنند. دوستان برای ستایش از آنها ، رفتار خوب با آنها و نشان دادن دفاع هستند.

خودشیفتگان شخصی را دوست ندارند یا دوست ندارند که چه کسی باشد. آنها آنها را به خاطر آنچه برای خودشیفتگان انجام می دهند دوست دارند یا دوست دارند. از آنجا که خودشیفتگان صرفاً بر نیازهای خود متمرکز هستند ، قادر به اصالت واقعی و آسیب پذیر با دیگران نیستند و فاقد همدلی عاطفی هستند-اگرچه ممکن است همدلی شناختی داشته باشند که علیه دیگران استفاده می شود-ممکن است با تمام شک و تردیدهای خود در مورد کاستی های خود (که نمی توانند اعتراف کنند) از انتقاد از شریک زندگی خود استفاده کنند. آنها با تحقیر دیگران ، آنها را به خود جلب می کنند. و اگر احساس کنند شما دیگر نیازهای آنها را برآورده نمی کنید ، می توانند به راحتی بمباران عشق را خاموش کنند و شما را بدون مراقبت آویزان کنند. دروغ گفتن ، رفتار کنفرانس ، شرکای تحقیرآمیز و کودکان در خصوصی و تحقیر آنها در ملاء عام ، گسترش دروغ در مورد آنها با حقیقت کافی برای داستان برای اینکه آن را برای دیگران باورپذیر کند ، و چراغ های گاز اشکال متداول سوء استفاده از خودشیفتگی هستند.

علائم سوء استفاده از خودشیفتگی چیست؟

به گفته هوارد (2019) ، برخی از خطرات قربانی سوء استفاده از خودشیفتگی موارد زیر را شامل می شود:

6 نکته برای بهبودی از سوء استفاده از خودشیفتگی

1. اگر قربانی سوءاستفاده از خودشیفتگی هستید ، در صورت حضور در خانه ، اطمینان از امنیت جسمی خود و همچنین هر کودک ، مهم است. پس از ایمنی جسمی ، اطمینان از بهزیستی ذهنی و ایمنی عاطفی اولویت های بعدی است.
2. شبکه پشتیبانی اجتماعی خود را ایمن کنید. خودشیفتگان غالباً سعی می کنند شرکای خود را از خانواده و دوستان جدا کنند ، و همچنین به شهرت شریک زندگی خود با افرادی که بیشتر از آنها حمایت می کنند آسیب برساند.
3. اگر احساس نمی کنید به تنهایی خود را درست کنید ، به دنبال کمک حرفه ای باشید. درگیر شدن در یک رابطه سالم ، اصیل و معتبر ، مانند ارائه درمانگر ، می تواند بسیار مفید باشد.
4. وقت بگذارید تا نقاط قوت شخصی خود را بشناسید و از سرزنش خود برای سوءاستفاده ای که خودشیفتگی با آن ملاقات کرده است ، خودداری کنید. خودشیفتگان بسیار ماهر هستند که می دانند چگونه دیگران را به اعتقاد بر دروغ های خود و دیگران در اختیار آنها قرار دهند تا آنچه را که می خواهند به آنها بدهند. خودشیفتگان تمایل به استثنایی قانع کننده دارند ، و شما مقصر نیستید که به خاطر برخورد شدید از آنها که از آنها دریافت کرده اید مقصر باشید.
5. در مورد نحوه تنظیم یا تنظیم مرزها در گذشته تأمل کنید. شیوه هایی را که به دیگران اجازه داده اید در گذشته از شما استفاده کنند و آنچه را که باید انجام دهید برای محافظت از خود به جلو مشخص کنید.
6. لیستی از خصوصیات ، تجربیات و یا تأثیرات خودشیفتگی سوءاستفاده را در ابتدای روابط خود تأمل کنید و تأکید کنید و از این لیست به عنوان راهنمایی برای کمک به شما در دستیابی به آنچه در روابط دیگران نیاز دارید استفاده کنید.