تسلط بر هنر رها کردن
[ad_1] “اگر کمی رها شوید ، کمی آرامش پیدا خواهید کرد. اگر خیلی رها شوید ، آرامش زیادی پیدا خواهید کرد. اگر به طور کامل رها شوید ، آرامش و آرامش مطلق پیدا خواهید کرد.” – Ajahn Chah رها کردن می تواند یکی از قدرتمندترین مها...
[ad_1] “اگر کمی رها شوید ، کمی آرامش پیدا خواهید کرد. اگر خیلی رها شوید ، آرامش زیادی پیدا خواهید کرد. اگر به طور کامل رها شوید ، آرامش و آرامش مطلق پیدا خواهید کرد.” – Ajahn Chah رها کردن می تواند یکی از قدرتمندترین مها...
[ad_1]
“اگر کمی رها شوید ، کمی آرامش پیدا خواهید کرد. اگر خیلی رها شوید ، آرامش زیادی پیدا خواهید کرد. اگر به طور کامل رها شوید ، آرامش و آرامش مطلق پیدا خواهید کرد.”
– Ajahn Chah
رها کردن می تواند یکی از قدرتمندترین مهارتهایی باشد که می توانیم تسلط داشته باشیم. رها کردن به معنای آزاد کردن جنبه های زندگی ما – مانند یک رابطه ، شغل ، وضعیت زندگی ، الگوی تفکر ، عادت و غیره است – که برای ما کار نمی کنند.
رها کردن می تواند دشوار باشد. اما ارزش کار را دارد! Letting Go فضایی را برای فرصت های بهتر ایجاد می کند. همچنین اعتماد به نفس ایجاد می کند. با گذشت زمان ، با رها کردن تمرین ، راحتی خود را با تغییر و خوش بینی خود افزایش می دهیم که چیزهای بهتر در پیش است.
به عنوان یک گونه ، مغز ما برای اولویت بندی بقا تکامل یافته است. ما این کار را با تلاش برای پیش بینی آینده انجام می دهیم. و اگرچه از نظر فکری می پذیریم که همه چیز تغییر می کند ، اما آینده را بر اساس زمان حال پیش بینی می کنیم. یک موجود تغییر ناپذیر به ما کمک می کند تا احساس امنیت بیشتری کنیم. این تمایل به یقین می تواند باعث شود که ما حتی وقتی که برای ما خوب کار نمی کنند ، محکم به چیزها بچسبیم.
یکی دیگر از دلایلی که ما روی چیزها نگه داریم این است که ما دوست داریم که چگونه آنها را احساس می کنند. مغز ما برای تکرار تجربیاتی که لذت بخش است ، سیم کشی شده است. این یکی دیگر از مکانیسم های بقا است. بنابراین ، این طبیعی است که ما به مردم ، مکان ها و چیزهایی که احساسات لذت بخش و شاد را ارائه می دهند ، متصل می شویم.
در حالی که این عادت دلبستگی طبیعی است ، اما منجر به رنج می شود. این امر به این دلیل است که ، برای بهتر یا بدتر ، همه چیز تغییر می کند. هنگامی که ما به چیزهایی متصل می شویم – مردم ، موقعیت ها ، دارایی های مادی و غیره – وقتی این چیزها تغییر می کنیم رنج می بریم.
ما همچنین در انتظار از دست دادن یا تغییر رنج می بریم. در حقیقت ، ما اغلب وقت و انرژی خوبی را صرف نگرانی در مورد از دست دادن چیزهایی که به آنها وصل شده ایم. ما اغلب نیاز به هوشیاری بودن ، برای محافظت از دارایی های خود را به صورت دفاعی احساس می کنیم. این باعث ایجاد استرس و استحکام می شود که ما را از زندگی در جریان زندگی باز می دارد. ما گیر می کنیم ، به جای اینکه به جلو حرکت کنیم. این رنج است
ما می دانیم که وقت آن است که وقتی خودمان رنج های زیادی را تجربه می کنیم ، رها شویم. شاید “رنج” یک کلمه بسیار قوی باشد: این به سادگی می تواند یک احساس ناراحتی یا اضطراب باشد. شاید چیزی در روده ما احساس کند که یک شخص یا وضعیت مناسب نیست. یا با شخصی که ما می شویم مطابقت ندارد. یا متوجه می شویم که چیزی به زمان و انرژی زیادی می برد ، اما باعث نمی شود احساس سالم و درخشان کنیم.
دانستن وقت آن است که رها شوید فقط اولین قدم است. مرحله بعدی آماده شدن برای رها کردن است. تمرکز روی مزایای رها کردن می تواند یک مکان شروع مفید باشد:
وقتی چیزها را رها می کنیم ، فضایی را برای تجربیات و رشد جدید ایجاد می کنیم. ما زمان ، فضای ذهنی و انرژی را برای چیزهای جدید آزاد می کنیم.
این همیشه به معنای دور شدن از یک رابطه یا ترک شغل نیست. می تواند ظریف تر باشد. به عنوان مثال ، رها کردن می تواند به معنای آزاد کردن انتظارات به منظور ایجاد فضا برای تعجب و تعجب باشد. آزاد کردن انتظارات در مورد چگونگی یک رویداد اجتماعی (به عنوان مثال ، یک رویداد کاری که معمولاً از آن می ترسید) به شما امکان می دهد این رویداد را با چشمان تازه ببینید ، و حتی شاید از خود لذت ببرید!
رها کردن و تماشای زندگی بهتر می شود روشی باورنکردنی برای ایجاد اعتماد به نفس در خود و جهان است. در حالی که مطمئناً پایان هایی وجود دارد که پشیمان می شویم (فکر می کنیم: “کسی که از بین رفت”) ، بیشتر داستانهای رها کردن به پایان می رسند. با این حال ، ما به سادگی نمی توانیم بدانیم که پایان خوشی ممکن است برای ما باشد تا زمانی که جهش را بگیریم. ما باید مایل باشیم “به اندازه کافی خوب” را به نفع “عالی” رها کنیم.
مکث برای توجه به نتایج مثبت تجربیات گذشته در رها کردن می تواند به ما کمک کند ببینیم که هیچ تصمیم اشتباهی وجود ندارد ، فقط تغییر مسیر. مسیرهای بی شماری بالقوه در دسترس ما هنوز قابل مشاهده نیست. تنها چیزی که می توانیم ببینیم همان چیزی است که می دانیم. ما باید مایل باشیم که درب ناشناخته ها را باز کنیم. وقتی این کار را می کنیم ، می آموزیم که همیشه چیزهای بزرگتر و بهتری در انتظار ما هستند و اعتماد به نفس ما رشد می کند.
[ad_2]
