اسپارش شاه (با نام مستعار پوریتم) خواننده 21 ساله ، رپ ، ترانه سرا ، تهیه کننده موسیقی ، سخنران الهام بخش ، نیکوکار و دارنده رکوردهای جهانی گینس است. وی با یک اختلال غیرقابل تحمل به نام Osteogenesis ناقص متولد شد و این باعث می شود استخوان های وی بسیار شکننده/شکننده باشد: حتی یک دست سخت می تواند استخوان های او را بشکند. او نمی تواند بر روی دست و پاهای خود وزن داشته باشد ، و از این رو نمی تواند مانند سایر بچه های عادی راه برود یا دوید.

وی تاکنون بیش از 150 شکستگی متحمل شده است و تاکنون چندین عمل جراحی (که به او 8 میله و 22 پیچ در بدن خود داده است) تحمل کرده است. اسپارش همچنین دارای صدای درخشان و ذهن زیبایی است. اسپارش در 9 مسابقه آواز جوایز کسب کرده و بیش از 350 نمایش زنده ، مجازی و تلویزیونی و سخنرانی به آنها داده می شود.

چشم انداز اسپارش در زندگی الهام بخشیدن و “اسپارش” (لمس) قلب همه در سراسر جهان است. فرصتی طلایی برای مصاحبه با او دریافت کردم.

DS: رویکرد شما به خلاقیت چیست؟

SS: من معتقدم خلاقیت به معنای اختراع چیزی کاملاً جدید نیست ، بلکه در مورد نحوه تنظیم مجدد و ترکیب ایده های موجود است. به عبارت دیگر ، بهترین آهنگسازان واقعاً بهترین تنظیم کنندگان (دوباره) هستند ، زیرا آفرینش واقعی به معنای ساختن چیزی نیست ، و فقط کسی وجود دارد که می تواند این کار را انجام دهد. بنابراین من فکر نمی کنم که الهام بخش از هنر دیگران باشد – تا زمانی که چرخش منحصر به فرد خود را بر روی آن قرار دهیم.

صحبت از الهام ، من فهمیدم که می تواند از هر جایی حاصل شود ، بنابراین من این نکته را به این نکته تبدیل می کنم که برای همه چیز باز بمانم. به عنوان مثال ، آهنگ من “This Me Is Me (The Rap Prince)” از یک یادداشت اینترنتی الهام گرفته شده است که 2Pac را “پادشاه رپ” و امینم “خدای رپ” خوانده است. آهنگ دیگری (که من هنوز منتشر نکرده ام!) توسط ملودی یک گنجشک با رنگ سفید برانگیخته شد. (من حتی از آن به عنوان گروه کر آهنگ استفاده کردم!) و با این وجود آهنگ دیگری در The Shed کاملاً بر روی صداهای لوازم خانگی و اشیاء روزمره ساخته شده است. بنابراین به عبارت دیگر ، من فکر نمی کنم این محیط یک فرد باشد که خلاقیت را به همان اندازه فرد سوق می دهد چشم اندازبشر

SS: چگونه خود را انگیزه می دهید؟

پاسخگویی انگیزه اصلی من است – قابلیت اطمینان به خودم و خدا. (این بدان معنا نیست که مشارکتهای پاسخگویی مفید نیستند ، اما من راه سخت را یاد گرفته ام که هیچ کس 100 ٪ قابل اعتماد نیست ، از جمله و به خصوص خودم!) چه چیزی به آرامی باشد که هر وقت کار می کنم یک نوار شکلات تیره را بخورید ، یا چیزی چالش برانگیز به عنوان انتشار یک آهنگ در تاریخ دقیق که برای آن برنامه ریزی کرده ام ، همیشه به خودم چیزی می دهم که هنگام کار روی یک کار یا پروژه منتظر باشم – یا همانطور که آقای استفان کاوی آن را بیان می کند ، من همیشه “(شروع) با ذهن من”! “

شعار من ، به ویژه اخیراً ، این بوده است: “سخت کار کنید ، عرق کنید. سخت بازی کنید ، سخت تر استراحت کنید! ” به عبارت دیگر ، خواه کار کنم و چه آرامش بخش باشم ، همیشه در تلاش هستم که خروجی من از ورودی من تا حد ممکن حاشیه ای فراتر رود. به این ترتیب ، من می توانم 110 ٪ از تلاش خود را در هر کاری که انجام می دهم بریزم ، و به این ترتیب هنر کار را هنگام استراحت و استراحت هنگام کار تسلط می دهم (اگر این کار XD باشد).

DS: چگونه یاد گرفتید که پخش کنید و موسیقی را مخلوط کنید؟

SS: موسیقی یک سفر مادام العمر از عشق برای من بوده است. من تا زمانی که خانواده ام و می توانم به خاطر بسپارم آواز خوانده ام ، اما آموزش رسمی من از 6 سالگی با آموزش کلاسیک Hiṅdustānī (هند شمالی) شروع شد ، که من تا به امروز ادامه می دهم. در 10 سالگی ، من شروع به گرفتن درس موسیقی 1 بر 1 غربی-برای صدا و پیانو-در و خاموش کردم و بخشی از گروه های مدرسه خود را از 6 تا 18 سالگی داشتم. در 15 سالگی ، دوره تئوری موسیقی AP را گذراندم و در 18 سالگی ، من شروع به تحصیل در کالج موسیقی برکلی کردم ، جایی که در حال حاضر در مطالعات موسیقی بین المللی تعقیب می کنم.

فراتر از آموزش رسمی ، من در 9 سالگی به خودم آموزش رپ را شروع کردم و موسیقی را در ایستگاه های کاری صوتی دیجیتال (DAW) در ساعت 13 تولید کردم. من این مهارت ها را از طریق ترکیبی از آموزش های YouTube ، آزمایش های دستی و گاهی اوقات آموزش برکلی خود آموخته ام. همه این تجربیات باعث شده است که من موسیقی دان ام امروز باشم – و همیشه مشتاق یادگیری هستم.

ds روانشناسی پشت سر شما در غلبه بر سختی ها چیست؟

SS: یکی از شعارهای مادام العمر من همیشه “همه چیز برای خیر بیشتر اتفاق می افتد”. به عبارت دیگر ، من به شدت به قانون سوم کار دکتر آلبرت انیشتین اعتقاد دارم: “در وسط دشواری فرصت نهفته است.” وضعیت پزشکی من (استئوژنز ناقص یا استخوان های شکننده) به من نشان داده است که اشکالاتی واقعاً در حال قدم زدن به سمت اهداف ما است ، بنابراین هر وقت به نوعی رها می شوم ، همیشه به دنبال درسهای موجود در آن هستم.

علاوه بر این ، من همیشه از سخنان آقای بروس لی الهام گرفته ام: “شجاعت عدم ترس نیست: این توانایی عمل در مقابل ترس است.” به عبارت دیگر ، آنچه برای ما اتفاق می افتد ما را به اندازه ما تعریف نمی کند پاسخ دادن به آنچه برای ما می افتد! بنابراین هر مانعی که من با آن روبرو شده ام ، با فروتنی سر روبرو شده ام ، زیرا نه تنها یک نقره در اطراف هر ابر وجود دارد ، بلکه حتی ابرها پر از نعمت هستند-اگر فقط ما به اندازه کافی شجاعت داریم که وارد آنها شویم!

DS: وقتی صحبت از موسیقی می شود ، چگونه چیزهای دشوار را یاد می گیرید؟

SS: هیچ جایگزینی برای تلاش روزانه و روزانه وجود ندارد – حتی اگر کوچک باشد! “آهسته و پایدار برنده مسابقه می شود!”

من همچنین به معلمان خود اعتماد می کنم ، هر زمان که به یک کار یا مفهوم گیر کرده ام ، آزادانه از آنها سؤال می کنم. (و اگر جواب آنها را نداشته باشند ، من با قاطعیت بایگانی YouTube را مطالعه می کنم!) سرانجام ، من عاشق آزمایش هستم – خواه با صدای من ، ابزارها یا DAWS. کاوش در یک روش بدون فشار (و سالم!) اغلب کلید اصلی باز کردن موفقیت در سفر موسیقی من بوده است.

DS: لطفاً عبارت خود را توضیح دهید ، “غیرممکن است؟ من ممکن هستم. “

SS: خوب ، به معنای واقعی کلمه ، “من ممکن هستم” فقط با یک آپاستروف و یک فضا “غیرممکن” است. اما از نظر روانشناختی ، این در مورد یافتن پوشش نقره ای در اطراف ابرهای خاکستری زندگی و نعمت در درون آنها است. و از نظر استعاری ، این یادآوری است که ، همانطور که امینم در پایان “خود خود را از دست بده” اعلام کرد ، “شما می توانید هر کاری را انجام دهید که ذهن خود را برای آن قرار دهید ، مرد!” از این گذشته ، زندگی خود از نظر آماری در کنار غیرممکن است – اما در اینجا ما هستیم! بنابراین اگر بتوانیم شانس را فقط با موجودیت غلبه کنیم ، چه کسی می داند چه چیز دیگری می توانیم به دست بیاوریم … تا زمانی که سعی کنیم؟

DS: آیا فکر می کنید بین موسیقی و هوش پیوند وجود دارد؟

SS: همانطور که مرد Kool-Aid فریاد می زد: “اوه ، بله!” من مطمئن نیستم که آیا ما باید دانشمند باشیم تا بدانیم که موسیقی عملکردهای مفیدی برای ما انسان ها (و حیوانات) دارد: استرس و تسکین درد ، بهبود مهارت های ارتباطی ، باز کردن قابلیت های حل مسئله خلاق … لیست ادامه می یابد. با این حال ، من توسط هیچ به معنای روانشناس/موسیقی درمانی است ، بنابراین من سعی نمی کنم توضیح بیشتری بدهم زیرا این حوزه تخصص من نیست.

این گفته ، اعتقاد محکم من این است که فقط گوش دادن به موسیقی یا پخش موسیقی که باعث هوشمندی کسی نمی شود – اینگونه است کاربردهای موسیقی برای رشد و ارتباط با دیگران که انجام می شود. اشعار عمیق امینم در حلقه “آواز برای لحظه” در ذهن من.