زندگی میانسالی زمان انتقال عاطفی است ، هنگامی که ما از یادگیرنده به رهبران تغییر می کنیم ، که با تغییر هویت مشخص می شود. ما از تمرکز روی بررسی جعبه های زندگی – مراقبت ، خانواده ، دوستان – برای پرسیدن: “چگونه می توانم همه اینها را معنی دار کنم؟ از کجا می توانم در جهان جای بگیرم و چگونه می توانم اطمینان حاصل کنم که ردپای من به اندازه کافی عمیق است؟ این زمانی است که ما تمایل به پس دادن را تشخیص می دهیم (اریکسون ، 1950). راه هایی که می توانیم ردپای خود را ایجاد کنیم شامل مربیگری ، داوطلبانه و بشردوستانه است. اینها به عنوان ابزاری قدرتمند برای رشد شخصی ، ارتباط و هدف در میانسالی و فراتر از آن خدمت می کنند.

میانسالی مجموعه ای از نقاط عطف رشد را به همراه دارد که اغلب شامل احساس فراخوان برای کمک به نسل های آینده و ایجاد تأثیر معنی دار است. این زمان در زندگی ما است که ما برای اولین بار شروع به تأمل و فکر کردن در مورد خودمان در جهان می کنیم ، نه اینکه خودمان در نردبان موفقیت باشیم. ما می دانیم که برای کسانی که در این مرحله نیستند وقتی به میانسالی و پیرتر می رسند ، به نظر می رسد. آنها نتوانند در خارج از خود درگیر شوند ، که منجر به ناامیدی می شود ، این احساس که زندگی به جای فرصت ها و احساس بی هدف بودن ، چالش ها را ایجاد می کند.

Ebenezer Scrooge را وارد کنید یک کارول کریسمسبشر او ثروت ، وضعیت و موفقیت داشت اما بدبخت بود. تا زمانی که او قدرت بازگشت را دید که شادی پیدا کرد. این تحول ، هنگامی که می دانیم تحقق ناشی از تأثیر ما بر دیگران است ، تغییر می کند. وقتی خودمان را به عنوان افراد جهان می بینیم ، فرصتی برای تأثیر می بینیم. وقتی خودمان را فقط در زندگی خودمان می بینیم ، چالش هایی را می بینیم و نمی توانیم تأثیر خود را بر دیگران و جهان ببینیم ، که باعث ناامیدی می شود و می تواند ما را عقب نگه دارد ، یا احساس راکد را به ما بدهد.

زندگی میانسالی برخلاف مراحل زندگی قبلی است که پاداش های خارجی (تبلیغات ، پول ، وضعیت) انگیزه رانده می شود. یک تغییر داخلی وجود دارد که ما را به سمت معنا و تحقق سوق می دهد که در حدود 40 سالگی قرار می گیرد (هرچند که بعداً برای بسیاری از آنها می تواند باشد). Midlifers به ​​دنبال ایجاد میراث به جای دستیابی به پیشرفت شغلی ، به دنبال ایجاد ارتباطات و ایجاد میراث هستند. تحقیقات نشان می دهد که افراد در این مرحله به دنبال پیشرفت و ایجاد میراث در مورد پیشرفت شغلی در محیط کار هستند (کرام و راگینز ، 2007).

ما تمایل داریم وقتی که در نیمه دوم زندگی انجام می شود ، از انگیزه بیرونی به ذاتی تغییر کنیم. ما از این که به رهبران منتهی می شویم نه تنها به دلیل تغییر در چشم انداز ، بلکه به این دلیل که ده ها سال زندگی منجر به افزایش هوش هیجانی و مهارت های حل مسئله می شود که باعث می شود Midlifers در رهبری دیگران مؤثرتر شود ، حرکت می کنیم. تأمل بر تجربیات گذشته و یادگیری از اشتباهات باعث افزایش به اشتراک گذاری خرد و ایجاد مقاومت می شود. از این گذشته ، Midlifers صحبت ها را پشت سر گذاشته است و تجربه شناختی و عاطفی را در زیر کمربند خود دارند تا از این محوری استفاده کنند که منجر به رهبر شدن شود. در Wokrplace ، این ممکن است به معنای نقش های رهبری مانند مربیگری ، رهبری در سازمان ها یا تغییر به سمت رهبری باشد.

رهبری و مربیگری یکسان نیستند ؛ بسیاری از رهبران تیم ها را راهنمایی می کنند اما به طور فعال افراد را راهنمایی نمی کنند. رهبری شامل هدایت تیم ها و تصمیم گیری است ، اما لزوماً شامل انتقال دانش عمدی یا ارتباط شخصی نیست. Midlifers ممکن است به نقش رهبری محور باشد و دیگران ممکن است به نقش های مربیگری ، چه سلسله مراتبی یا جانبی ، محور باشند. نکته اصلی این است که Midlifers تمایل ذاتی برای بازگرداندن و تغییر از منجر به رهبری دارند.

مربیگری شامل یک مؤلفه عاطفی است که تحول گرا است (هایزر ، 2024) و شامل اهداف مشترک ، اعتماد و یک سرمایه گذاری عاطفی است. این امر به تأیید مجدد دانش خود مربی ، تقویت هویت (خارج از عنوان کار) کمک می کند و حس قابل توجهی از اهمیت را فراهم می کند. این ارتباط عاطفی که از مربی بودن ناشی می شود منجر به افزایش بهزیستی و تحقق در میانسالی می شود ، که باعث ایجاد فرسودگی احتمالی یا رکود عاطفی می شود.

نحوه انتقال از رهبری منجر به رهبری

1. رشد خود را بشناسید. در مورد درسهایی که آموخته شده و تجربیاتی است که سفر شما را شکل داده است ، تأمل کنید. مناطقی را شناسایی کنید که بتوانید خرد و پشتیبانی از دیگران را ارائه دهید.

2. فرصت های مربیگری را جستجو کنید. در محیط کار یا جامعه در برنامه های رسمی مربیگری شرکت کنید. با متخصصان ، دانش آموزان یا همسالان جوان که می توانند از بینش شما بهره مند شوند ، ارتباط برقرار کنید.

3. مربیگری جانبی را در آغوش بگیرید. برای تبادل مهارت ها و تجربیات با همکاران در مکالمه شرکت کنید. تشخیص دهید که مربیگری یک خیابان دو طرفه است و رشد در همه سطوح اتفاق می افتد.

4. از مربیگری به عنوان یک فعالیت میراث ساخت. به جای مشاهده مربیگری به عنوان یک تعهد ، آن را فرصتی برای شکل دادن به آینده ببینید. دانش ، ارزش ها و استراتژی هایی را که در موفقیت شما نقش داشته است به اشتراک بگذارید.

زندگی میانه یک مرحله مهم برای رشد است. چه به طور رسمی و چه به طور غیررسمی ، می توانید با به اشتراک گذاشتن تخصص خود ، هدایت افراد اطراف خود و پذیرش مربیگری به عنوان راهی برای تحقق ، ارتباط و تأثیر ، به یک نقش رهبری وارد شوید. رهبری لازم نیست نقش رسمی باشد. این می تواند یکی در حلقه شخصی شما باشد ، یا با آن جانبی که در محل کار شما قرار دارد. در آغوش فعالیتهای تولیدی مانند مربیگری به عنوان وسیله ای برای ماندن ، مرتبط و تحقق بخشیدن و حمایت از محوری خود را که منجر به رهبر بودن می شود.