آیا خود را به عنوان یک لذت بخش مردم توصیف می کنید؟ شما تنها نیستید در نگاه اول ، به نظر می رسد که یک کیفیت نجیب است – در ابتدا دیگران را به خود اختصاص می دهد ، قابل اعتماد بودن ، همیشه می گویند “بله”. اما با چه هزینه ای؟ مبارزات مردم-لذت بخش اغلب باعث می شود احساس تخلیه ، خشمگین و غیب شود. این یک عمل متعادل کننده مداوم است – خود را مجسمه کنید ، و شما می سوزید. مرزها را تعیین کنید ، و احساس گناه می کنید. مهم نیست که چه کاری انجام می دهید ، می تواند احساس کند که همیشه در حال کوتاه شدن هستید.

توهم ارزش خود از طریق اعتبار سنجی

خشنود کردن مردم غالباً ریشه در این عقیده دارد که ارزش شما بستگی به میزان شما برای دیگران دارد. جامعه این ایده را تقویت می کند ، و از ایثار به عنوان یک فضیلت تجلیل می کند. اما آیا رنج واقعاً شما را به یک فرد بهتر تبدیل می کند؟ نیاز به اعتبار سنجی می تواند شما را در چرخه ای گیر کند که فقط وقتی دیگران شما را تأیید می کنند احساس خوبی نسبت به خود داشته باشید. این امر تنظیم مرزها را دشوار می کند و روابط را تقویت می کند که در حالی که از نیازهای خود غفلت می کنید بی وقفه می دهید.

چرخه فعال سازی و وابستگی

لذت مردم فقط بر شما تأثیر نمی گذارد بلکه بر اطرافیان شما نیز تأثیر می گذارد. هنگامی که مسئولیت هایی را که مال شما نیست ، به عهده می گیرید ، می تواند پویایی ناسالم ایجاد کند که دیگران به جای اینکه به تنهایی رشد کنند به شما وابسته می شوند. کمک به کسی باید آنها را توانمند کند ، نه اینکه آنها را فعال کند. اگر تلاش های شما باعث خسته شدن شما می شود در حالی که شخص دیگر راکد باقی می ماند ، آیا این واقعاً کمک می کند؟

منشأ رفتار لذت بخش مردم

بسیاری از افراد لذت بخش این عادت ها را در دوران کودکی ایجاد می کنند. اگر در محیطی بزرگ شده اید که بهزیستی عاطفی شما به خوشحال کردن والدین بستگی دارد ، ممکن است یاد گرفته باشید که دیگران را در اولویت قرار دهید تا احساس امنیت کنند. یا شاید موفقیت و رفتار خوب قیمت عشق و تأیید باشد ، و باعث می شود که ارزش خود را با عملکرد برابر کنید. با گذشت زمان ، این الگوهای در حال ظهور می شوند و نحوه حرکت به روابط و مشاهده خود را شکل می دهند.

نقش تروما در مردم لذت بخش است

برای برخی ، مردم-دلپذیر یک مکانیسم بقا است. تاریخچه تروما می تواند این باور عمیق را ایجاد کند که امنیت شما به خوشبختی دیگران بستگی دارد. این ترس باعث می شود که مراقبت های اجباری را انجام دهد ، و اولویت بندی نیازهای خود را بدون احساس خودخواه یا اضطراب دشوار می کند. بهبودی واقعی مستلزم به چالش کشیدن این ترس ها و تعریف مجدد احساس امنیت شما فراتر از اعتبار خارجی است.

در آغوش اصالت و مرزها

فرار از دام دلپذیر مردم به معنای تعریف مجدد موفقیت است-نه به میزان شما برای دیگران ، بلکه با توجه به اینکه چقدر به خودتان اهمیت می دهید. تعیین مرزها ، گفتن بدون گناه و اولویت بندی بهزیستی خود ، اعمال خودخواهی نیست-آنها اعمال احترام به خود هستند. توانمندسازی واقعی از حمایت از دیگران به گونه ای ناشی می شود که به رشد آنها کمک می کند تا به جای ایجاد وابستگی ، رشد کنند. از خود بپرسید: “آیا کمک من واقعاً تغییر ایجاد می کند؟”

کلید شکستن آزاد در تغییر دیدگاه شما نهفته است. به جای اندازه گیری خود با انتظارات دیگران ، بپرسید: “آیا من به اندازه کافی برای مراقبت از خودم به روشی دوست داشتنی هستم؟” هنگامی که به جای تعهد ، از جایی از شادی و تحقق می گیرید ، روابط شما سالم تر ، متعادل تر و واقعاً معنی دار می شود.