با نزدیک شدن به فصل بیس بال ، من از دیدن تیم محلی لیگ جزئی ما در این زمینه هیجان زده می شوم. من همچنین مشتاقانه منتظر گذراندن یک روز سرگرم کننده در بازی با دوستان و خانواده هستم. و البته ، بخشی از آن سرگرمی شامل غذای آشغال بیشتر از آنچه که معمولاً می خورم ، دقیقاً مانند اکثر ما در یک بازی بالغ. یک سگ داغ با خردل اضافی ، همبرگر (یا همبرگر غیرممکن برای دوستان وگان من) ، مقداری سیب زمینی سرخ کرده ، آب نبات پنبه و چندین نوشیدنی شیرین – این همه بخشی از تجربه Ballpark است. هک ، حتی سرود غیررسمی بیس بال به ما می گوید “برخی از بادام زمینی و جک کراکر را برای من بخرید.” در سال 1908 نوشته شده است ، این تقریباً در مقایسه با جشن معمولی Ballpark امروز سالم به نظر می رسد.

ممکن است یک روز بیش از حد زیاد بد نباشد ، اما اگر آن بازی روز قبل از روز استقلال باشد ، چه می شود؟ سپس آن پیک نیک های خانوادگی ، کباب و شبهای طولانی تابستان پر از بستنی ، چیپس و سایر رفتارهای با کالری بالا وجود دارد. با این وجود ، اگر فقط برای چند روز باشد ، هیچ آسیبی انجام نشده است ، درست است؟

اشتباه طبق یک مطالعه اخیراً منتشر شده در متابولیسم طبیعت (1) ، حتی یک کمبود کوتاه مدت در غذاهای پر کالری می تواند باعث ایجاد تغییرات قابل توجهی در فعالیت مغز شود. نوع تغییراتی که حتی پس از بازگشت به یک رژیم غذایی طبیعی ادامه می یابد. از این بدتر ، این تغییرات شبیه به الگوهای دیده شده در افراد مبتلا به چاقی است ، حتی اگر شرکت کنندگان در این مطالعه وزن خود را افزایش ندادند. یک غذای ناخواسته می تواند مدت ها قبل از اینکه در خط کمر شما ظاهر شود ، مغز شما را تحت تأثیر قرار دهد.

محققان دانشگاه Tübingen در آلمان 29 جوان سالم را استخدام کردند و آنها را به دو گروه تقسیم کردند. یک گروه رژیم غذایی منظم را حفظ می کردند ، در حالی که گروه دیگر به مدت پنج روز 1500 کالری اضافی در روز مصرف می کردند ، در درجه اول با مصرف میان وعده های فوق العاده فرآیند ، چربی بالا و پر قند.

در سه نقطه زمانی مختلف – قبل از تغییر رژیم ، بلافاصله پس از آن و یک هفته بعد – جستجوگرها از اسکن عملکردی MRI (FMRI) برای اندازه گیری فعالیت مغز شرکت کنندگان استفاده کردند. اما آنها به سادگی فعالیت مغز را در حالت استراحت اندازه گیری نکردند. آنها همچنین انسولین را از طریق اسپری بینی تجویز کردند. ممکن است تعجب کنید ، “چرا انسولین؟” خوب ، انسولین ، یک هورمون ، فقط قند خون را تنظیم نمی کند. همچنین بر توانایی مغز در کنترل اشتها و مصرف مواد غذایی تأثیر می گذارد. هنگامی که سیگنالینگ انسولین در مغز مختل می شود ، مردم تمایل دارند بیشتر غذا بخورند و با تنظیم اشتهای خود مبارزه کنند.

پس از گذشت پنج روز ، گروه “غذای آشغال” فعالیت بیشتری را در مناطق مغز درگیر در پاداش مواد غذایی و تغییرات رژیم غذایی نشان داد. آنها الگویی را تجربه کردند که در افرادی که چاقی و مقاومت به انسولین را تجربه می کنند ، آینه ای را نشان می دهد.

یک هفته پس از بازگشت به یک رژیم غذایی طبیعی ، همان شرکت کنندگان فعالیت کاهش یافته در مناطق مغز مرتبط با حافظه و نشانه های غذایی بصری را نشان دادند. به عبارت دیگر ، اثرات رژیم غذایی با کالری بالا از خود سرسخت است. این نشان می دهد که حتی پرخوری کوتاه مدت می تواند نحوه واکنش مغز به مواد غذایی را مختل یا تأثیر بگذارد ، به طور بالقوه تنظیم رفتار خوردن در دراز مدت را سخت تر می کند.

این را در نظر بگیرید: می دانید که احساس لاغر و مه آلود که بعد از یک آخر هفته از غذاهای آشغال بیش از حد می ماند؟ یا اینکه چگونه غذای آشغال می تواند به طرز عجیبی اعتیاد آور باشد؟ این مطالعه توضیحی بالقوه در مورد اینکه چرا ممکن است از منظر علوم اعصاب اتفاق بیفتد ارائه می دهد.

مغز به سرعت با آنچه می خوریم سازگار است و حتی یک دوره کوتاه از غذای بیش از حد ناخواسته می تواند فعالیت انسولین را به روش هایی که شبیه به نشانگرهای اولیه اختلال عملکرد متابولیک است ، تغییر دهد. در حالی که این اثرات ممکن است دائمی نباشد ، آنها می توانند مقاومت در برابر هوس و تنظیم مصرف مواد غذایی را به مرور زمان سخت تر کنند.

بنابراین ، دفعه بعد که به آن وعده های غذایی فوق العاده سیب زمینی سرخ شده می رسیدید ، ارزش این را دارد که فقط در نظر بگیرید که چگونه ممکن است شما را از نظر جسمی احساس کند یا چه کاری ممکن است برای خط کمر انجام دهد بلکه چگونه می تواند در پاسخ های مغز شما به غذا در روزهای آینده تأثیر بگذارد.

به یاد داشته باشید: مغز آنچه را که می خورید به یاد می آورد.