بعضی اوقات ، تصور بهبودی از دست دادن یک عزیز ، احساس خیانت عمیق یا ویران شده توسط یک فاجعه طبیعی دشوار است. این همه می تواند بسیار زیاد باشد. این امر به ویژه در صورتی که جرات کنیم با قلب باز زندگی کنیم صادق است. در مقطعی از زندگی خود ، قلب شکسته را خواهید شناخت. چنین خرد کردن به راحتی می تواند ما را در مقابل کسی ، خود یا زندگی قرار دهد. افتادن در شکاف بدبینی نیز گزینه ای است. چگونه می توانیم یک بار دیگر زندگی با قلب باز اجازه دهیم؟

برایان مک لارن تعریف می کند تابعیت رادیکال به عنوان “ظرفیت مقاومت و بهبودی از سختی یا دشواری.” این طور نیست که چیز عجیبی در مورد فروپاشی ناامیدی ، درد و رنج و ناامیدی وجود دارد. هرچه که با هم روبرو شود ، تا حدی با ما راه خواهد داشت. نکته اصلی این است که بتوانیم شجاعت و قدرت را برای بازیابی ظرفیت رویای ، باز کردن قلب و عشق دوباره پیدا کنیم. یک کلید ممکن است صبر نکردن تا زمانی که برخی از فاجعه در آستان ما باشد بلکه ایجاد یک رابطه با زندگی است که کشت می کند تاب آوری رادیکال.

تحمل و بهبودی

در اینجا چند پیشنهاد برای یک رابطه تحمل و بازیابی با زندگی آورده شده است.

• زندگی انسان شناسی. با زندگی ارتباط برقرار کنید که گویی این یک شخص است. این بسیار شبیه به آنچه مردم بومی با طبیعت انجام داده اند ، با رودخانه ها ، درختان ، سنگ ها و حیوانات به عنوان خویشاوند رفتار می کنند. همچنین به احتمال زیاد کاری است که شما در حال حاضر با حیوانات خانگی خود انجام می دهید ، با آنها صحبت می کنید که گویی انسان هستند. انسان سازی زندگی باعث می شود که ما یا در تلاش برای تسخیر زندگی یا احساس قربانی شدن از آن ، گرفتار شویم. تمایل دارد عنصری از تکریم به رابطه را به ارمغان بیاورد. این می تواند به سادگی در مورد آنچه از زندگی می خواهید روشن باشید و در مورد آنچه ممکن است از شما بخواهد کنجکاو باشید. در هنگام مقاومت در برابر تعریف خود به عنوان قربانیان زندگی ، ظرفیت بیشتری برای بهبودی وجود دارد.
• زندگی را ببخش زندگی به ناچار دنیای شما را با بیماری ، مرگ ، تصادفات ، شکست ها ، بلایای طبیعی و انواع خسارات متعددی لرزاند. اگر می توانید زندگی را به عنوان مرموز ، ناامن و غیرقابل پیش بینی مانند هر رابطه مهم بپذیرید ، بخشیدن به زندگی آسان تر می شود. ممکن است فرض کنیم که زندگی پیاده روی بی گناه در پارک وعده داده شده در دوران کودکی نیست. این بیشتر بدان معنی است که ممکن است زمان بزرگسال بودن و صداقت در مورد ماهیت واقعی زندگی باشد.
• زندگی و نه زندگی شما. ما تمایل داریم آنچه را که زندگی نیز شخصاً به ما می آورد ، بگیریم. هنگامی که تجربه خود را در مورد زندگی می بینیم و نه زندگی شخصی شما ، به خوبی تقویت می شود. این بدان معناست که شما مایل به زندگی با شرایط زندگی هستید. چنین تمایل شما را به عنوان غیرقابل پیش بینی و ناامن می پذیرید. همچنین این بدان معنی است که بیشتر آنچه در زندگی شما رخ می دهد خارج از کنترل شما خواهد بود. وقتی بیشتر گزینه های خود را می بینید که چگونه به آنچه زندگی می کند پاسخ دهید ، به جای اینکه بیشتر از آنچه در نظر دارید زندگی کنید ، با لطف بیشتری مقاومت می کنید و بهبود می یابید.
• عدم تحمل زندگی را بپذیریدبشر این بدان معنی است که زندگی در مورد تغییر است. تغییر یعنی یک چیز به پایان می رسد و دیگری آغاز می شود. این پایان ها اغلب در مورد ضرر است. زندگی برخی از آغاز های شگفت انگیز و برخی از پایان های دشوار را صادر می کند. هرچه بیشتر بتوانیم عدم تحمل زندگی را بپذیریم ، بیشتر می توانیم بپذیریم که سفر بسیار در مورد ضرر است. با چنین پذیرش ، شوک کمتری وجود دارد و احساس تجاوز به زندگی در هنگام پایین آمدن ضرر بر ما وجود دارد.
• اجازه غم و اندوهبشر از آنجا که زندگی در مورد تغییر است و تغییر در مورد پایان ها است و پایان ها در مورد ضرر است ، برای غم و اندوه ضرر ما بسیار مهم می شود. احساسات تأثیر زیادی بر اعتقادات ما و نحوه عملکرد ما دارد. وقتی انرژی عاطفی را در بدن خود سرکوب می کنیم ، احساسات همچنان به تعریف ایده های خود در مورد خود و دیگران و نحوه رفتار ما ادامه می دهیم. طرف دیگر از دست دادن به خطر می افتد ، با دید محدود در مورد قدردانی ، خلاقیت ، سخاوت ، عشق و تولید.
• به تنهایی راه نروبشر هنگامی که رنج می برد ما را تحت الشعاع قرار می دهد ، فقط به راحتی و کور شدن نور بسیار آسان است. همراهی وقتی قلب ما شکسته می شود به ما یادآوری می کند که ما عاشق و مراقبت هستیم. این مفید است که توسط کسی که همدلی و هم چشم انداز آنچه را که ممکن است توسط زندگی خواسته شود ، برگزار شود. ما می توانیم در آغوش کسانی که به ما اعتقاد دارند به عنوان موج غم و اندوه آزاد شویم.

انعطاف پذیری به خطر افتاده عمدتاً به دلیل چگونگی درک زندگی و رابطه با آن است که به وجود می آید. معمول است که یا سفر را ایده آل کنید یا آن را به حداقل برسانیم. اولی ناامیدی و انزجار خوبی ایجاد می کند. دومی می تواند ما را در یک رابطه مخالف با زندگی قرار دهد ، جایی که ما اهداف خود را به عنوان تأثیر تاجگذاری بر آنچه برای ما اتفاق می افتد می بینیم. تابعیت رادیکال در مورد پاسخ به برخی از رویدادها نیست بلکه نتیجه داشتن یک رابطه معتبر با زندگی ، روشن بودن در مورد آنچه از زندگی می خواهیم ، و کنجکاو در مورد آنچه از ما خواسته می شود ، باقی مانده است.