لجن بین روز ولنتاین و سنت پاتریک اغلب می تواند احساس طولانی ، خاکستری و کسل کننده کند. تعطیلات پشت سر ما است ، گلهای بهاری هنوز نرسیده اند ، و ما فقط می توانیم در مورد تعطیلات تابستانی خود آرزو کنیم. با این حال ، عدم وجود تعطیلات رسمی به ما امکان می دهد شخصی ایجاد کنیم خودمراقبتی تعطیلات به جای اینکه مطابق با استانداردهای خارجی برای چگونگی جشن گرفتن یا تلاش برای خوشحال کردن دیگران باشیم ، می توانیم نیازهای خودمان را برطرف کنیم. این لازم نیست یک تلاش فشرده و گران قیمت باشد ، اما نیاز به عمدی دارد. اولین قدم این است که بفهمیم چه چیزی برای احساس متعادل تر نیاز داریم.

اگر به طور معمول روزهای خود را در تعامل با افراد زیادی می گذرانید ، ممکن است به تنهایی نیاز داشته باشید. برعکس ، اگر زمان زیادی را به تنهایی می گذرانید ، می توانید یک فعالیت اجتماعی برنامه ریزی کنید. هنگامی که کار شما از نظر جسمی فعال است ، می توانید یک رویداد آرامش بخش را برنامه ریزی کنید ، اما اگر روزهای خود را در رایانه می گذرانید ، ممکن است بخواهید با یک نتیجه ملموس کاری انجام دهید. اگر هرگز وقت آشپزی ندارید ، می توانید یک غذای مورد علاقه خود را تهیه کنید ، و اگر از آشپزی متنفر هستید ، ممکن است غذای مورد علاقه خود را سفارش دهید ، میز را تنظیم کنید که گویی مردم می آیند و فیلم مورد علاقه خود را تماشا می کنند.

هنگامی که فهمید که می خواهید چه کاری انجام دهید ، می توانید با ذهنیت برنامه ریزی کنید. عجله برای استراحت ضد تولید است و خسته کردن خود برای ساختن امور ، هدف از انجام کاری مثبت برای خودتان را از بین می برد. این که آیا تصمیم دارید یک شب ، یک روز یا یک آخر هفته را برای مراقبت از خود بگذرانید ، مهم است که آن را به عنوان یک اولویت در برنامه خود قرار دهید ، نه یک امکان. برای بسیاری از ما ، این کار دشوار است زیرا احساس خودخواهانه می شود.

قدم برداشتن بدون گناه
ما در یک دنیای دستاورد گرا زندگی می کنیم که هدف این است که به همان اندازه موفق باشید در حالی که می توانید آن را آسان کنید. هنگام فکر کردن در مورد مراقبت از خود ، ما اغلب می ترسیم که پشت سر بگذاریم ، دیگران را رها کنیم ، یا به عنوان تنبل تلقی شوند. واقعیت این است که عدم مراقبت از خود نیز هزینه ای را متحمل می شود. فرسودگی ، افسردگی ، بدبینی و سلامتی ضعیف باعث بهزیستی و اختلال در توانایی انجام کارها و تعامل مؤثر با افراد اطراف ما می شود. این که آیا شما می خواهید یک روز سفر دریایی فاکس را با خوابیدن ، خوردن میوه از قبل خرد شده ، تماشای فیلم ها با موضوع اقیانوس و نشستن در وان خود ، بازدید از یک طبیعت مورد علاقه با یک پیک نیک ، یا جمع کردن با دوستان برای تماشای ورزش ، صحبت کردن در مورد کتاب ها ، صحبت کنید و یا ناخن های خود را انجام دهید و اجازه دهید از فعالیت های روزمره خود دور شوید.

همچنین جلوگیری از تله نگرانی در مورد آنچه دیگران درباره برنامه شما فکر خواهند کرد ، مهم است. نکته این نیست که آنها را تحت تأثیر قرار دهید بلکه انجام کاری است که می توانید پرورش دهید. من در تگزاس زندگی می کنم ، جایی که تابستان ها داغ هستند و اشکالات بزرگ است. من دوستی داشتم که بچه ها را به رختخواب می گذاشت و سپس در لباس حمام خود به حیاط خلوت می رفتم و در استخر آنها غرق می شوند و ستاره ها را تماشا می کنند. نه پر زرق و برق ، اما بسیار مسالمت آمیز. گزینه دیگر این است که کاری را برای خودتان انجام دهید که آرزو می کنید شخص دیگری انجام داده باشد. به عنوان مثال ، اگر هدیه ولنتاین را که به آن امیدوار بودید دریافت نکردید ، می توانید خودتان گل ها یا آب نبات های دقیقی را که می خواستید خریداری کنید یا به رستوران یا فیلمی که دوست داشتید آن را ببینید. به خود یادآوری کنید که لازم نیست منتظر دیگران باشید تا اعتبار خود را تأیید کنند.

علاوه بر شرکت در مراقبت از خود ، ممکن است بخواهید در مورد تمرین دلسوزی خود فکر کنید. کریستن نف ، روانشناس دانشگاه تگزاس در آستین ، استدلال می کند که وقتی ما با خود مهربان هستیم نه بحرانی ، بشریت مشترک خود را بشناسیم و به جای اجتناب یا شناسایی بیش از حد با آنها ، به احساسات خود نزدیک شویم ، می تواند تغییر کند. اگر خودتان را به خودتان می گویید که هرگز به یک دوست نمی گویید ، ممکن است زمان آن باشد که روایت داخلی خود را تغییر دهید. با درک اینکه همه ما انسان هستیم می توانیم آزاد شویم زیرا این واقعیت را تقویت می کند که اشتباهات ما نشانه شرم و شکست عمیق شخصی نیست بلکه بخشی از زندگی است. بعضی اوقات ، کند کردن و لذت بردن از ذهن ما از چیزهای اطراف ما نوعی دلسوزی است. خانه ممکن است یک آشفتگی باشد ، اما گلهای روی عرشه تازه شروع به شکوفا شدن می کنند ، راه رفتن سگ باعث خوشحالی ما می شود و بوی فلفل دلمه ای روی اجاق گاز آرامش بخش است. در دنیایی که بر اساس حرکت رو به جلو است ، می تواند دشوار و پاداش دهنده باشد که متمرکز بر زمان حال باشد.

حفظ تعادل خود در جهان غنی از اطلاعات ، که به سرعت در حال تغییر است ، تلاش می کند. در حالی که آرزو می کند که یک ابرقهرمان یا روح روح داشته باشیم تا به ما کمک کند تا به ما کمک کند ، مراقبت از خودمان می تواند به طرز شگفت آور پاداش دهنده باشد. این می تواند باعث شود ما نسبت به خود و زندگی خود احساس بهتری داشته باشیم و تعامل خود را با افراد اطراف خود بهبود بخشیم. آیا این چیزی نیست که همه ما می خواهیم؟