بزرگسالی زمان تحول است ، پر از رشد اجتماعی ، عاطفی و شناختی. اما برای برخی از نوجوانان ، این شیفت های رشد از مسیر معمولی پیروی نمی کنند. اگر به نظر می رسد نوجوان شما به روشهایی می جنگد که فراتر از فراز و نشیب های معمول نوجوانی باشد ، ممکن است آنها عصبی باشند.

عصبیت به تفاوت در عملکرد مغز اشاره دارد که بر نحوه تفکر ، یادگیری و تعامل افراد با جهان تأثیر می گذارد. این شامل شرایطی مانند اختلال کمبود توجه/بیش فعالی (ADHD) ، اختلال طیف اوتیسم (ASD) ، دیسکسکسی و موارد دیگر است. شناسایی عصبیت در نوجوانان می تواند چالش برانگیز باشد زیرا بزرگسالی در حال حاضر نوسانات خلقی ، تغییر علاقه و تغییر در رفتار را به همراه می آورد. با این حال ، تمایز بین رفتار معمولی نوجوانان و عصبی در ارائه پشتیبانی مناسب بسیار مهم است.

رفتار عصبی در مقابل رفتار عصبی

درک تفاوت بین رفتارهای عصبی و عصبی می تواند به والدین کمک کند تا تعیین کنند که آیا فرزندشان ممکن است به حمایت اضافی احتیاج داشته باشد یا خیر.

تعامل اجتماعی
نوجوانان عصبی اغلب با سهولت نسبی در موقعیت های اجتماعی حرکت می کنند ، حتی اگر گاه به گاه ناخوشایند یا ناامنی را تجربه کنند. آنها به طور کلی در نشانه های اجتماعی ، طعنه و تغییر در لحن بدون تلاش زیاد انتخاب می کنند.

نوجوانان عصبی ، به ویژه کسانی که مبتلا به اوتیسم هستند ، ممکن است با خواندن زبان بدن ، حفظ تماس چشمی یا درک قوانین اجتماعی ناگفته مبارزه کنند. آنها ممکن است حتی اگر به معاشرت اهمیت دهند ، بی پروا ، بیش از حد تحت اللفظی یا از بین بروند. برخی ممکن است تعاملات اجتماعی ساختاری را نسبت به مکالمات خودجوش ترجیح دهند.

توجه و تمرکز
نوجوانان عصبی ممکن است در کارهای خانه به تعویق بیفتند ، از تلفن های خود پریشان شوند یا گاهی اوقات وظایف را فراموش کنند. با این حال ، آنها معمولاً می توانند با یادآوری و ساختار در مسیر خود قرار بگیرند.

نوجوانان عصبی با ADHD اغلب با تمرکز ، تحریک پذیری و سازمان ، مشکلات مزمن را تجربه می کنند. آنها ممکن است تکالیف را از دست بدهند ، تلاش کنند تا در کلاس ها بنشینند ، یا در حالی که از کارهای اساسی غفلت می کنند ، روی موضوعات مورد نظر بیش از حد تمرکز کنند.

تنظیم عاطفی
نوجوانان عصبی ممکن است نوسانات خلقی را تجربه کنند ، اما معمولاً با گذشت زمان می توانند خود را تنظیم کنند. آنها می توانند احساسات را پردازش کرده و به اکثر موقعیت های اجتماعی پاسخ دهند.

نوجوانان عصبی ، به ویژه کسانی که مبتلا به ADHD ، اوتیسم یا چالش های پردازش حسی هستند ، ممکن است واکنش های عاطفی شدید مانند طغیان ناگهانی یا خاموشی داشته باشند. ناامیدی های جزئی ممکن است در ذوب شدن افزایش یابد و ممکن است در شناسایی و کلامی کردن احساسات مشکل داشته باشد.

حساسیت های حسی
نوجوانان عصبی ممکن است پارچه ها یا غذاهای خاص لباس را ترجیح دهند اما در صورت لزوم می توانند ناراحتی را تحمل کنند.

نوجوانان عصبی ، به ویژه آنهایی که تفاوت پردازش حسی دارند ، ممکن است واکنش شدید نسبت به سر و صدا ، بافت ، چراغ های روشن یا بوی قوی داشته باشند. آنها ممکن است از پارچه های خاصی جلوگیری کنند ، در بافت های خاص مواد غذایی گنگ باشند ، یا در فضاهای شلوغ غرق شوند.

تفکر سفت و سخت در مقابل انعطاف پذیری شناختی
نوجوانان عصبی به طور کلی می توانند با تغییرات غیر منتظره تنظیم شوند ، حتی اگر آنها را ناامید کننده بدانند. آنها ممکن است ابراز ناامیدی کنند اما حرکت کنند.

نوجوانان عصبی ، به ویژه آنهایی که مبتلا به اوتیسم یا OCD هستند ، ممکن است با تغییر در روال به طور قابل توجهی مبارزه کنند. آنها ممکن است هنگام تغییر برنامه ها ناراحت شوند یا اگر مجبور به انجام وظایف به روشی هستند که برای آنها “اشتباه” احساس می کند.

تشخیص های عصبی متداول در نوجوانان
چندین تشخیص در زیر چتر عصبی قرار می گیرد. درک آنها می تواند به والدین کمک کند تا به دنبال ارزیابی و مداخلات مناسب باشند.

• ADHD با بی توجهی ، تحریک پذیری و بیش فعالی مشخص می شود. نوجوانان ممکن است با مدیریت زمان ، سازماندهی و تنظیم عاطفی مبارزه کنند.
• اختلال طیف اوتیسم (ASD) با تفاوت در ارتباطات اجتماعی ، پردازش حسی و رفتارهای تکراری مشخص شده است. برخی از نوجوانان اوتیسم ممکن است بسیار کلامی باشند ، در حالی که برخی دیگر ممکن است با گفتار مبارزه کنند.
• نارساخوانی یک تفاوت یادگیری است که بر خواندن ، املا و نوشتن تأثیر می گذارد. علی رغم هوشمندی ، نوجوانان دیسکسیک ممکن است به دلیل ناامیدی از خواندن خودداری کنند.
• دیسپراکسیا بر هماهنگی حرکتی تأثیر می گذارد ، فعالیت هایی مانند دست نویس ، ورزش و سازمان را به چالش می کشد. نوجوانان مبتلا به دیسپراکسیا ممکن است دست و پا چلفتی باشند یا با آگاهی مکانی مبارزه کنند.
• اختلال وسواس-اجباری (OCD) شامل افکار مزاحم و رفتارهای تکراری به منظور کاهش اضطراب است. نوجوانان ممکن است درگیر آیین ها مانند دست بیش از حد شستشوی دست یا رفتارهای بررسی شوند.
• اختلال پردازش حسی (SPD) باعث افزایش یا کاهش پاسخ به محرکهای حسی می شود. یک نوجوان ممکن است از سر و صداهای بلند غرق شود ، از غذاهای خاص خودداری کند یا به دنبال حرکت بدنی شدید باشد.

چگونه والدین می توانند از یک نوجوان عصبی پشتیبانی کنند

اگر گمان می کنید نوجوان شما ممکن است عصبی باشد ، این مراحل را در نظر بگیرید:

1. به دنبال یک ارزیابی حرفه ای باشید
یک متخصص مغز و اعصاب ، متخصص کودکان یا درمانگر دارای مجوز می تواند ارزیابی کند که آیا نوجوان شما معیارهای تشخیص را رعایت می کند یا خیر. مداخله اولیه می تواند به تأمین اسکان و پشتیبانی متناسب با نیازهای آنها کمک کند.

2. یک محیط ساخت یافته ایجاد کنید
نوجوانان عصبی اغلب با روال های قابل پیش بینی و انتظارات واضح رشد می کنند. یک برنامه روزانه ساختاری ، یادآوری های بصری و قوانین مداوم می تواند اضطراب را کاهش داده و عملکرد اجرایی را بهبود بخشد.

3. نقاط قوت و علایق را تشویق کنید
بسیاری از نوجوانان عصبی در مناطق خاص دارای احساسات عمیقی هستند. حمایت از علایق آنها – چه در موسیقی ، علم ، بازی یا هنر – می تواند اعتماد به نفس و انگیزه را تقویت کند.

4. مدافع اسکان مدارس
اگر نوجوان شما در مدرسه تلاش می کند ، درخواست یک برنامه آموزش فردی (IEP) یا یک برنامه 504 را در نظر بگیرید. اینها اقامتگاه هایی مانند زمان اضافی در تست ها ، فناوری کمکی یا تکالیف اصلاح شده را فراهم می کند.

5. خودداری از خود را آموزش دهید
نوجوان خود را تشویق کنید تا عصبی بودن خود را درک کرده و نیازهای آنها را برقرار کنید. آموزش به آنها برای بیان چالش های خود و درخواست اسکان به آنها کمک می کند تا در حرکت در بزرگسالی اعتماد به نفس ایجاد کنند.

6. از بهزیستی عاطفی حمایت کنید
نوجوانان عصبی در معرض خطر بیشتری برای اضطراب و افسردگی قرار دارند. ارتباطات باز ، درمانی و پشتیبانی اجتماعی می تواند در بهزیستی آنها تفاوت معنی داری ایجاد کند.

پایان

شناخت عصبی بودن در نوجوان شما می تواند در حال تغییر زندگی باشد ، وضوح و راهنمایی برای چگونگی حمایت از آنها فراهم می کند. هر مغز بی نظیر است و با داشتن ابزارهای مناسب ، درک و تشویق ، نوجوانان عصبی می توانند شکوفا شوند. اگر گمان می کنید فرزندتان ممکن است عصبی باشد ، اولین قدم را برای درک دنیای آنها و کمک به آنها در جهت حرکت با اعتماد به نفس بردارید.