نزدیک به 600000 ورزشکار کالج در بخش های I ، II و III به علاوه کالج های جوان وجود دارد. مانند من ، یک دونده سابق متقاطع DIII (IO Triumphe!) ، بیشتر آنها هرگز در تلویزیون رقابت نمی کنند ، یک دلار در صفر کسب نمی کنند یا یک ورزشکار حرفه ای می شوند. اما صرف نظر از ورزش یا سطح رقابت ، من به طور فزاینده نگرانی دانشکده ها را با بهزیستی دانشگاهی و عاطفی ورزشکاران خود شنیده ام.

براساس NCAA ، تقریبا نیمی از ورزشکاران کالج در سال 2021 توانایی آنها در ادامه دوره های خود را زیر سوال بردند. علاوه بر این ، حدود یک چهارم مردان و تقریباً دو پنجم ورزشکاران زن گزارش دادند که احساس خستگی روحی دارند. این ارقام نشانگر روندهای بزرگتر است که در سلامت روان دانشجویی دانشکده دیده ایم ، اما ورزشکاران با چالش های دیگری از جمله فشار عملکرد ، خستگی و درد ، برنامه ریزی و مشکلات مدیریت زمان و محدودیت های مالی روبرو هستند.

خوشبختانه ، مداخلات موفقی برای حمایت از ورزشکاران کالج صورت گرفته است. سه رویکرد امیدوار کننده عبارتند از:

1. بازآورده سازی انتساب
2. ابراز قدردانی
3. آموزش ذهن آگاهی

کنترل اوضاع

NCAA همچنین دریافت که تقریباً هشتم از مرد و یک سوم از ورزشکاران زن احساس اضطراب زیادی را احساس می کنند و تقریبا 10 درصد از ورزشکاران احساس می کنند همه چیز ناامید کننده است. احساسات بیش از حد ، مانند ناامیدی ، ناشی از استرس به منابع خارجی ، غیرقابل کنترل و تغییر ناپذیر است. به عبارت دیگر ، اگر نمی توانید چیزی را تغییر دهید ، چرا امتحان کنید؟

مشابه مداخلات برای تغییر استرس وت ایجاد ذهنیت رشدبا بازآموزی انتساب شامل تمرکز دانش آموزان بر تغییر آنچه می توانند کنترل کنند. یک مطالعه شامل 185 ورزشکار کالج در یک دوره مقدماتی در دانشگاه کانادا بود. یک هفته پس از بازخورد در مورد امتحان اول ، یک گروه اختصاص یافته به طور تصادفی یک آموزش یک ساعته را تجربه کردند که شامل:

1. رتبه بندی میزان علل مختلف در نمره امتحان آنها
2. مشاهده یک ویدیوی آنلاین که آنها را ترغیب به عملکرد ضعیف دانشگاهی به دلایل کنترل می کند (به عنوان مثال ، استراتژی های مطالعه ناکارآمد)
3. یک کار نوشتن با استفاده از بازآموزی انتساب به زندگی خودشان

بازآموزی انتساب برای ورزشکارانی که به آن احتیاج داشتند ، مفید بود ، مانند کسانی که کنترل تحصیلی کم درک شده و/یا سطح بالایی از استرس دارند. برای این ورزشکاران ، مداخله عملکرد دوره را 6 درصد افزایش داد. علاوه بر این ، عقب نشینی دوره در بین کلیه ورزشکارانی که تحت آموزش مجدد انتساب قرار گرفتند ، 58 درصد کاهش یافت.

گفتن ممنون

نشان داده شده است که قدردانی در کالج باعث افزایش تأثیر مثبت ، تنظیم احساسات ، نوع دوستی ، انگیزه موفقیت و مقاومت و کاهش تأثیر منفی و استرس می شود. این تأثیرات را می توان از طریق روزنامه نگاری ، پیام کوتاه/برنامه ها یا شیوه های خوب به کسی که به چهره خود می گوید ، حاصل شود.

همین فواید قدردانی برای ورزشکاران کالج نیز صادق است. بیست و هفت کشتی گیر مرد و 24 شناگر زن در یک دانشگاه بخش I در یک کارگاه آموزشی شرکت کردند که در آن آنها در مورد قدرت قدردانی آموختند و تا 30 دقیقه درباره چیزهایی که احساس سپاسگزاری می کردند ، نوشتند. یک ماه بعد ، این ورزشکاران گزارش دادند که احساس قدردانی و مهمتر از آن ، سطح پریشانی و فرسودگی کمتری دارند.

حضور در لحظه

آموزش دانش آموزان در ذهن آگاهی – آگاهی غیرقانونی از لحظه حاضر – به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است اما به خوبی درک نشده است. برای هر آزمایشی که تأثیر مثبتی از آموزش ذهن آگاهی در موفقیت تحصیلی و/یا سلامت روان را نشان می دهد ، دیگری نتایج تهی ایجاد می کند.

همین ابهام برای آموزش ذهن آگاهی به ورزشکاران کالج وجود دارد. در یک مطالعه ، ورزشکاران بخش III در چهار جلسه در زمینه ذهن آگاهی شرکت کردند و با برنامه Headspace ارائه شدند. در جلسه آخر ، شرکت کنندگان به طور کلی سلامت روانی بهتر و استرس کمی کمتر گزارش کردند. متأسفانه ، این مطالعه غیر تجربی بود و تنها 29 ورزشکار را درگیر می کرد که اکثر آنها زن سفید پوست بودند. همچنین شامل مؤلفه های متعدد و قابل تشخیص است. در حالی که آموزش ذهن آگاهی نوید برای ورزشکاران کالج را نشان می دهد ، ممکن است در همه شرایط مؤثر نباشد.

حمایت از ورزشکاران کالج

این مطالعات چندین راه برای حمایت از ورزشکاران کالج ارائه می دهد که بسیاری از آنها می توانند به صورت دیجیتالی در مقیاس اجرا شوند. به عنوان مثال ، ورزشکارانی که از نظر دانشگاهی تحت تأثیر قرار می گیرند می توانند متنی را دریافت کنند که از آنها بخواهد یک رفتار واحد را که می توانند قبل از امتحان بعدی خود تغییر دهند ، شناسایی کنند. پیام های پیگیری می توانند نکات مطالعه را به اشتراک بگذارند و آنها را به تدریس وصل کنند تا این ایده را تأکید کنند که مهارت های دانشگاهی آنها به همان اندازه که دارای ورزش هستند قابل انعطاف است. همچنین می توان از ورزشکاران خواسته شد تا از مربیان ، هم تیمی ها ، دانشکده ها ، کارمندان یا همسالان ، قدردانی کنند که می توانند برای افزایش حس تعلق و هدف همه به اشتراک گذاشته شوند.

سرانجام ، با ورزشکاران دانشکده خود صحبت کنید تا چالش های منحصر به فرد خود را درک کنید و چه منابعی را برای شکوفایی نیاز دارند. حل مسائل مربوط به برنامه ریزی ورزشی ، تعادل در ورزشگاه های کار و زندگی ، یا نیازهای اساسی ممکن است حتی بیشتر به سمت تقویت عملکرد تحصیلی ورزشکاران و سلامت روان باشد. فقط در این صورت می توان ورزشکاران کالج ما در ورزش و کلاس به بهترین وجهی دست یافتند.