نفرت اغلب به عنوان یک احساسات توصیف می شود ، اما در واقع یک رفتار آموخته است. برخلاف ترس ، غم و اندوه یا عشق – عاطفه هایی که غریزه و جهانی هستند – HATE به طور مستقل وجود ندارد. این امر با ترس ، عصبانیت ، استرس و تهویه اجتماعی شکل می گیرد و به مرور زمان به جای ظهور طبیعی به وجود می آید. نفرت را می توان به افراد ، ایده ها و یا کل گروه ها هدایت کرد و بر افراد و جوامع تأثیر می گذارد به طریقی که از عدم تمایل گاه به گاه تا خشونت شدید باشد. اما اگر نفرت آموخته شود ، آیا می توان آن را کشف کرد؟ برای شکستن چرخه ، باید درک کنیم که چگونه نفرت شکل می گیرد ، چگونه در زبان و اعمال ما تجلی می یابد ، و چه کاری می توانیم انجام دهیم تا آن را با چیزی بهتر جایگزین کنیم.

تکامل “نفرت”: کلمه ای که توسط فرهنگ شکل گرفته است

کلمه “نفرت” ریشه های تاریخی عمیقی دارد که از انگلیسی های قدیمی سرچشمه گرفته است هتیان، به معنای “تحقیر” یا “آرزوی شر”. ناشی از پروتو آلمانی است هجوم و Proto-Indo-European کاد، این به معنای “غم و اندوه” یا “رنج” است. این ارتباط نشان می دهد که نفرت در ابتدا با درد گره خورده بود ، نه لزوماً خصومت.

با گذشت زمان ، معنی آن تکامل یافت. امروز ، مردم به طور اتفاقی از “نفرت” استفاده می کنند – چیزهایی مانند “من از ترافیک متنفرم” یا “من دوشنبه ها متنفرم” برای ابراز ناراحتی خفیف. در رسانه های اجتماعی عباراتی مانند “نفرت ها متنفر خواهند شد” این مفهوم را بی اهمیت می کند و باعث می شود که به نظر می رسد اجتناب ناپذیر و انتقادات را به عنوان محصولی از حسادت یا منفی رد کنید.

اما از همین کلمه برای توصیف مخالفت جدی اخلاقی نیز استفاده می شود ، مانند “من از بی عدالتی متنفرم” یا “من از ظلم و ستم متنفرم”. در خطرناک ترین شکل خود ، نفرت منجر به اختلافات عمیق اجتماعی و سیاسی ، ایجاد تبعیض ، خشونت و حتی جنگ می شود. در حالی که زبان نحوه درک نفرت را شکل می دهد ، سوال واقعی این است که چرا در وهله اول توسعه می یابد.

چرا ما متنفریم؟

اگر نفرت احساسی نیست ، این چیست؟ در اصل آن ، نفرت پاسخی به ترس ، استرس و عصبانیت است. این امر از طریق تجربه ، فشار اجتماعی و روایت های فرهنگی تقویت می شود. نفرت چیزی نیست که ما با آن متولد شده ایم – این چیزی است که ما می آموزیم.

ترس نقش مهمی ایفا می کند. مردم غالباً از آنچه نمی فهمند یا درک نمی کنند ، متنفر هستند. به همین دلیل است که زنوفوبی و پیش داوری نژادی وجود دارند. ناآشنا باعث ناراحتی افراد می شود و در این ناراحتی ، نفرت کشت می شود.

استرس و عصبانیت نیز نفرت را سوخت. هنگامی که افراد احساس قدرت ، غرق شدن یا ناامیدی می کنند ، به دنبال چیزی هستند که مقصر هستند. نفرت به ابزاری برای هدایت احساسات منفی به بیرون تبدیل می شود. این در مورد ضرب و شتم مشهود است ، جایی که گروه های خاص مسئول مشکلات اقتصادی ، جرم یا کاهش اجتماعی هستند.

در ما در مقابل آنها ذهنیت نفرت را سوخت می کند. انسانها ذاتاً قبیله ای هستند و بر اساس هویت گروه هایی ایجاد می کنند – فعالیت ، ملیت ، دین یا ایدئولوژی. این اعتقاد را ایجاد می کند که ما گروه هنگام مشاهده برتر است آنها گروه به عنوان دشمن. نفرت این شکاف را عمیق تر می کند و باعث می شود که منطقی کردن تبعیض و خشونت آسان تر شود.

تجربه شخصی می تواند نارضایتی را به نفرت تبدیل کند. خیانت ، بدرفتاری مداوم یا سابقه بی عدالتی می تواند کسی را به سمت خصومت عمیق سوق دهد. در بسیاری از موارد ، آنچه با شروع درد شخصی در کل گروه ، چرخه های تقسیم را تقویت می کند ، شروع می شود.

نفرت نیز آموخته می شود. از کودکی ، افراد اعتقادات خانواده ، رسانه و جامعه را جذب می کنند. هنگامی که کودک در محیطی که گروه های خاصی را شیطنت می کند ، بزرگ می شود ، این دیدگاه اغلب عمیقاً در حال غرق شدن است. به همین دلیل نژادپرستی ، سکسیسم و ​​عدم تحمل مذهبی در بین نسل ها ادامه دارد.

سرانجام ، اینترنت مانند گذشته نفرت را تقویت کرده است. رسانه های اجتماعی به افراد اجازه می دهد تا بدون پاسخگویی ، نظرات شدید را بیان کنند. نفرت از طریق اوباش آنلاین ، اتاق های اکو و اطلاعات نادرست گسترش می یابد و به چالش کشیدن روایات و تعصبات دروغین دشوارتر می شود.

عواقب نفرت: آنچه برای ما هزینه دارد

نفرت نه تنها برای اهداف خود بلکه برای کسانی که آن را نگه می دارند مخرب است. این انرژی را مصرف می کند ، واقعیت را تحریف می کند و نارضایتی را تقویت می کند. تحقیقات نشان می دهد افرادی که از نفرت خودداری می کنند ، سطح بالاتری از استرس ، اضطراب و حتی مسائل مربوط به سلامت جسمی را تجربه می کنند. نفرت بهزیستی روحی و عاطفی را تضعیف می کند.

در مقیاس بزرگتر ، نفرت باعث تقسیم اجتماعی می شود. این خانواده ها را از هم جدا می کند ، تنش های سیاسی و نژادی را سوخت می دهد و پیشرفت در جوامع را تقریباً غیرممکن می کند. خشونت ناشی از نفرت-از جمله جنایات نفرت ، تروریسم و ​​نسل کشی-دارای تاریخ غم انگیز است و نشان می دهد که نفرت بدون بررسی منجر به عواقب ویرانگر می شود. با این حال ، اگر نفرت آموخته شود ، می توان آن را نیز کشف کرد. چرخه اجتناب ناپذیر نیست.

چگونه بر نفرت غلبه کنیم؟

اولین قدم برای شکستن عاری از نفرت ، آگاهی است. تشخیص اینکه نفرت احساسی نیست ، بلکه پاسخی است که ناشی از ترس ، استرس و شرط بندی به ما امکان می دهد منشأ تعصبات خود را زیر سوال ببریم. آموزش و پرورش نقش مهمی در این فرایند دارد. قرار گرفتن در معرض فرهنگ ها ، دیدگاه ها و ایده های متنوع ، تصورات غلط را به چالش می کشد و ترس را کاهش می دهد.

کلیشه های چالش برانگیز یکی دیگر از ابزارهای قدرتمند است. بسیاری از اشکال نفرت مبتنی بر کلیات دروغین است. تعامل در زندگی واقعی با افراد با پیش زمینه های مختلف به حل این تصورات غلط و ساختن پل ها به جای دیوارها کمک می کند.

همدلی قوی ترین پادزهر برای نفرت است. وقتی وقت خود را برای درک تجربیات شخص دیگری می گیریم ، نگه داشتن خصومت دشوار می شود. دلسوزی جای نارضایتی را می گیرد وقتی می فهمیم که کسانی که دوستشان نمی کنیم ، مانند خودمان مبارزات ، رویاها و ترس هایی دارند.

رها کردن نفرت نیاز به تنظیم عاطفی دارد. تمرین ذهن آگاهی ، شرکت در درمان یا استفاده از تکنیک های اساسی مدیریت استرس می تواند به افراد کمک کند تا از چرخه عصبانیت و نارضایتی خلاص شوند. گرچه چالش برانگیز است ، بخشش اغلب به عنوان کلید پیشروی پیش می رود.

گفتگوی سازنده ضروری است. بسیاری از افراد از بحث در مورد موضوعات پیچیده جلوگیری می کنند زیرا از درگیری می ترسند. اما اجتناب از مکالمه فقط شکاف را عمیق تر می کند. مشارکت در بحث های باز و محترمانه در مورد نژاد ، سیاست و ایدئولوژی می تواند موانع را از بین ببرد و درک ایجاد کند.

همه ما مسئولیت اقدام علیه نفرت را به اشتراک می گذاریم. این می تواند به آسانی با تبعیض مخالف وقتی ما آن را می بینیم یا از سازمان هایی که برای از بین بردن نفرت تلاش می کنند ، باشند. هر عمل مهربانی ، هر لحظه صبر و هر تلاش برای درک دیدگاه دیگر به دنیایی با نفرت کمتری کمک می کند.

انتخاب یک مسیر متفاوت

نفرت نه یک احساس است و نه یک غریزه – این یک عادت ، یک رفتار ، یک پاسخ آموخته است. این یک روش مخرب تفکر است. درست مانند هر عادت ، می توان آن را تغییر داد. در حالی که ممکن است در حال حاضر احساس قدرتمند شود ، در نهایت نفرت باعث می شود کسی که آن را نگه می دارد تضعیف شود. این را جدا می کند ، مصرف می کند و از بین می برد. اما ما یک انتخاب داریم. به جای نفرت ، می توانیم کنجکاوی را انتخاب کنیم. به جای تقسیم ، می توانیم درک را انتخاب کنیم. به جای عصبانیت ، می توانیم رشد را انتخاب کنیم. برعکس نفرت لزوماً عشق نیست – این تمایل به گوش دادن ، یادگیری و رها کردن است. این چیزی است که هر یک از ما می توانیم برای آن تلاش کنیم.