بیش از 366 میلیون بزرگسال در سطح جهان دارای ADHD علامت دار هستند که تقریباً 6.8 درصد از جمعیت را معادل دارد. این یک اختلال پیچیده است که خود را متفاوت برای هر فرد ارائه می دهد.

هنگامی که به عنوان یک اختلال که در درجه اول بر مردان جوان بیش فعالی تأثیر می گذارد ، درک می شود ، ADHD بر مردان و زنان در هر سنی تأثیر می گذارد. امروز ، در ایالات متحده ، تشخیص ADHD بزرگسالان چهار برابر سریعتر از کودکان در حال رشد است. با وجود این افزایش ، ADHD در بزرگسالان تشخیص داده نشده است ، احتمالاً به دلیل روند تشخیصی هنوز هم به علائم طراحی شده برای کودکان متکی است.

در طی چند سال گذشته ، ما توجه بیشتری به ADHD مشاهده کرده ایم ، با افزایش آگاهی توسط رسانه های اجتماعی ، دستورالعمل های بزرگسالان و گسترش اخیر DEA از چشم انداز تجویز از راه دور.

استفاده از فناوری برای تأیید ارزیابی های ذهنی

کارگاه آموزشی دسامبر سال 2023 از آکادمی های ملی علوم ، مهندسی و پزشکی در مورد ADHD بزرگسالان ، که من در آن شرکت کردم ، به تشخیص ، درمان و تولید دارو برای ADHD بزرگسالان پرداختم. کار مهمی برای بهبود دسترسی و کیفیت مراقبت از این بیماری باقی مانده است. بسیاری از موضوعات ناشی از عدم آموزش و راهنمایی در مورد نحوه تشخیص و درمان مؤثر ADHD بزرگسالان است.

در پاسخ به عدم اطمینان و ناامیدی فزاینده در بین پزشکانی که با بیماران مبتلا به ADHD بزرگسال کار می کنند ، در اینجا همان چیزی است که بین بخش های عصبی و روانپزشکی در دانشگاه من به صورت متقابل کار کرده است تا اطمینان حاصل شود که بیمارانی که علائم ADHD را تجربه می کنند ، مراجعه سریع می کنند. ما به دلیل بسیاری از عوامل موجود در محیط فعلی که قبلاً ذکر شد ، در ارزیابی و غربالگری برای بزرگسالان مبتلا به ADHD یک تنگنا را تجربه کرده بودیم. این افزایش زمان انتظار و عدم وضوح باعث شد تا یک مدل مراقبت پله ای ایجاد کنم ، که شامل ترکیبی از اندازه گیری های ذهنی و عینی برای یک غربالگری و ارزیابی جامع قبل از جستجوی امتحان کامل عصبی است. از طریق این فرآیند ، ما شاهد پیشرفت در زمان انتظار هستیم و پزشک و اعتماد به نفس و تجربه بیمار. روانپزشکان بدون نیاز به انتظار برای ارزیابی کامل عصبی روانی ، در تشخیص ADHD در برخی از بیماران اطمینان بیشتری داشتند و بیماران همیشه نیازی به ارزیابی جامع شناختی در صورت عدم نیاز ندارند.

آنچه در یک عمل بالینی چند رشته ای به نظر می رسید:

مدل مراقبت پله ای: پنج مرحله برای شناسایی ADHD بزرگسالان

1. بیمار و یا سرپرست (در مورد کودکان) ارزیابی ذهنی را تکمیل می کنند ، معمولاً مقیاس گزارش خود در بزرگسالان ADHD (ASR) برای بزرگسالان و مقیاس رتبه بندی تشخیص ADHD وندربیلت برای کودکان ، که شامل یک تاریخچه و ارزیابی اختلال عملکردی فعلی از فعلی است. علائم در صورت امکان ، یک گزارش تأیید شده از یک منبع ثانویه تشویق می شود. برای بزرگسالان ، اگرچه هیچ دستورالعمل فعلی ADHD در بزرگسالان وجود ندارد ، اما ارائه علائم ناشی از کودکی قبل از 12 سالگی لازم است.
2. اگر یافته های مرحله اول مثبت باشد ، فرد برای اندازه گیری علائم ADHD باید یک ارزیابی عینی را با ارائه دهنده خود انجام دهد.
3. با وجود هر دو شواهد ذهنی و عینی ، همه علائم و شرایط همراه (به عنوان مثال افسردگی و اضطراب) را برای تعیین دوره درمان بر اساس تمام نقاط داده ، از جمله مصاحبه های بالینی در نظر می گیریم.
4. اگر اختلاف نظر یا عدم وضوح در داده ها وجود داشته باشد یا اگر ارائه بیمار پیچیده تر باشد ، در این مرحله است که ما برای یک باتری کامل ارزیابی به عصب شناسی مراجعه می کنیم.
5. پس از توافق و آغاز یک برنامه درمانی ، ارزیابی عینی برای تعیین اینکه آیا علائم هنوز وجود دارد و تنظیمات لازم در برنامه درمانی و مراقبت مورد نیاز است ، ارزیابی می شود.

مدیریت خوب مراقبت های مزمن ، به این ترتیب که ما باید به ADHD بپردازیم ، باید شامل غربالگری زودهنگام ، اقدامات مشخص شده برای مدیریت موارد مثبت و دسترسی به مراقبت های ویژه برای کسانی که واقعاً به آن احتیاج دارند ، ارائه داده است.

استاندارد مراقبت از ADHD امروز بسیار متغیر است. بسته به ارزیابی های ذهنی که نیاز به اطلاعات تاریخی دارند ، مانع ورود بسیار کم است و بیماران را در معرض تشخیص نادرست قرار می دهد. اندازه گیری های عینی مبتنی بر شواهد ، چشم انداز بی طرفانه ای را ارائه می دهد که شفافیت و وضوح را برای ارائه دهنده و بیمار برای درک بهتر علائم و کمک به بهینه سازی توصیه های درمانی ارائه می دهد.

ADHD تشخیص داده نشده پیامدهای شدیدی برای بهزیستی فرد دارد و یک پیشرو اثبات شده برای شرایط همراه است که باعث ایجاد اختلافات بیشتر به زندگی شخصی می شود. از آنجا که ما همچنان به بحران سلامت روان که امروز با آن روبرو هستیم ، حرکت می کنیم ، برای دستیابی به پیشرفت واقعی باید تغییرات مهمی در مراقبت ADHD ایجاد کنیم.