[ad_1] افسردگی می تواند احساس کند که خواسته های دنیای خارج برای شما بیشتر از منابعی که هر روز به دست می آورید هزینه دارد. شما انرژی و زمان را صرف کار می کنید ، با استفاده از منابع شناختی برای مکالمه یا با مهارت های تنظیم عاطفی برای حفظ رو...
[ad_1]
افسردگی می تواند احساس کند که خواسته های دنیای خارج برای شما بیشتر از منابعی که هر روز به دست می آورید هزینه دارد. شما انرژی و زمان را صرف کار می کنید ، با استفاده از منابع شناختی برای مکالمه یا با مهارت های تنظیم عاطفی برای حفظ روابط. با این حال ، هیچ یک از این موارد برای جبران این واقعیت که شیر آب شما به طور مداوم در حال نشت است ، کافی نیست.
با این کار ، یقین خردکننده که شما به آرامی هدر می دهید ، می شود ، هر روز کمی بیشتر از حالت قبلی می شوید ، به یک پوسته از خود تبدیل می شوید. سرانجام ، ممکن است به جایی برسید که بلند شوید تا به حمام بروید بیش از حد می شود.
برای برخی از افراد ، این موارد فقط یک بار در زندگی آنها یا بعد از وقایع مهم اتفاق می افتد. دیگران از طریق قسمت ها چرخه می گیرند. آنها در یک طوفان مداوم زندگی می کنند که در آن درمان یا دارو به آنها اجازه می دهد تا گاهی اوقات برای هوا بیایند ، قبل از اینکه توسط یک موج بلعیده شوند و دوباره غرق شوند.
هر قسمت عوارض می گیرد. هر بار که ممکن است دوباره بلند شدن آن دشوارتر شود. اما اگر این نیازی به داستان شما نبود ، چه می شود؟
اختلال کمبود توجه/بیش فعالی (ADHD) یک وضعیت عصبی توسعه است که در آن افراد در حفظ توجه ، شروع کار و تنظیم احساسات مشکل دارند و اغلب احساس بی قراری یا بیش فعالی می کنند. افسردگی در تقریباً 50 درصد از افراد تشخیص داده شده ADHD را همراهی می کند.
این افراد اغلب قسمتهای مکرر دارند.
زندگی با ADHD خسته کننده است. برای تصحیح اشتباهات ناشی از حواس پرتی یا فراموشی ، انرژی عظیمی طول می کشد. این امر نیاز به کار عاطفی برای اصلاح روابط ایجاد شده در اثر تحریک پذیری و اختلال در تنظیم عاطفی دارد. اما ، فراتر از این چالش های مستقیم ، تلاش ذهنی لازم برای سرکوب علائم ADHD نیز وجود دارد-برای جلوگیری از اشتباهات ، جلوگیری از وقفه در مکالمات ، یا نظارت مداوم خود برای جلوگیری از درک “بیش از حد”.
زندگی شخصی مبتلا به ADHD پر از بازخورد و ننگ منفی است. هنگامی که مبارزات آنها ناشناخته و ناشناخته می شود ، بسیاری از آنها شروع به تعجب می کنند که آیا چیزی ذاتاً با آنها اشتباه است یا خیر. این خود شک داخلی اغلب آغاز چرخه افسردگی است.
پرداختن به افسردگی بسیار مهم است ، اما برای افراد مبتلا به ADHD ، اغلب کافی نیست. اگر علت اصلی پریشانی آنها بدون فشار باقی بماند ، چرخه خود را تکرار می کند. در مقابل ، درمان ADHD دارای مزایای بلند مدت است.
بوها مطالعه طولی بزرگ دریافت که درمان ADHD 45 درصد خطر افسردگی در بزرگسالان را کاهش می دهد. علاوه بر این ، افرادی که در حال حاضر داروهای ADHD مصرف می کردند ، 20 درصد خطر ابتلا به افسردگی را کمتر داشتند. هنگامی که ADHD در آن اسکان داده می شود یا تحت درمان قرار می گیرد ، عوارضی مانند افسردگی و اضطراب قابل کنترل تر می شوند – اگر در کل ناپدید نشوند.
با این حال ، ADHD اغلب از دست می رود ، حتی وقتی بیماران دوباره و دوباره برای همین مشکل برمی گردند.
در گروهی از زنان مبتلا به افسردگی مکرر ، 5/12 درصد علائم ADHD را نشان دادند و 3.5 درصد معیارهای تشخیصی کامل را رعایت کردند. هیچ یک از این زنان تاکنون مورد بررسی قرار نگرفته است. اگر زودتر تشخیص ADHD را دریافت کرده بود ، ممکن است از قسمت های افسردگی مکرر آنها جلوگیری شود.
به طور سنتی ، تصور می شد که ADHD یک اختلال در کودکی است ، که در درجه اول پسران را تحت تأثیر قرار می دهد. تحقیقات اولیه نشان می دهد که فقط یک دختر برای هر چهار پسر تشخیص داده شده است. در عوض مطالعات اخیر نشان داد که ADHD در زنان به همان اندازه در مردان شیوع دارد و به بزرگسالی ادامه می یابد.
تفاوت در نحوه وجود علائم نهفته است. استراتژی های جبرانی ، انتظارات اجتماعی یا محیط های آموزشی می توانند نحوه ظاهر صفات ADHD را نقاب یا اصلاح کنند.
با وجود این بینش ها ، بسیاری از پزشکان از این پیشرفت ها بی خبر هستند یا تمایلی به تنظیم روش های تشخیصی خود ندارند. نگرانی در مورد تشخیص بیش از حد و سوء استفاده از دارو باعث ایجاد موانع اضافی شده است و دریافت ارزیابی و درمان مناسب برای افراد حتی سخت تر می شود.
این ممکن است به همین دلیل باشد که علیرغم افزایش اخیر آگاهی از ADHD ، تشخیص کمبود همچنان یک مشکل است.
برای دانستن اینکه آیا افسردگی شما نتیجه ADHD اساسی است ، ابتدا باید درک کنیم که آیا شما ADHD دارید یا خیر. راه تشخیص می تواند طولانی و دشوار باشد ، بنابراین اولین پیشنهاد این است که آیا شما به علائم اصلی ADHD مربوط می شوید یا خیر. سایر علائم شایع می تواند مشکل در درک زمان یا تنظیم احساسات شما باشد. شما ممکن است به عنوان مثال “بسیار حساس” یا به عنوان کسی که اغلب “بیش از حد واکنش نشان می دهد” باشد.
نکته ای که در ADHD برجسته است این است که ، اگرچه عواقب تجربه علائم همیشه وخیم نیست ، اما در تمام تنظیمات زندگی ، حتی موارد مثبت وجود دارد. به عنوان مثال ، فراموش کردن بستن همه درهای کمد و کمد در خانه شما به هیچ کس آسیب نمی رساند و عواقب منفی آشکاری ندارد ، اما به ندرت در خانواده های غیر ADHD دیده می شود.
همانطور که دکتر راسل بارکلی در یکی از کنفرانس های خود ابراز کرد: “یک منطقه واحد در زندگی وجود ندارد که تحت تأثیر ADHD قرار نگیرد. ”
ADHD نیازی به نفرین نیست. در هنگام اسکان و معالجه ، مردم می توانند زندگی شاد و موفق داشته باشند. درک آن ، و ریختن بیشتر گناهان ناشی از “عادی بودن” ، می تواند به بسیار کمک کند. اگرچه جاده تشخیص با موانع آسفالت شده است ، اما اغلب مسیری است که ارزش آن را دارد.
داشتن ADHD به معنای این نیست که شما باید از ADHD رنج ببرید.
نویسنده Ludovico Saint Amour Di Chanaz ، دکتری ، نویسنده کتاب “کتابچه راهنمای کاربر ADHD “
[ad_2]
