مغز انسان اغلب به عنوان یکی از خارق العاده ترین آفرینش های طبیعت مورد ستایش قرار می گیرد ، زیرا سیستم های حسی ما در هر ثانیه تریلیون بیت اطلاعات را در اختیار دارند. با این حال ، تنها بخشی از آن آن را به فکر آگاهانه ما می رساند. این مکاشفه سؤالات قانع کننده ای را در مورد ماهیت شناخت انسان ، محدودیت های سیستم های عصبی ما و مبادلات تکاملی که نحوه فکر ما را شکل داده اند ، ایجاد می کند.

تنگنا شناختی

در یک مقاله جدید ، “کندی غیرقابل تحمل هستی ،” محققان Caltech Markus Meister و Jieyu Zheng 10 بیت در هر ثانیه پردازش مغز را “بسیار کم” توصیف کردند در مقایسه با ظرفیت عظیم سیستم های حسی ما: 1⁢0⁹ بیت/دوم. مطالعه آنها پیشنهاد می کند که مغز در دو حالت مجزا عمل می کند:

1. مغز بیرونی پردازش سریع و سریع سیگنال های حسی و حرکتی را کنترل می کند.
2. مغز داخلی این تورنت از داده های حسی را فقط در چند بیت لازم برای تصمیم گیری و رفتار تقطیر می کند.

تضاد درخشان بین این حالت ها – بیت های بیت در مقابل 10 – یک معضل عصبی را ارائه می دهد: چرا اطلاعات مغز اینقدر به طرز چشمگیری فیلتر می کند؟

محدودیت های طراحی تکامل

محققان پیشنهاد می کنند که تکامل این تنگنا را شکل داده است. برای موجودات ابتدایی ، بقا به واکنشهای سریع به محرکهای محیطی بستگی دارد ، مانند فرار از شکارچیان یا حرکت در زمین. بیش از هزاره ها ، شناخت انسان برای تمرکز بر روی یک “مسیر” از تفکر در یک زمان تکامل یافت – نوعی ناوبری انتزاعی.

محققان استدلال می کنند که این کندی ممکن است یک مزیت باشد. آنها در مقاله خود توضیح می دهند: “اجداد ما در محیطی سکونت داشتند که جهان با سرعت قابل کنترل حرکت می کرد.” “10 بیت در ثانیه اغلب برای بقا کافی است.”

پیامدهای زندگی مدرن

در دنیای بیش از حد متصل ، جایی که اضافه بار حسی یک هنجار است ، این محدودیت پردازش هم یک نعمت و هم یک چالش است. از یک طرف ، ما را از غرق شدن در حجم کامل اطلاعات محافظت می کند. از سوی دیگر ، این توانایی ما را در چند وظیفه ای به طور مؤثر و سازگاری با خواسته های سریع فناوری مدرن محدود می کند.

به عنوان مثال ، آنها معتقدند ، رابط های مغز و رایانه مانند NeuralInk ممکن است با یک بررسی واقعیت ترسناک روبرو شوند. علیرغم ادعاهای بلندپروازانه این محصول ، محققان تأکید می کنند که همان محدودیت سرعت شناختی احتمالاً چنین دستگاهی را محدود می کند. همانطور که این مطالعه به طرز حیرت انگیزی خاطرنشان می کند ، “به جای بسته نرم افزاری الکترودهای Neuralink ، (Elon) Musk فقط می تواند از تلفن استفاده کند ، که میزان داده های آن با زبان و شناخت انسانی مطابقت دارد.”

راه رو به جلو

درک محدودیت سرعت ذاتی مغز ما را دعوت می کند تا در مورد چگونگی نزدیک شدن به بهره وری ، یادگیری و طراحی فناوری ، تجدید نظر کنیم. در اینجا چند غذای آماده وجود دارد:

1. روی کار عمیق تمرکز کنید. در آغوش فعالیت هایی که باعث تمرکز تک وظیفه ای می شود ، به حداقل رساندن حواس پرتی که ظرفیت شناختی محدود ما را تحت الشعاع قرار می دهد ، به حداقل می رسد.
2. ذهن آگاهی را تمرین کنید. مغز خود را آموزش دهید تا کند و اولویت بندی آنچه واقعاً مهم است.
3. فناوری اهرم را با اندیشه. از ابزارهایی استفاده کنید که تمرکز بیشتر را افزایش می دهد تا بیشتر آن را قطعه قطعه کند.
4. دوباره موفقیت را تعریف کنید. درک کنید که ، از نظر خروجی شناختی ، کیفیت اغلب از کمیت بالاتر است

چرا این مهم است

مطالعه Caltech ما را به چالش می کشد تا با یک حقیقت اساسی مقابله کنیم: شناخت انسان با سرعتی عمل می کند که ممکن است در دنیای مدرن احساس ناامیدی کند اما یک مورد که برای بقا کاملاً کالیبره شده است. ما می توانیم با تصدیق و احترام به این محدودیت ها ، رفتارهای خود را با ریتم های طبیعی مغز ، تقویت بهزیستی شخصی و پیشرفت اجتماعی ، تراز کنیم.

همانطور که میستر می نویسد ، “هر لحظه ، ما فقط 10 بیت از تریلیون را که حواس ما در حال گرفتن است ، استخراج می کنیم و از آن ده استفاده می کنند تا دنیای اطراف خود را درک کنند و تصمیم بگیرند.” این راندمان نفس گیر و سادگی – ظرافت ذهن انسان را حتی در حالی که با محدودیت های خود روبرو می شود ، می کند.

این پست همچنین در npnhub.com ظاهر می شود