بیلی جوئل کمربند ، “این یک موضوع اعتماد است” و ما بلافاصله گره زدیم. او قلب روابط انسانی را ضبط می کند – این رقص ظریف بین ایمان و شک. ظرفیت ما برای اعتماد ، آن پل شکننده بین شک و تردید و اعتقاد ، در بافت شخصیت ما بافته می شود.

اعتماد به هر جنبه ای از وجود ما نفوذ می کند. از اعتماد به امنیت قهوه صبحگاهی ما تا تکیه بر رانندگان دیگر در طول رفت و آمد ما ، از واگذاری سلامتی ما گرفته تا پزشکان گرفته تا اعتماد به دوستان ، اعتماد به نفس بنیاد همکاری های انسانی را تشکیل می دهد. شما به پزشک خود با سلامتی ، بانک خود با پول ، دوستان خود با اسرار خود و عزیزانتان با قلب خود اعتماد دارید.

علی رغم نقش اساسی آن در بهزیستی ما ، بندرت بررسی می کنیم چگونه شخصیت های منحصر به فرد ما توانایی اعتماد و اعتماد به نفس را شکل می دهند.

اعتماد موضوع نامرئی است که ما را به هم متصل می کند و به ما امکان آسیب پذیر می شود و به اهداف خوب دیگران ایمان داریم. تحقیقات دانشگاهی با استفاده از چارچوب شخصیت بزرگ پنجم نشان می دهد که شخصیت های ما به طور قابل توجهی بر تمایل ما به اعتماد ، اعتماد به نفس ما و پویایی در روابط ما تأثیر می گذارد.

The Big Five: طرح شخصیت ما

بزرگ پنج چارچوب معتبرترین روانشناسی روانشناسی برای درک شخصیت انسانی است. موسساتی مانند انستیتوی ملی بهداشت ، از طریق ده ها سال تحقیق در فرهنگ ها و زبان ها ، سازگاری خود را در بیش از 50 کشور و ثبات در طول زندگی بزرگسالان تأیید کرده اند. این طرح – باز بودن ، وجدان ، وجدان ، برونگرایی ، موافقت و عصبی گرایی – بطور عمده شکل می دهد که چگونه به اعتماد نزدیک می شویم. لیست زیر با رتبه بندی شده با بیشترین متغیر Big Five First ، ترتیب داده شده است و سایر موارد با سطح نفوذ آنها.

1. موافقت: قلب اعتماد. افراد بسیار قابل قبول جوهر اعتماد را از طریق دیپلماسی طبیعی خود تجسم می کنند و هارمونی و همکاری را در اولویت قرار می دهند. از دوستانی که همیشه گوش گوش دادن را می بخشد ، یک دست کمکی را ارائه می دهد و گرما و همدلی را تابش می کند. این ناوگان روابط طبیعی تعادل ظریف دادن و گرفتن را درک می کنند. موافق بودن به عنوان قوی ترین پیش بینی کننده رفتارهای مرتبط با اعتماد ظاهر می شود ، با مطالعات نشان می دهد که این افراد به راحتی به اهداف خوب دیگران اعتقاد دارند و به طور مداوم اعتماد به نفس افراد اطراف خود را دارند.
2. وجدان: اعتماد از طریق قابلیت اطمینان. افراد وجدان بالا از طریق قابلیت اطمینان و قابلیت اطمینان بی بدیل خود اعتماد می کنند. به دوستی فکر کنید که همیشه به موقع است ، تعهدات خود را دنبال می کند و در کارشان دقیق است. شما برای انجام کارها روی آنها حساب می کنید. احساس شدید وظیفه و مسئولیت آنها در پیگیری مداوم و توجه دقیق به تعهدات تجلی می یابد. آنها با نشان دادن صلاحیت و صداقت پایدار ، اعتماد ایجاد می کنند.
3. برونگرایی/درونگرا: اعتماد به حالت های مختلف. برونگراها از طریق باز بودن و جامعه پذیری خود اعتماد می کنند و جو گرمی و اتصال ایجاد می کنند. در حالی که شور و شوق آنها می تواند آنها را قابل اعتماد به نظر برساند ، داده ها نشان می دهد که ممکن است گاهی اوقات اعتماد را نیز به راحتی گسترش دهند. درونگراها لزوماً اعتماد کمتری ندارند ، اما عوامل مختلفی بر کسی که به آنها اعتماد دارند تأثیر می گذارد. آنها اتصالات معنی دار ، عمیق تر و کیفیت ارزش را نسبت به کمیت در روابط ترجیح می دهند. رفتار مداوم که قابلیت اطمینان و پیگیری را نشان می دهد. احترام به حریم خصوصی با قدردانی از اختیار و محرمانه بودن ؛ و ارتباط متفکرانه ، ترجیح ارتباط مستقیم ، صادقانه و واضح.
4. باز بودن: اعتماد به ناشناخته. افراد با ذهنیت آزاد با کنجکاوی و ماجراجویی به اعتماد نزدیک می شوند. راحتی آنها با ناآشنایی باعث می شود که آنها به افراد جدید و موقعیت های جدید اعتماد کنند. اعتماد آنها ریشه در اعتقاد آنها به پتانسیل انسان دارد و ریسک پذیری را محاسبه می کند.
5. عصبی بودن: Trust Tightrope. افراد دارای عصبی بودن بسیار محتاط تر به اعتماد به نفس اعتماد می کنند. اگر کسی در این ویژگی شخصیتی نسبتاً زیاد باشد ، ممکن است با اضطراب ، نگرانی و واکنش پذیری عاطفی مشخص شود. این افزایش حساسیت و آگاهی از خطرات احتمالی می تواند آسیب پذیری را به چالش بکشد زیرا آنها از خیانت یا ناامیدی می ترسند. اما این مانعی برای اعتماد نیست. رویکرد دقیق آنها به اعتماد به نفس اغلب منجر به تصمیمات در نظر گرفته شده در مورد اعتماد به نفس می شود.

درک و مدیریت اعتماد از طریق شخصیت

درک نقش شخصیت در شکل گیری اعتماد بیش از بینش های نظری ارائه می دهد – این مسیرهای عملی را برای بهبود روابط ما فراهم می کند. تحقیقات انجام شده در دانشگاه کلمبیا نشان می دهد که آگاهی از تمایلات اعتماد به نفس شخصیت ما می تواند به ما در تصمیم گیری های بهتر در مورد زمان و چگونگی گسترش اعتماد کمک کند.

برای کسانی که دارای عصبی بودن هستند ، تصدیق این گرایش ها می تواند اولین گام برای توسعه ارزیابی های اعتماد متعادل تر باشد. شیوه های ذهن آگاهی می تواند به افراد مضطرب کمک کند تا بین نگرانی های واقعی اعتماد و ترس های بی اساس تمایز قائل شوند. افراد بسیار قابل قبول ممکن است از افزایش تمایلات اعتماد طبیعی خود با شک و تردید اندازه گیری شده در موقعیت های خاص بهره مند شوند.

نکته اصلی مبارزه با ویژگی های شخصیت ما نیست بلکه آگاهانه با آنها کار می کنیم. یک مطالعه پیشگامانه نشان داد که افرادی که الگوهای اعتماد مبتنی بر شخصیت خود را درک می کنند ، تصمیمات ظریف تری می گیرند که به چه کسی اعتماد کنند و در چه زمینه هایی. محققان دریافتند که این خودآگاهی منجر به روابط قوی تر و پایدارتر در حوزه های شخصی و حرفه ای می شود.

تعامل پیچیده از عوامل محیطی و اجتماعی فراتر از اعتماد به نفس شخصیت. این موارد شامل تجربیات اولیه کودکی با مراقبان ، هنجارهای فرهنگی و نهادهای اجتماعی ، تجربیات گذشته خیانت یا وفاداری ، ثبات اقتصادی و سیاسی ، سطح تحصیلات و دسترسی به اطلاعات معتبر و قرار گرفتن در معرض دیدگاه ها و جوامع متنوع است. شخصیت و این تأثیرات اضافی ، مدل های ذهنی و چارچوب های شناختی را ایجاد می کند که ارزیابی ما از اعتماد به نفس دیگران را راهنمایی می کند ، با این که هر عامل یا ظرفیت پایه ما را تقویت می کند یا از بین می برد تا اعتماد به دیگران را گسترش دهد.

همانطور که ما به پیچیدگی های روابط مدرن حرکت می کنیم ، این درک شخصیت و اعتماد به طور فزاینده ای ارزشمند می شود. چه در تعامل دیجیتال و چه در روابط چهره به چهره ، شناختن خودمان – و درک چگونگی تفاوت دیگران – پایه و اساس ارتباطات معنادار تر را ایجاد می کند. در پایان ، اعتماد ممکن است تحت تأثیر شخصیت باشد ، اما با انتخاب ، آگاهی و تصمیم آگاهانه برای ایجاد شکاف بین روشهای مختلف تجربه و ابراز اعتماد شکل می گیرد.