[ad_1] آه ، بدون علامت. آیا اصطلاح مبهم را از کلاس ریاضی به یاد دارید؟ شاید از آن مسابقه پاپ که می توانستید برای آن سخت تر مطالعه کنید؟ خوب ، من در سالهای متمادی در مورد کلمه بدون علامت فکر نکرده ام ، اما اخیراً در پادکست خود با آن روبرو ...
[ad_1]
آه ، بدون علامت. آیا اصطلاح مبهم را از کلاس ریاضی به یاد دارید؟ شاید از آن مسابقه پاپ که می توانستید برای آن سخت تر مطالعه کنید؟
خوب ، من در سالهای متمادی در مورد کلمه بدون علامت فکر نکرده ام ، اما اخیراً در پادکست خود با آن روبرو شده ام ، پنجاه کلمه برای برف. پادکست یک سافاری زبانی است که من با امیلی جان گارسس زندگی می کنم – جایی که ما کلمات را بدون معادل انگلیسی کشف می کنیم یا گاهی اوقات ، مانند این مورد ، کلمات “گمشده” را در زبان خودمان می کنیم.
در این قسمت اخیر ، ما با سوزان سچریست ، نویسنده ای که به شعر عجیب ریاضیات و علوم می پردازد ، نشستیم تا در مورد بدون علامت صحبت کنیم. و این معامله است: این منحنی است که بی پایان به خط نزدیک می شود اما هرگز کاملاً به آنجا نمی رسد. معاشقه ، رقص ، تعقیب بی نهایت.
سوزان در مورد چگونگی مشاهده بدون علامت در تمرین یوگا صحبت کرد. سوزان در حال کشتی گیری با کلاغ است – حرکتی که در آن در حالی که مانند یک پرنده بسیار قاچاق به نظر می رسد بر روی دستان خود تعادل برقرار می کنید – و او اعتراف کرد که این مجانب اوست. او ممکن است هرگز به آن تسلط داشته باشد ، اما او همچنان تلاش می کند.
معلم یوگا او چنین می گوید: “ما به سمت هرگز تمرین نمی کنیم.” ما به سمت هرگز تمرین می کنیم!
بگذارید آن غرق شود. زیباست ، اینطور نیست؟
ما غالباً از این سرمایه داری تغذیه می کنیم که زندگی در مورد دستیابی ، دستیابی ، عبور از خطوط پایان و جعبه های تیک زدن است. اما مجانب ما را دعوت می کند تا سفر غیرقانونی ، تقریبا ، بی پایان را در آغوش بگیریم.
همه ما این اهداف بزرگ را داریم-چه شریک کاملی ، یک رمان پرفروش بنویسیم ، آیا کلاغ را بدون کاشت صورت می گیرد-و به خودمان می گوییم “وقتی به آنجا می روم خوشحال می شوم.” اما همانطور که باید خودم را یادآوری کنم ، وجود ندارد در آنجابشر حتی اگر آن رمان شگفت انگیز یا تعادل را روی دستانم بنویسم ، فقط یک هدف جدید وجود خواهد داشت ، یک خط جدید برای نزدیک شدن اما هرگز از آن عبور نکنید. و این چیز بدی نیست! زیرا نکته زندگی رسیدن به آن نیست.
امیلی ، کوهنورد من ، دلهره ای از خرد کیهانی خود را به بحث ما اضافه کرد ، و توصیف خلاء را که اغلب از آن می ترسیم “به شکل doughnut ، با کمی بهشت در وسط” توصیف کند. آیا این خوشمزه نیست؟
خلاء ، آن سوراخ شکافی که ما بسیاری از زندگی خود را در حال گذراندن آن هستیم ، یک پرتگاه سیاه نیست. این یک حلقه رمز و راز پیرامون یک مرکز طلایی امکان پذیر است.
بنابراین اگر به جای اینکه خودمان را به دلیل عدم کامل بودن – خواه در یوگا ، روابط یا زندگی باشد – ما مانند بدون علامت به پیگیری های خود نزدیک شویم ، چه می شود؟ ما از تلاش لذت می بریم ، در رسیدن به معنا پیدا می کنیم و شاید دریابیم که شادی وجود در آن نهفته است کوششبشر
بنابراین در اینجا بدون علامت است. در اینجا تلاش می کنیم بدون نیاز به موفقیت. در اینجا برای پیدا کردن زیبایی ، شادی و کمی بهشت در خلاء به شکل doughnut شکل است.
و اگر هنوز تعجب می کنید که یک مجانب جهنم چیست ، نگران نباشید. فقط بدانید که این در مورد حرکت به جلو است. این تنها چیزی است که شما باید بدانید. حالا برو پوز کلاغ را امتحان کنید. و هنگام سقوط ، خندیدن را فراموش نکنید.
[ad_2]
