توسط Doreen Samelson ، Ed.D. ، MSCP و Lindsey Sneed ، Ph.D. ، BCBA-D

یک مطالعه 2024 در مورد غربالگری اوتیسم شامل یک یافته مهم است: پزشکان کودکان که از یک ابزار غربالگری استاندارد استفاده می کنند ، احتمالاً به عنوان اوتیسم بالقوه ، کودکان نوپا را پرچم گذاری می کنند. با این حال ، پاسخ بسیاری از خانواده ها تعجب آور بود. هر خانواده ای از کودک که از غربالگری پرچم گذاری شده است ، دعوت به ارزیابی تشخیصی پیگیری رایگان را دریافت می کند-یک فرایند عمیق تر برای تعیین اینکه آیا کودک در واقع اوتیسم است یا خیر. به طور غیر منتظره ، درصد زیادی از خانواده ها در این ارزیابی شرکت نکردند. چرا؟ این سوالی است که ارزش کاوش دارد.

گرفتن حق غربالگری اوتیسم مهم است. توافق گسترده ای وجود دارد که مداخله اولیه منجر به بهبود نتایج برای کودکان می شود. آکادمی کودکان آمریکا غربالگری روتین را برای کودکان نوپا در 18 و 24 ماه توصیه می کند. متأسفانه ، همانطور که نویسندگان مطالعه می نویسند ، “رعایت متناقض به دستورالعمل های غربالگری در تمرین جامعه” وجود دارد. این یک روش مودبانه برای گفتن است که کیفیت غربالگری اوتیسم بسیار متفاوت است – و گاهی اوقات خیلی خوب نیست.

اولین کارآزمایی کنترل شده تصادفی برای ارزیابی غربالگری اوتیسم کودکان نوپا

نویسندگان این مطالعه ، محققان موسسه اوتیسم AJ Drexel دانشگاه Drexel ، تصمیم گرفتند نتایج بین کودکان را در دو گروه مقایسه کنند. در گروه آزمایش ، شیوه های کودکان در استفاده از یک ابزار غربالگری اوتیسم استاندارد ، M-CHAT-R/F آموزش دریافت کردند. در گروه مراقبت های معمول ، پزشکان با استفاده از اختیار خود ، کودکان را برای اوتیسم با استفاده از ابزارهای غربالگری مانند M-CHAT-R/F غربالگری کردند. مطالعه ، منتشر شده در مجله آکادمی آمریکایی روانپزشکی کودک و نوجوان ، اعتقاد بر این است که اولین کارآزمایی کنترل شده تصادفی برای ارزیابی غربالگری کودکان نوپا برای اوتیسم است.

تفاوت بین این دو گروه قابل توجه بود:

• در گروه مراقبت معمول ، پزشکان 1.49 درصد از کودکان را برای اوتیسم احتمالی پرچم گذاری کردند.
• در گروه آزمایش ، پزشکان 7.38 درصد از کودکان را پرچم گذاری کردند – نرخ تقریباً پنج برابر بیشتر از گروه دیگر.

نکته قابل توجه ، پزشکان گروه آزمایشی سه ماه زودتر از افراد مراقبت معمول ، کودکان را پرچم گذاری کردند. این کودکان به احتمال زیاد با اقدامات بالاتری از مهارت های اجتماعی و مهارت های زبانی ، دارای یک ارائه بالینی خفیف تر بودند. این دو نکته آخر با توجه به مزایای مداخله زودهنگام برای اوتیسم و ​​چالش های ذاتی شناسایی افراد مبتلا به اوتیسم خفیف تر ، اما به ویژه تعجب آور نیست.

برخی از والدین ارزیابی تشخیصی را رد کردند

در گروه مراقبت معمول ، در بین خانواده هایی که فرزندانشان پرچم گذاری شده اند ، 92 درصد تصمیم به شرکت در ارزیابی تشخیصی بدون هزینه فرزند خود گرفتند. در مقابل ، میزان پاسخگویی خانواده ها در گروه آزمایش غیر منتظره بود: تنها 53 درصد تصمیم به شرکت در این ارزیابی گرفتند. تقریبا نیمی از این کار را نکرد.

این نتیجه برای نویسندگان مطالعه برجسته بود. آنها می نویسند ، “این امکان وجود دارد که پزشکان در شیوه های مراقبت های معمول نسبت به خانواده های خود در مورد شرکت در ارزیابی تشخیصی ، فوریت بیشتری داشته باشند ، شاید به دلیل افزایش اعتماد به نفس در قضاوت بالینی خود در مورد احتمال کودکان اوتیسم (بر خلاف اعتماد به نتایج غربالگری نتایج غربالگری '). “

نویسندگان همچنین این احتمال را ذکر می کنند که “ویژگی های کودک به نسبت پایین تر خانواده هایی که برای دریافت ارزیابی تشخیصی علیرغم غربالگری مثبت ، انتخاب می کنند ، کمک می کند.” به نظر می رسد این یک احتمال قوی است. والدین کودکان با علائم خفیف تر (که بیشتر در گروه آزمایشی پرچم گذاری شده بودند) ممکن است نسبت به شرکت در ارزیابی تشخیصی خود فوریت کمتری داشته باشند. همچنین ، زمان مطالعه ، که با اپیدمی COVID-19 همپوشانی دارد ، ممکن است برخی از والدین را به احساس خود برساند که بهتر از آنها در خانه بمانند.

با این وجود ، این واقعیت که نیمی از والدین در گروه آزمایشی در ارزیابی رایگان فرزندشان شرکت نکردند ، شکاف قابل توجهی در درک را برجسته می کند. پزشکان و والدین کودکان مبتلا به علائم خفیف اوتیسم ممکن است اهمیت بالقوه تشخیص زودهنگام را تشخیص ندهند یا فوریت عمل را احساس کنند. این امر نیاز به ابتکارات آموزشی را برای هر دو گروه هدف قرار می دهد.

والدین باید با اطلاعات عملی در دسترس و در مورد راه هایی که مداخله اولیه می تواند نتایج را به طرز چشمگیری بهبود بخشد ، حتی برای کودکان با علائم خفیف ، قدرت بخشد. پزشکان به نوبه خود به ابزار و آموزش نیاز دارند تا به طور مؤثر ارزش ارزیابی های پیگیری را برقرار کنند و به نگرانی های احتمالی خانواده ها بپردازند.

با نگاهی به گزارش CDC در مورد میزان شیوع اوتیسم

این مطالعه برخی از موضوعاتی را که باعث می شود اوتیسم برای نمایش و تشخیص دشوار باشد ، روشن می کند. این مسائل ممکن است به ویژه در عرض چند هفته ، هنگامی که CDC به طور معمول گزارش عمده ای در مورد میزان شیوع اوتیسم منتشر می کند ، مرتبط باشد. هر دو سال یکبار ، این گزارش جامع ترین دیدگاه وضعیت اوتیسم را در بین کودکان در ایالات متحده ارائه می دهد. گفته می شود ، این یک سال معمولی نیست و دولت جدید ممکن است برنامه های دیگری را در ذهن داشته باشد.

Lindsey Sneed ، دکتری ، BCBA-D ، معاون رئیس جمهور تعالی بالینی در کاتالایت غیر انتفاعی است که دسترسی به مراقبت های نوآورانه ، فردی و تحقیقات بالینی را فراهم می کند. او همچنین عضو هیئت علمی در دانشگاه سانفرانسیسکو است. وی تحقیقات کاربردی را در مورد ارزیابی اثربخشی مدلهای مختلف مراقبت از کودکان دارای ناتوانی در رشد انجام می دهد و به توسعه مدلهای مراقبت جدید کمک می کند.