سالهای نوجوان زمان رشد سریع ، کشف خود و فرصت است. اما با وجود این تغییرات ، چالش های منحصر به فردی از جمله فشارهای پیمایش روابط ، مدیریت استرس و تصمیم گیری های مستقل نیز به وجود می آید. برای برخی از نوجوانان ، این فشارها منجر به رفتارهای خطرناک از جمله آزمایش با مواد مخدر و الکل می شود – واقعیتی که می تواند پیامدهای طولانی مدت جدی برای سلامت روانی و جسمی آنها داشته باشد.
به تازگی ، برای بررسی بیشتر این موضوع ، من با Makz Ezrin ، بنیانگذار و مدیرعامل مربیان پیشگیری از جوانان (YPM) ، یک برنامه مربیگری بین المللی که به سمت سلامت روانی بزرگسالان و استفاده از مواد استفاده می شود ، صحبت کردم. عزرین استراتژی های عملی و مورد حمایت را به اشتراک گذاشت که والدین می توانند از آنها برای محافظت از نوجوانان خود در برابر خطرات مصرف مواد و تقویت مقاومت در طی این سالهای سازنده استفاده کنند.
1. قدرت ارتباطات باز
شیوع سوء مصرف مواد در بین نوجوانان بر یک حقیقت بحرانی تأکید می کند: قرار گرفتن در معرض تقریباً اجتناب ناپذیر است. با بیش از نیمی از سالمندان دبیرستانی که از مواد مخدر یا الکل استفاده می کنند ، اجتناب از مکالمه به طور کامل گزینه ای نیست. تحقیق برجسته می کند که نوجوانانی که احساس می کنند بدون ترس از قضاوت می توانند با والدین خود صحبت کنند ، کمتر در رفتارهای پرخطر از جمله استفاده از مواد شرکت می کنند.
بسیاری از والدین می ترسند که بحث در مورد مواد مخدر و الکل ناخواسته کنجکاوی را برانگیزد ، اما مطالعات نشان می دهد که برعکس درست است. مکالمات اولیه و مداوم در مورد تصمیم گیری ، فشار همسالان و پیامدهای مصرف مواد ، نوجوانان را به دانش برای انتخاب سالم تر مجهز می کند. عزرین تأکید می کند که این مکالمات باید با سن نوجوان تکامل یابد و با بحث و گفتگوهای ساده در دوران کودکی در مورد انتخاب خوب و معرفی به تدریج موضوعات پیچیده تر با بزرگتر شدن شروع می شود. والدین با تقویت گفتگوی آزاد ، می توانند شروع به عادی سازی این بحث ها و کاهش ننگ پیرامون آنها کنند.
2. کمک یک مربی را ثبت کنید
در حالی که والدین یک تأثیر حیاتی هستند ، سایر الگوهای نقش می توانند نقش تحول آمیز در زندگی یک جوان داشته باشند. تحقیقات نشان می دهد که مربیگری روابط به میزان قابل توجهی بر رشد نوجوان تأثیر می گذارد ، به ویژه آنهایی که با آسیب پذیری روبرو هستند. طبق اخیر ادبیات، جوانان مبتلا به مربیان 55 ٪ بیشتر احتمال دارد که در کالج ثبت نام کنند ، 78 ٪ بیشتر به طور مرتب داوطلب می شوند و 46 ٪ کمتر احتمال استفاده از داروهای غیرقانونی را دارند.
علاوه بر این ، برنامه های مربیگری ساختاری نشان داده اند که نوجوانان با اتصالات مربی قوی ، عزت نفس بالاتری ، بهبود عملکرد تحصیلی و میزان پایین تر از مصرف مواد را تجربه می کنند. این ارزیابی ها نشان می دهد که چگونه مربیگری راهنمایی نوجوانان برای هدایت چالش ها و موفقیت اجتماعی و دانشگاهی را ارائه می دهد.
توجه به این نکته حائز اهمیت است که نوجوانان مربی نشان دهنده بهبود عزت نفس ، نتایج دانشگاهی بهتر و روابط بین فردی قوی تر هستند. عزرین همچنین اظهار داشت: “والدین گاهی بهترین توصیه هایی را که فرزندانشان هرگز نمی شنوند ، ارائه می دهند. والدین ، معلمان ، درمانگران و سایر متخصصان به عنوان “چهره های اقتدار” گروه بندی می شوند. از نظر توسعه ، بیشتر نوجوانان مایل به گوش دادن و یادگیری از همسالان خود هستند – این گروه گورو است. ” با ایجاد اعتماد و تشویق رشد شخصی ، مربیگری محیطی حمایتی را ایجاد می کند که فشار همسالان را خنثی می کند و یک متحد قابل اعتماد را فراتر از خانواده فوری خود به نوجوانان می دهد.
3. شناخت تغییرات رفتاری
متخصص تأکید کنید که وقتی والدین از فعالیت های نوجوان خود آگاه هستند و احساس آنچه در زندگی روزانه خود اتفاق می افتد را حفظ می کنند ، می تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند. نوجوانانی که احساس می کنند والدینشان توجه می کنند ، کمتر احتمال استفاده از مواد را شروع می کنند ، در حالی که کسانی که احساس عدم درگیری والدین را دارند ، بیشتر آزمایش می کنند. شناخت این رفتار در اوایل تغییر ، به والدین این فرصت را می دهد تا قبل از افزایش مشکلات ، قدم بردارند.
عزرین توضیح می دهد که توجه به این الگوهای می تواند به والدین کمک کند تا تشخیص دهند که آیا تغییر در رفتار ناشی از اکتشاف سالم است یا یک پرچم قرمز بالقوه. سؤالات باز و مکالمات همدلی می تواند بینش ارزشمندی در مورد آنچه در این تغییرات ایجاد می کند ، ارائه دهد.
4. مراحل والدین می توانند برداشته شوند
در اینجا چند نکته عملی برای کمک به راهنمایی و پشتیبانی از نوجوان خود در طی این سالهای سازنده آورده شده است.
- زودتر گفتگوی باز ایجاد کنید: مکالمات مربوط به تصمیم گیری و مصرف مواد را مدتها قبل از مسئله شروع کنید. از لحظات روزمره – مانند تصویر های رسانه ای یا وقایع فعلی – به عنوان نقاط ورود طبیعی برای بحث در مورد ارزش ها ، خطرات و فشار همسالان استفاده کنید. لحن و محتوای خود را با بلوغ نوجوان خود تنظیم کنید تا اطمینان حاصل شود که گفتگو مرتبط و جذاب است.
- دسترسی به برنامه های مربیگری را تسهیل کنید: نوجوان خود را با فرصت های مربیگری از طریق مدارس ، کلوپ ها یا ابتکارات جامعه متصل کنید. به دنبال برنامه هایی باشید که با علایق نوجوان شما ، مانند ورزش ، هنر یا دانشگاهیان مطابقت داشته باشد تا اطمینان حاصل شود که احساس ارتباط و تعامل با مربی خود دارند.
- روال خانواده را بررسی و تطبیق دهید: در مورد عادات و روالهای خانوادگی که ممکن است ناخواسته از رفتارهای ناسالم الگو بگیرند ، تأمل کنید. فعالیتهای مشترک مانند پیاده روی خانوادگی ، آشپزی یا جلسات یوگا را برای ارتقاء مدیریت استرس به روشی مثبت و قابل مشاهده معرفی کنید. از نوجوان خود برای شرکت در این گزینه دعوت کنید و این گزینه ها را کاملاً تقویت کنید.
- نظارت بر رفاه اجتماعی و عاطفی: از طریق چک های منظم که احساس طبیعی و غیر تهاجمی می کنند ، به روحیه ، علایق و محافل اجتماعی نوجوان خود توجه کنید. به عنوان مثال ، شما ممکن است متوجه شوید که نوجوان شما در حال عقب نشینی بیشتر است ، وقت بیشتری را در اتاق خود می گذرانید ، یا از فعالیت های اجتماعی که یک بار از آنها لذت می برد ، مانند ورزش کردن یا حلق آویز کردن با دوستان خودداری می کنید. این تغییرات می تواند نشانگر تغییر در بهزیستی عاطفی آنها باشد. در یک لحظه گاه به گاه ، مانند شام یا سوار ماشین ، می توانید به آرامی بپرسید ، “من متوجه شده ام که اخیراً وقت زیادی را در اتاق خود گذرانده اید. همه چیز خوب است؟ ” این مکالمه را باز می کند و نشان می دهد که به نیازهای آنها توجه می کنید.
- مجدداً قوانین خانواده را مجدداً مورد بررسی قرار دهید: قوانین خانواده نباید استاتیک باشد. با بزرگ شدن و افزایش استقلال ، نوجوانان شما ، مجدداً مجدداً از راهپیمایی ها ، مرزها و انتظارات برای اطمینان از معنا بودن آنها استفاده می کنند. نوجوان خود را در این فرایند تقویت کنید تا سرمایه گذاری خود را تقویت کنید و جایی برای بحث و گفتگوهای باز در مورد چالش ها و مسئولیت های در حال تحول آنها ایجاد کنید.
خط پایین
نوجوانان در این زمان محوری با چالش های بی شماری روبرو هستند ، اما با اقدامات پیشگیرانه ، والدین می توانند مهمترین متحدین آنها باشند. والدین با تقویت فرصت های مربیگری ، ترویج عادت های سالم تر و درگیر شدن در زندگی عاطفی خود ، والدین می توانند به نوجوانان خود کمک کنند تا با اعتماد به نفس در نوجوانی حرکت کنند. در نهایت ، پیشگیری در مورد کنترل نیست – این مربوط به ایجاد مشارکت ریشه در اعتماد ، پاسخگویی و مقاومت است. والدین با نشان دادن آنها ، گوش دادن به همدلی و ارائه راهنمایی در صورت لزوم ، والدین می توانند نوجوانان خود را توانمند کنند تا در این سالهای مهم رشد کنند.
© 2024 Ryan C. Warner ، Ph.D.