بحث های زیادی در مورد اینکه آیا پول می تواند خوشبختی بخرد وجود دارد. برخی به طور قانع کننده ای استدلال می کنند که می تواند، در حالی که برخی دیگر به شدت مخالف هستند. در این پست وبلاگ، به بررسی این موضوع می پردازم که چرا معتقدم پول نمی تواند خوشبختی بخرد و برخی از شناخته شده ترین مطالعات در مورد این موضوع را مورد بحث قرار می دهم. این مطالعات در نهایت نشان می دهد که هدف – به طور خاص، هدف “کمپ” – ممکن است به جای آن کلید شادی را داشته باشد.

مطالعات پول و خوشبختی

این ایده که پول با شادی همبستگی دارد به طور گسترده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است و بسیاری از یافته ها حاکی از یک رابطه پیچیده است. بیایید به سه مطالعه که این بحث را شکل داده اند نگاه کنیم.

مطالعه کانمن و دیتون در سال 2010

در سال 2010، دانیل کانمن و آنگوس دیتون مطالعه‌ای را انجام دادند که داده‌های شاخص رفاه گالوپ را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. این نظرسنجی اطلاعاتی را از 450000 ساکن ایالات متحده در سال‌های 2008 و 2009 جمع‌آوری کرد و از شرکت‌کنندگان خواست تا در مورد رضایت از زندگی و تجربیات عاطفی خود فکر کنند. از آنجایی که داده ها قبلاً جمع آوری شده بود، این یک مطالعه گذشته نگر بود.

محققان دریافتند که درآمد در واقع با شادی مرتبط است – اما فقط تا حدی. یافته‌های آنها نشان می‌دهد که شادی با درآمد تا حدود 75000 دلار در سال افزایش می‌یابد (با تعدیل تورم امروز، این رقم بالاتر خواهد بود). فراتر از این آستانه، درآمد اضافی به طور قابل توجهی رفاه عاطفی را بهبود نمی بخشد.

در حالی که این مطالعه بینش‌های ارزشمندی را ارائه کرد، اما محدودیت‌هایی داشت: فقط یک چارچوب زمانی محدود (فقط یک تا دو سال) را تجزیه و تحلیل کرد و بر داده‌های گزارش‌شده خود تکیه کرد. به همین دلیل، من معتقدم که نتیجه گیری آن را باید با احتیاط دید.

مطالعه متیو کیلینگزورث در سال 2016

در سال 2016، متیو کیلینگزورث با استفاده از یک رویکرد مدرن، یک مطالعه تکمیلی انجام داد. او داده ها را از طریق یک پلتفرم مبتنی بر اپلیکیشن به نام جمع آوری می کرد شادی خود را دنبال کنید، که شرکت کنندگان را چندین بار در روز ترغیب می کرد تا وضعیت عاطفی، فعالیت ها و زمینه خود را در زمان واقعی گزارش دهند. این مطالعه نیز مانند کانمن و دیتون، گذشته نگر بود.

یافته های کیلینگزورث مشابه بود: با افزایش درآمد، شادی نیز افزایش یافت. جالب توجه است که مطالعه او نشان داد که حتی فراتر از آستانه 75000 دلار، ثروت اضافی همچنان می‌تواند افزایش فزاینده‌ای در شادی به همراه داشته باشد – اما نه به همان میزان سود قبلی.

در حالی که این مطالعه از روش‌های نوآورانه جمع‌آوری داده‌ها استفاده می‌کرد، محدودیت‌های خود را نیز داشت: این مطالعه تنها هفت یا هشت سال طول کشید و هنوز هم نمی‌توانست بین پول و شادی رابطه علی ایجاد کند – فقط همبستگی.

منبع: Chermitove / Pixabay

مطالعه هاروارد در مورد رشد بزرگسالان

برای دیدگاهی قوی تر، بیایید به یکی از طولانی ترین و جامع ترین مطالعات شادی بپردازیم: مطالعه رشد بزرگسالان هاروارد. برخلاف دو مطالعه قبلی، این یک بود آینده نگر مطالعه، به این معنی که شرکت کنندگان را در طول زمان دنبال می کرد و داده ها را در فواصل زمانی منظم در طول زندگی آنها جمع آوری می کرد.

این مطالعه در سال 1938 با 724 مرد آغاز شد که بین دانشجویان دانشگاه هاروارد و پسران محله‌های محروم بوستون تقسیم شدند. در طول دهه‌ها، آن را گسترش داد و همسر و فرزندان آنها را در بر گرفت و در نهایت هزاران شرکت‌کننده را در بر گرفت. محققان مصاحبه ها، پرسشنامه ها، معاینات پزشکی و موارد دیگر را انجام دادند و شرکت کنندگان را به مدت 80 سال ردیابی کردند.

نتایج شگفت آور بود. آنها دریافتند که شادی به شدت با درآمد، ثروت، دستاوردها یا حتی خود هدف مرتبط نیست. درعوض، خوشبختی بیشتر از همه به آن وابسته بود ارتباطات بین فردی– روابط ما و احساس جامعه

چرا هدف هنوز مهم است

شاید از خود بپرسید: اگر شادی بیشتر با ارتباطات بین فردی مرتبط است، هدف از کجا می آید؟ از این گذشته، من به طور گسترده در مورد اینکه چگونه هدف – به ویژه هدف “p کوچک” یا هدف فرآیندمدار – به شادی، سلامتی و طول عمر کمک می کند، نوشته ام.

به این صورت است که من این نقاط را به هم وصل می‌کنم: وقتی هدف کوچک خود را دنبال می‌کنید – فعالیت‌هایی که شما را روشن می‌کنند و شما را زنده می‌کنند – طبیعتاً به بهترین خود تبدیل می‌شوید. و وقتی این کار را می‌کنید، مردم مانند پروانه‌ها به سمت شما کشیده می‌شوند. شما روابط و جامعه را حول چیزهایی که دوست دارید ایجاد می کنید.

افراد هدفمند، همکاران، دانش آموزان و معلمان را جذب می کنند. آنها جوامعی را با محوریت علایق خود تشکیل می دهند. به این ترتیب، هدف، پایه ای برای ایجاد ارتباطاتی می شود که مطالعه هاروارد آنها را برای شادی ضروری تشخیص داده است.

نتیجه گیری: پیگیری جوامع هدف محور

برای پاسخ به این سوال قدیمی، من معتقد نیستم که پول خوشبختی را می خرد. در حالی که مطالعاتی مانند مطالعات Kahneman، Deaton و Killingsworth نشان می دهد که بین ثروت و شادی همبستگی وجود دارد، آنها علیت را ایجاد نمی کنند – و طرح های کوتاه مدت و گذشته نگر آنها کاربرد آنها را محدود می کند.

از سوی دیگر، مطالعه هاروارد در مورد رشد بزرگسالان، نتیجه گیری قانع کننده تری ارائه می دهد. بیش از 80 سال تحقیق آینده نگر نشان داد که شادی ریشه در ارتباطات بین فردی دارد. و هنگامی که هدف کوچک خود را دنبال می کنید، طبیعتاً آن ارتباطات را ایجاد می کنید. شما جوامع هدفمند ایجاد می کنید، که ممکن است کلید واقعی یک زندگی شاد باشد.

دنبال پول برای خوشبختی نرو هدف خود را دنبال کنید، و ارتباطات – و شادی – به دنبال خواهد داشت.