[ad_1] وقتی والدین متوجه می شوند که نوجوان یا بزرگسال آنها نمی داند یا نمی داند چگونه در مورد احساسات آنها صحبت کند، اغلب فرزندان خود را تشویق می کنند که من را ببینند. آنها نگران این هستند که چگونه این امر بر روابط آینده و توانایی آنها در...
[ad_1]
وقتی والدین متوجه می شوند که نوجوان یا بزرگسال آنها نمی داند یا نمی داند چگونه در مورد احساسات آنها صحبت کند، اغلب فرزندان خود را تشویق می کنند که من را ببینند. آنها نگران این هستند که چگونه این امر بر روابط آینده و توانایی آنها در مدیریت استرس و موقعیت های پرفشار تأثیر می گذارد. والدین اهمیت را درک می کنند. با این حال، نوجوان یا جوانی که روبروی من نشسته به ندرت این کار را می کند.
بسیاری از مشتریان جوان من با احساسات خود دست و پنجه نرم می کنند، از شناسایی احساساتشان گرفته تا داشتن واژگانی برای به اشتراک گذاشتن آنها. من تعداد بیشماری از نوجوانان و جوانان را داشته ام که به من گفته اند که صحبت در مورد احساسات آنها باعث بدتر شدن احساس آنها می شود یا این که نشانه ضعف است. آنها سپس به من خواهند گفت که چگونه احساسات خود را پنهان می کنند یا از آنها دوری می کنند، و وقتی دیگر نمی توانند چه کار می کنند (هشدار اسپویل: هرگز سالم نیست). مدتی زمان و سؤالات باز زیادی که ریشه در کنجکاوی دارند طول می کشد تا آنها اهمیت صحبت کردن درباره احساسات را درک کنند، اما من همیشه در هر مرحله از راه در کنار آنها هستم.
خودآگاهی و خودتنظیمی دست به دست هم می دهند و ما نمی توانیم چیزی را که نمی فهمیم تنظیم کنیم. وقتی یک نوجوان احساسی را که تجربه می کند درک نمی کند، مدیریت آن هیجان برای او دشوارتر می شود. و اگر نتوانند آن را مدیریت کنند (با نام مستعار تنظیم کنند)، در عوض خود را نسبت به احساس ناراحت کننده و دشوار بی حس می کنند. این ممکن است به معنای تکیه بر الکل، مواد مخدر یا مواد دیگر باشد. همچنین می تواند به معنای خاموش شدن کامل یا درگیر شدن در سایر رفتارهای خودآزاری باشد.
در مقابل، آگاهی بیش از حد بدون تنظیم منجر به اضطراب و افسردگی می شود. باید بین این دو تعادل وجود داشته باشد. محققان دریافتهاند که اگر نوجوان شما بیش از حد بر احساسات، فکر و رفتار خود متمرکز است اما نمیتواند تنظیم کند، به خودش کمک نمیکند. آنها احتمالاً احساس بدتری خواهند داشت. آنها احتمالاً در یک وضعیت عاطفی منفی گیر می کنند، موقعیتی را در ذهن خود بازی می کنند و نمی توانند به سمت چیزی سازنده تر یا مفیدتر حرکت کنند. با این حال، وقتی نوجوان شما احساسات، افکار و رفتارهای او را درک می کند، می تواند حالات خلقی منفی را ترمیم کند. هنگامی که آنها حالات خلقی منفی را ترمیم می کنند، با رویدادهای استرس زا بهتر کنار می آیند و می توانند افکار منفی را به حداقل برسانند (آرمسترانگ، گالیگان و کریچلی 2011).
آگاهی عاطفی به جوانان در مهارت های ارتباطی کمک می کند و روابط را تقویت می کند. هنگامی که آنها احساس خود را تشخیص می دهند، برای برقراری ارتباط موثر با همسالان خود و رسیدگی به مسائل و درگیری های بین فردی در زمان بروز آنها مجهزتر می شوند. یک نوجوان بدون آگاهی عاطفی ممکن است نسبت به یک مشکل دوست واکنش بیش از حد نشان دهد، درگیری بیشتری ایجاد کند یا در مواجهه با اختلاف نظر خاموش شود، و باعث شود دوستانش احساس سردرگمی کنند و در نتیجه از خود فاصله بگیرند.
علاوه بر این، یک جوان آگاه از نظر عاطفی تمایل دارد که ارتباط اجتماعی بیشتری را تجربه کند. آنها می توانند نسبت به دیگران احساس و ابراز همدردی کنند که منجر به روابط نزدیکتر می شود. و از آنجا که آنها می دانند تجربه احساسات چگونه است، به جای اینکه آنها را خاموش کنند، بهتر درک می کنند که دیگران در حال گذر از احساسات یا خلق و خوی دشوار هستند. آنها نمی توانند وارد ترن هوایی عاطفی دیگران شوند یا آن را خیلی شخصی نگیرند.
وقتی جوانان یاد می گیرند که چگونه احساسات خود را شناسایی کرده و در مورد آنها صحبت کنند، در مقابله با چالش ها و ناملایمات نیز انعطاف پذیری می کنند. آگاهی عاطفی به آنها کمک می کند تا استرس را بشناسند و آن را پردازش کنند، که به نوبه خود به تقویت مهارت های حل مسئله و افزایش اعتماد به نفس کمک می کند. و با بیان احساسات خود، آنها بیشتر به دنبال حمایت هستند، در نتیجه تعادل ایجاد می کنند و روابط قابل اعتماد ایجاد می کنند.
در دنیایی که احساسات اغلب به اشتباه درک می شوند یا نادیده گرفته می شوند، آموزش به جوانان برای شناسایی، ابراز و تنظیم احساسات برای رفاه و موفقیت آینده آنها ضروری است. آگاهی عاطفی مهارتهای ارتباطی را تقویت میکند، روابط را عمیقتر میکند و در رسیدگی به چالشهای زندگی انعطافپذیری ایجاد میکند. نوجوانان را با ابزارهایی برای پردازش استرس، حل مشکلات و جستجوی حمایت در صورت نیاز مجهز می کند. والدین و مراقبان با ایجاد محیطی ایمن و بیانگر عاطفی و الگوبرداری از عادات عاطفی سالم می توانند به نوجوانان کمک کنند تا تعادل خودآگاهی و خودتنظیمی را که برای شکوفایی نیاز دارند ایجاد کنند. صحبت کردن در مورد احساسات نشانه ضعف نیست، بلکه پایه ای برای قدرت است.
[ad_2]
