بیش از 60 سال از پروژه سیلوسایبین هاروارد، ظهور کمون های هیپی و دوران روانگردان می گذرد. اکنون برخی از بچه‌های بوم‌کننده به داروهای دوران جوانی خود بازگشته‌اند – برای مقابله با پیری. چه یک فرد سرطان پایان‌پذیر یا یک بیماری پایان‌دهنده دیگر داشته باشد، مراقبت‌های آخر عمر ممکن است شامل سیلوسایبین، ماده توهم‌زا در «قارچ‌های جادویی» یا «شوم» باشد.

بیماران مبتلا به سرطان یا سایر بیماری های تهدید کننده زندگی/محدود کننده زندگی اغلب از نظر عاطفی و روحی مضطرب هستند و بی خوابی، ترس، ترس و افسردگی اساسی شایع هستند. اما سیلوسایبین ممکن است به تسهیل مسیر آنها کمک کند. یک مطالعه اخیر نشان داد که تنها یک یا دو دوز سیلوسایبین ممکن است به طور قابل توجهی سلامت روان بیماران سرطانی را در صورت همراهی با روان درمانی بهبود بخشد. با این حال، توجه به این نکته مهم است که سیلوسایبین تحت قانون مواد کنترل‌شده به‌عنوان یک ماده جدول I طبقه‌بندی می‌شود، و در نتیجه، تحقیق در مورد سیلوسایبین به نظارت اداره اجرای مواد مخدر (DEA) نیاز دارد.

اگرچه این دارو غیرقانونی است، حدود 8 میلیون بزرگسال در سال گذشته از سیلوسایبین استفاده کردند که آن را به محبوب ترین ماده توهم زا تبدیل کرد. وقتی پرسیده شد چرا آنها از سیلوسایبین استفاده کردند، سه دلیل اصلی که پاسخ دهندگان به نظرسنجی RAND ارائه کردند عبارت بودند از: سرگرمی و لذت اجتماعی، سلامت روان، و رشد شخصی و اکتشاف وجودی.

سیلوسایبین در مراقبت تسکینی

کار مرحوم رولاند گریفیث، دکترای جانز هاپکینز، در پیشبرد پتانسیل سیلوسایبین در مراقبت های تسکینی/پایان زندگی بسیار مهم بوده است. تحقیقات شواهد قوی مبنی بر حمایت از سیلوسایبین برای کاهش اضطراب، افسردگی و پریشانی وجودی در بیمارانی که با بیماری های لاعلاج مواجه هستند، ارائه می دهد.

مطالعه پیشگام پروفسور گریفیث در بیماران مبتلا به سرطان تهدید کننده زندگی در سال 2016 گزارش شد. این یک مطالعه کارآزمایی تصادفی دوسوکور بر روی 51 بیمار مبتلا به سرطان و علائم بالینی اضطراب یا افسردگی بود. در این مطالعه از دوز متوسط ​​و بالا سیلوسایبین در مقایسه با دوز بسیار کم شبه دارونما استفاده شد. نتایج نشان داد که 80 درصد از شرکت‌کنندگان با دوز بالا کاهش قابل توجهی در افسردگی و اضطراب تجربه کردند و بهبودهایی که شش ماه یا بیشتر طول کشید. ظاهراً سیلوسایبین به بیماران کمک کرد تا دیدگاه‌های فردی در مورد مرگ/مرگ را تغییر دهند و آنها رضایت بیشتری از زندگی، احساس معنا بیشتر و بهزیستی روانشناختی کلی را گزارش کردند.

قبل از مرگ خود، گریفیث علناً به اشتراک گذاشت که از داروهای روانگردان به عنوان بخشی از سفر خود در مواجهه با بیماری لاعلاج استفاده کرده است. او بینش‌های معنوی عمیقی را توصیف کرد که آرامش و پذیرش را فراهم می‌آورد و مزایای مشاهده‌شده در شرکت‌کنندگان در تحقیق را منعکس می‌کند.

در یک نظرسنجی جدیدتر از بیش از 3000 بزرگسال، محققان پزشکی جانز هاپکینز تجربیات روانگردان بیماران را با تجربیات نزدیک به مرگ مقایسه کردند. نه مربوط به مواد مخدر است و شباهت های قابل توجهی در نگرش به مرگ یافت. برای مثال، شرکت کنندگان در نظرسنجی در هر دو گروه، ترس از مرگ و مردن را کاهش دادند بعد از تجربه روانگردان محققان همچنین گزارش دادند که این تجربه به طور دائمی مثبت بود و به افراد دارای معنای شخصی، اهمیت معنوی و بینش روان شناختی بود.

در مطالعه‌ای که اخیراً از NYU Langone Health منتشر شده است، محققان دریافتند سیلوسایبین همراه با روان‌درمانی به طور قابل‌توجهی باعث کاهش اضطراب، افسردگی، افکار وسواسی، عصبانیت نسبت به دیگران و علائم فیزیکی مرتبط با پریشانی روانی می‌شود و بهبودهایی که تا شش ماه طول می‌کشد. این مطالعه داده‌های دو کارآزمایی بالینی قبلی را با استفاده از روان‌درمانی به کمک سیلوسایبین برای مقابله با اضطراب و افسردگی در ۷۹ مرد و زن مبتلا به سرطان تجزیه و تحلیل کرد. پتروس پتریدیس، سرپرست تیم تحقیق، استادیار بالینی در گروه روانپزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه نیویورک گروسمن، گفت: یافته‌های ما نشان می‌دهد که مزایای سلامت روان درمانی سیلوسایبین برای بیماران سرطانی ممکن است بسیار فراتر از آنچه قبلاً درک کرده‌ایم باشد. تجزیه و تحلیل آنها به شواهدی اضافه می کند که سیلوسایبین را می توان به طور ایمن تحت نظارت دقیق پزشکی برای ایجاد بهبود در پریشانی روانی مرتبط با بیماری لاعلاج تجویز کرد.

استیو لوین، MD، روانپزشک و مدیر ارشد بیماران در Compass Pathways، یک شرکت بیوتکنولوژی که مطالعه درمان های جدید مانند روانگردان ها و به طور کلی نوآوری های مبتنی بر شواهد را سرعت می بخشد، به من گفت: «در طیف تشخیص های سلامت روان، بیماران همچنان از این بیماری رنج می برند. گزینه های درمانی که نسبتاً مؤثر و اغلب غیرقابل تحمل، غیرقابل قبول یا غیرقابل دسترس هستند. مطالعات آزمایشی درمان‌های روان‌گردان در محیط‌های مراقبت تسکینی امیدوارکننده است، و شواهد کلی در سراسر نشانه‌ها به سمت نیاز برای تحقق این امید در حال رشد است.

یک نظرسنجی آزمایشی منتشر شده در مرزها در روانپزشکی گشودگی بیماران مبتلا به بیماری های صعب العلاج را نسبت به روان درمانی به کمک سیلوسایبین (PAT) بررسی کرد. این مطالعه مقدماتی بینش هایی را در مورد حمایت و نگرانی های مربوط به PAT در میان بیماران مبتلا به بیماری های صعب العلاج ارائه می دهد.

نحوه عملکرد سیلوسایبین در مراقبت تسکینی

یک مطالعه اخیر نشان داد که سیلوسایبین اتصال عملکردی را در مناطق مختلف مغز در انسان تغییر می دهد. این اختلال، فعالیت عصبی را، به ویژه در شبکه حالت پیش فرض (DMN) و متصل به هیپوکامپ قدامی، هماهنگ نمی کند تا حس فضا، زمان و خود ایجاد کند.

سیلوسایبین بر شبکه حالت پیش فرض مغز تأثیر می گذارد و نشخوار فکری و ترس از مرگ را کاهش می دهد. وقتی سیلوسایبین کار می‌کند، کار می‌کند، زیرا تجربه‌ای کاتارتیک ایجاد می‌کند که ذهن را به روشی اساسی تازه می‌کند. هیچ چیز خاصی برای افسردگی یا اضطراب در مورد آن وجود ندارد. جاشوا سیگل، MD، استادیار دانشگاه NYU Langone، گفت: این ابزاری برای از بین بردن عادات و دیدگاه‌های سخت‌گیرانه است که می‌تواند افراد را درگیر نگه دارد. این دارو فقط باید در یک محیط درمانی ساختاریافته برای به حداکثر رساندن فواید و به حداقل رساندن خطرات تجویز شود.

نشان داده شده است که سیلوسایبین دارای مشخصات ایمنی مطلوب در تنظیمات کنترل شده، با حداقل خطر اعتیاد یا اثرات منفی پایدار است. عوارض جانبی رایج (گذرا) ممکن است شامل حالت تهوع، افزایش خفیف ضربان قلب و احساس ناراحتی در طول تجربه باشد.

FDA و سیلوسایبین

مسیر FDA برای سیلوسایبین برای تایید اضطراب، افسردگی و ناراحتی وجودی در مراقبت های تسکینی/پایان زندگی شامل یک سری مراحل نظارتی دقیق است. خوشبختانه، سیلوسایبین قبلاً از FDA برای شرایط مرتبط با افسردگی وضعیت پیشرفت درمانی را دریافت کرده است. این نامگذاری توسعه و بررسی را تسریع می کند.

داده‌های حاصل از کارآزمایی‌های اضطراب و افسردگی مرتبط با سرطان ممکن است از یک نشانه ثانویه برای سیلوسایبین در مراقبت‌های تسکینی پشتیبانی کند. شرکت‌هایی مانند COMPASS Pathways و موسسه Usona در حال انجام آزمایش‌های فاز 3 برای ایجاد ایمنی و کارایی سیلوسایبین برای افسردگی مقاوم به درمان هستند که ممکن است راه را برای نشانه‌های گسترده هموار کند. Avextra، یک شرکت داروسازی اروپایی، حمایت مالی از یک کارآزمایی تصادفی کنترل شده پیشگام را برای بررسی پتانسیل سیلوسایبین برای کاهش ناراحتی روانی در بیماران مراقبت تسکینی اعلام کرده است، که گامی مهم در جهت ادغام درمان‌های با کمک روانگردان در جریان اصلی پزشکی است.

تحولات اخیر

پیشرفت‌های اخیر پتانسیل درمان با کمک سیلوسایبین را در مراقبت‌های تسکینی، به‌ویژه برای بیماران مبتلا به بیماری‌های لاعلاج برجسته کرده است.

• مقاله ای در 17 دسامبر 2024 در نیویورک تایمز آقای بلچمن را در میان هزاران آمریکایی با شرایط پزشکی جدی توصیف می کند که برای رسیدگی به اضطراب و ناراحتی وجودی اغلب همراه با تشخیص نهایی به داروی روانگردان روی آوردند.
• یک مطالعه در سال گذشته در سرطان دریافتند 80 درصد از بیمارانی که یک دوز سیلوسایبین مصرف می‌کردند، پاسخ مثبت و پایدار داشتند و 50 درصد بهبودی کامل علائم افسردگی را دو ماه بعد گزارش کردند. مطالعه 2020 در روان فارماکولوژی نتایج مشابهی را برای بیماران بیش از چهار سال پس از درمان اولیه دریافت کرد.

نتیجه گیری

روانگردان ها وارد جریان اصلی شده اند، با سرمایه گذارانی که از استارتاپ ها با سرمایه حمایت می کنند، امیدواریم این سرمایه گذاری ها به تایید FDA منجر شود. یافته‌های علمی اخیر و گزارش‌های حکایتی در رسانه‌ها نشان می‌دهد که درمان با کمک سیلوسایبین در ارتقای تسکین طولانی‌مدت از ناراحتی‌های روان‌پزشکی مرتبط با سرطان نویدبخش است. اما درمان با کمک روانگردان برای همه مناسب نیست. سیلوسایبین می تواند برای برخی افراد مبتلا به هراس یا افرادی که می تواند باعث تشدید روان پریشی شود، مانند افراد مبتلا به اسکیزوفرنی یا اختلالات دوقطبی، مضر باشد. اگرچه متخصصان در این زمینه نسبت به درمان روانگردان برای مراقبت های تسکینی خوش بین هستند، آنها نیاز به مطالعات بزرگتر و دقیق تر را تایید می کنند.