منبع: Francesco Ungaro / Pexels

دیروز که از بلیز به لس آنجلس پرواز کردم، بلافاصله با آتش سوزی های ویرانگری که سراسر منطقه را فراگرفته بود، مواجه شدم. خانه من در Topanga Canyon تخلیه شد، بنابراین من نتوانستم به خانه برگردم. دیشب جامعه من درست در خط آتش بود. با بادهای خشک قوی سانتا آنا با سرعت 50 تا 60 مایل در ساعت در روزهای آینده، احساسات من با هر تغییر جهت باد بالا و پایین می شود.

دلم برای همه کسانی است که خیلی چیزها را از دست داده اند. از قضا من تازه کتابم را منتشر کرده بودم 9 ستون تاب آوری: مسیر اثبات شده برای تسلط بر استرس، پیری آهسته و افزایش سرزندگی، و اکنون می بینم که بر اساس نه ستونم تاب آوری را تمرین می کنم تا این تجربه را به طور مؤثر طی کنم.

پذیرش تعادل عاطفی و شفقت به خود

یکی از عناصر حیاتی تاب آوری این است که به خودم اجازه می دهم تمام احساساتی را که در مواجهه با این فاجعه ایجاد می شود تجربه کنم. این ستون شماره شش من است: تعادل عاطفی و تسلط. در مواقع بحران، احساسات ممکن است طاقت فرسا باشند، و مهم است که آنها را بدون قضاوت بپذیریم و پردازش کنیم.

ضروری است، به عنوان بخشی از این فرآیند، نسبت به خودم دلسوز باشم، که ستون شماره یک من است: «رابطه با خود». شفقت و پذیرش راهی برای روان کردن فرآیند تجربه کردن، ابراز و سپس رهاسازی احساسات است. بنابراین، می‌توانم احساساتم را پردازش کنم تا تعادل عاطفی را حفظ کنم و از خارج شدن احساسات دردناک از کنترل جلوگیری کنم.

پرورش امید و ذهنیت مثبت

در طول این وضعیت وخیم، آسان است که با تصور بدترین سناریو، به انتظارات فاجعه بار بروید. به خودم یادآوری می کنم که آتش هنوز به جامعه من نرسیده است. سپس به حالت امیدوارانه و پر از دعا تغییر می کنم.

این راه من برای یافتن بهترین طرز فکر است که رکن شماره پنج من است: تعادل ذهنی و تسلط. به جای گیر کردن در افکار و احساسات منفی، روی حفظ دیدگاه مثبت و تصور نتیجه بهتر تمرکز می کنم. این تغییر ذهنیت برای انعطاف‌پذیر ماندن و عبور از زمان‌های چالش برانگیز با قدرت و اراده بسیار مهم است.

بسیاری از مردم به من خواهند گفت که این سخت است. نکته کلیدی این است که تشخیص دهید این رویکرد درست است زیرا به شما کمک می کند تعادل عاطفی و امید را حفظ کنید. بنابراین، همانطور که به مشتریانم می گویم، اگر بهترین رویکرد باشد، مهم نیست که سخت باشد.

ارزش گذاری روابط و حمایت جامعه

اهمیت روابط و اجتماع در هنگام بلایا آشکارتر می شود. ستون دوم و سوم من بر اهمیت حفظ روابط سالم و بخشی از یک جامعه حمایت کننده تأکید دارد. دانستن این که ما تنها نیستیم، آسایش بی‌نظیری را به ما می‌دهد و قدرتی را که از ارتباطات خود با دیگران به دست می‌آوریم، به ما یادآوری می‌کند، ستون شماره دو من. ایجاد و پرورش این روابط یک جنبه اساسی تاب آوری است و به ما کمک می کند تا بهتر با ناملایمات کنار بیاییم.

جستجوی حمایت معنوی و یافتن معنا

دعا و رابطه با چیزی بزرگتر از خودمان نقش حیاتی در تاب آوری دارد. این ستون شماره سه من است. حمایت معنوی می تواند آرامش و قدرت را فراهم کند.

وقتی این را با یافتن معنا و هدف در زندگی خود ترکیب کنید، حتی در میان هرج و مرج، می توانید گذشته فاجعه را به آینده امیدوارکننده تری ببینید. با روی آوردن به معنویت و هدف، می‌توانم از احساس عمیق‌تری از انعطاف‌پذیری استفاده کنم و در باورهایم مستقر بمانم، که در زمان‌های پرفراز و نشیب، پایه‌ای پایدار را فراهم می‌کند.

تمرین تعادل فیزیکی و تکنیک های تنفس

وقت گذاشتن برای نفس کشیدن و تمرکز بر تعادل فیزیکی یکی دیگر از جنبه های ضروری تاب آوری است. تنفس با حدود شش نفس در دقیقه باعث بهبودی پاراسمپاتیک می شود، که ستون شماره چهار من است: تعادل فیزیکی و تسلط. این تمرین به بازگرداندن تعادل سیستم عصبی کمک می‌کند و به من اجازه می‌دهد واضح‌تر فکر کنم و ستون شماره پنج را تقویت کنم. با استفاده از تکنیک های تنفس، می توانم استرس را به طور موثرتری مدیریت کنم و حالت ذهنی آرام و متمرکزی را حفظ کنم.

تغییر به قدردانی

در میان هرج و مرج، یافتن راهی برای جابه‌جایی به مکان قدردانی فوق‌العاده قدرتمند است. قدردانی تغییرات مطلوب ضربان قلب را تشویق می کند و به تعادل سیستم عصبی کمک می کند. با اتخاذ نگرش سپاسگزاری، می‌توانم هرگونه تمایل به منفی شدن یا مضطرب شدن در طول یک بحران را کوتاه کنم. تمرکز بر جنبه های مثبت زندگی به تقویت انعطاف پذیری و حفظ یک طرز فکر سازنده کمک می کند.

پیمایش “مسیر” به جلو

در میانه یک بحران، غرق شدن در نگرانی و اضطراب آسان است. ذهن ما اغلب به سمت انتظارات فاجعه آمیز می کشد و بدترین نتایج ممکن را تصور می کند. با این حال، ضروری است که بدانیم تخیل ما می تواند از هر حقیقتی آسیب زاتر باشد. همیشه یک “بهترین راه” رو به جلو وجود دارد که من از آن به عنوان “مسیر” یاد می کنم. دانستن این موضوع و جستجوی فعال برای آن مسیر به طور خودکار ما را به سمت تفکر و رفتار مثبت و سازنده هدایت می کند.

با پذیرفتن اصولی که در نه ستون تاب آوری من مشخص شده است، می توانم با احساس قدرت و هدف از چالش های ناشی از آتش سوزی عبور کنم. این ستون‌ها نقشه‌ای برای حفظ تعادل عاطفی، پرورش امید، ارزش‌گذاری روابط، جستجوی حمایت معنوی، تمرین تعادل فیزیکی و تبدیل به قدردانی ارائه می‌دهند. آنها با هم رویکردی قدرتمند برای تاب آوری را تشکیل می دهند و من و شما را قادر می سازند تا با شجاعت و قاطعیت با بلایا روبرو شویم.

همانطور که برای کسانی که در حال حاضر آسیب دیده‌اند دعا می‌کنم، همه را تشویق می‌کنم که رویکردی انعطاف‌پذیر اتخاذ کنند و در این مواقع آشفتگی «مسیر» را به جلو بیابند. تاب آوری فقط زنده ماندن نیست. این در مورد شکوفایی در مواجهه با ناملایمات و ظهور قوی تر در طرف دیگر است.

به یاد داشته باشید، من تاب آوری را به عنوان توانایی جهش به جلو تعریف می کنم. هر چالش فرصت هایی را برای آموختن ارائه می دهد. با در آغوش گرفتن این ستون‌ها، می‌توانیم طوفان‌های زندگی را با لطف و صلابت طی کنیم و حتی در تاریک‌ترین زمان‌ها امید و معنا پیدا کنیم. و به طور مداوم به جلو پرش کنید.