مرز بین دارو و ماده مغذی تار است. چند نفر می توانند بدون کمک مواد غذایی/مواد روانگردان قهوه، چای، تنباکو، الکل و کاکائو در طول روز زندگی کنند؟ یک ماده مغذی، برای اکثر موجودات، یک ماده شیمیایی حاوی کربن، اکسیژن و نیتروژن است. طبق این تعریف، محتویات گیاه شاهدانه به وضوح مواد مغذی هستند. برخی از آنها نیز روانگردان هستند.

وقتی به حشیش و غذا فکر می کنیم، اکثر مردم از توانایی حشیش در افزایش مصرف غذا آگاه هستند. این ویژگی قرن هاست که شناخته شده است. شاهدانه ترجیحات موجود ما را برای غذاهای با کالری متراکم و خوش طعم تقویت می کند. این پدیده را تقویت لذت جویانه تغذیه می نامند. مواد شیمیایی موجود در گیاه شاهدانه این اثر را با تقلید از مواد شیمیایی درون زا در مغز ما به نام اندوکانابینوئیدها ایجاد می کنند که در میان بسیاری از عملکردهای دیگر، رفتارهای تغذیه ما را کنترل می کنند. با وجود هیپرفاژی ناشی از حشیش، افرادی که به طور منظم از شاهدانه استفاده می کنند وزن اضافه نمی کنند. توضیحات متعددی برای این وجود دارد، با این حال، بیشتر به دلیل اعمال کانابینوئیدها بر روی میتوکندری های متعدد در هر سلول بدن ما است.

من قبلاً در مورد مزایا و معایب دارویی ثابت شده مصرف منظم شاهدانه صحبت کرده ام. اخیراً، این گیاه همه کاره به دلیل ارزش غذایی خود فراتر از داشتن پیوندهای کربنی مورد توجه قابل توجهی قرار گرفته است. به عنوان مثال، شاهدانه (شاهدانه ساتیوا ssp. ساتیوا) دانه ها منبع غنی از مواد مغذی هستند که حاوی سطوح بالایی از پروتئین، لیپیدها، بسیاری از اسیدهای آمینه ضروری، مواد معدنی و فیبر رژیمی هستند. پروتئین‌های موجود در دانه‌های شاهدانه، مانند ادستین و آلبومین، پروتئین‌های ذخیره‌سازی بذر به‌راحتی قابل هضم هستند و به عنوان منبع ارزشمندی از اسیدهای آمینه حاوی گوگرد متیونین و سیستین هستند. یک کانابینوئید، THC، می تواند چاقی ناشی از رژیم غذایی پرچرب و استئاتوز کبدی ناشی از چاقی را در موش کاهش دهد. این عمل برای افرادی که از رژیم کتوژنیک پیروی می کنند و مستعد ابتلا به بیماری های کبد چرب هستند بسیار مفید خواهد بود. علاوه بر این، عصاره‌های شاهدانه می‌توانند هموستاز گلوکز و لیپید را با تأثیر بر رسوبات چربی از طریق تأثیراتشان بر فعالیت میتوکندری، بازیابی کنند.

از آنجایی که گیاه شاهدانه معروف به کنف فاقد تمایلات روانگردان است، از نظر تاریخی توجه بیشتری به فواید تغذیه ای بالقوه آن شده است. کنف سرشار از اسید کانابی گرولیک و کانابیدولیک اسید و همچنین همتایان دکربوکسیله آنها، کانابیگرول و ترکیب آشناتر کانابیدیول است که به دلیل مزایای بالقوه ضد اضطراب آن به طور گسترده به فروش می رسد. روغن دانه شاهدانه دارای اسیدهای چرب اشباع کم و اسیدهای چرب غیراشباع چندگانه مانند اسید لینولئیک، اسید اولئیک، اسید استریدونیک و اسید a-linolenic است. فراوانی این اسیدهای چرب در روغن شاهدانه با مزایای بالقوه در کاهش خطر بیماری‌های قلبی عروقی، سرطان، آرتریت روماتوئید، فشار خون بالا، مسائل التهابی و بیماری‌های خود ایمنی مرتبط است.

خوراکی‌های شاهدانه، غذاها یا نوشیدنی‌هایی هستند که حاوی حشیش کافی برای ایجاد یک اثر فیزیولوژیکی یا روان‌شناختی مطلوب هستند. گیاه شاهدانه می‌تواند به‌عنوان افزودنی یا ماده‌ای در محصولات غذایی متنوع عمل کند و دانه یا برگ‌ها بیشترین استفاده را در این گیاه دارند. امروزه بخش‌های گیاه شاهدانه یا عصاره‌های آن در ماست، آرد شاهدانه، محصولات پخته شده، ماکارونی، برنج، پودر دانه‌های پروتئینی، بارهای انرژی‌زا، سس‌ها، پرالین‌ها، شکلات‌ها، نوشیدنی‌ها، آب نبات‌ها و آدامس‌ها یافت می‌شود. گل ها و جوانه های شاهدانه نیز ممکن است به صورت خام مصرف شوند یا معمولاً به صورت آب میوه و سالاد تهیه می شوند. مقدار THC روانگردان مجاز توسط بسیاری از سازمان های نظارتی معمولاً 1 میلی گرم THC به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تعیین می شود. کمترین میزان عوارض جانبی مشاهده شده 2.5 میلی گرم در روز است (مطابق با 36 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن در یک فرد 70 کیلوگرمی). همانطور که استفاده تفریحی ماری جوانا گسترده تر می شود، این مقادیر به طور مداوم تنظیم می شوند.

به طور خلاصه، تمام قسمت های گیاه شاهدانه از نظر تغذیه ای غنی است و در محصولات غذایی استفاده می شود. امروزه، در بسیاری از ایالت‌ها، عصاره‌های گیاهی با قدرت بالا، کارتریج‌های ویپ، مواد موضعی و خوراکی‌ها سهم بازار قابل توجهی را به دست آورده‌اند که نشان دهنده افزایش مصرف شاهدانه است. تداوم تکامل رابطه ما با این گیاه باستانی منجر به تقاضای فزاینده برای روش‌های مصرف جایگزین، مانند محصولات نانوایی، شیرینی‌سازی، نوشیدنی‌ها، لبنیات، میوه‌ها، سبزیجات و گوشت شده است. همانطور که محصولات شاهدانه حضور خود را در قفسه های مواد غذایی ما افزایش می دهند، انتقال گیاه از دارو به ماده مغذی به تکامل خود ادامه خواهد داد.