من فردی هستم که دوست دارم عادت های بهتری در خود ایجاد کنم. نه فقط در این زمان از سال که قطعنامه های جدید در راه است، بلکه در تمام طول سال. تجربه من این بوده است که اگر به پیشرفت های کوچک ادامه دهید، یک روز به اطراف نگاه می کنید و اوضاع بهتر شده است. میتونستم بیشتر استفاده کنم بهتر در زندگی من

سه دسته از عادات کلی زندگی من را به طرز چشمگیری بهبود بخشیده است:

• چیزهای آزاردهنده را برطرف کنید
• قدم اضافی بردارید
• لطف های کوچک انجام دهید

چیزهای آزاردهنده را برطرف کنید

TikTok، Instagram و هزاران کتاب خودیاری این ایده را مطرح می‌کنند که ایجاد تغییرات بزرگ زندگی شما را اصلاح می‌کند. کمدهای خود را مرتب کنید! کشوی جوراب خود را شلوغ کنید! یک آبمیوه پاکسازی کنید!

ممکنه درست بگن من نمی دانم. من در زندگی پرمشغله ام وقت، انرژی یا پولی ندارم که بتوانم 800 دلار را برای جعبه های ذخیره سازی مناسب خرج کنم. چیزی که من انجام دهید ظرفیت این است که متوجه چیزهای کوچکی شوم که من را آزار می دهد و آنها را از بین می برد.

وقتی زمان زیادی را با لپ تاپم می گذراندم انگشت شستم درد می کرد. بد نیست، فقط به اندازه ای است که در پایان روز آزار دهنده باشد. من سه دقیقه وقت گذاشتم تا بفهمم چه کاری انجام می‌دهم که باعث درد می‌شود (بیش از حد کشش کردم زیرا از هر دو کلید عملکرد چپ و راست استفاده نمی‌کردم). دو روز تمرین و این عادت را ترک کرده بودم و درد را از بین برده بودم. برای همیشه. دو دقیقه که به خوبی سپری شد.

وقتی وارد حمام تک توالتی بخشم شدم، اذیت شدم، مردم همچنان در را امتحان می‌کردند، زیرا نمی‌توانستند بگویند کسی آنجاست. من از بخش درخواست کردم که یک چفت جدید نصب کنند که روی آن نوشته شده بود: اشغال شده. دیگه هیچوقت اذیت نشدم

من از برخی ویژگی‌های نرم‌افزاری که به نظر می‌رسد برای انجام دادن کلیک‌های ماوس یا بازشوی منو بسیار بیشتر از آنچه باید انجام شود، ناامید می‌شوم. یک بار میانبر صفحه کلید را جستجو کنید و دیگر مجبور نخواهید شد از آن ناراحت شوید.

هر تغییر کوچک است، اما آنها با هم جمع می شوند. دلخوری این است که به شما بگوید چیزی درست نیست. درستش کن

کمی اضافی انجام دهید

به نظر من برای بیشتر کارها، 40 درصد از زمان شما صرف شروع کار، 40 درصد از زمان شما صرف انجام آخرین کار پایانی سخت و 20 درصد صرف انجام بخش عمده کار می شود. (ممکن است مسافت پیموده شده شما متفاوت باشد.)

من یک کمال گرا نیستم. من قطعاً یک عجایب تمیز نیستم. اما من متوجه شدم که یک خانه تمیز باعث می شود احساس آرامش و استرس کمتری داشته باشم. شروع یک کار نظافتی مانع بزرگی برای من است.

امروز نان درست کردم در حالی که بعد از آن کمی چای درست می کردم، تصمیم گرفتم بعد از اتمام کار، مرحله اضافی را بردارم و میکسر را پاک کنم. من انجام دادم نه برای خلاص شدن از شر schmutz انباشته‌ای که دستگاه‌ها تمایل به بدست آوردن آن دارند، زمان را صرف تمام شکاف‌های دستگاه کنید (به بالا نگاه کنید: 40 درصد از زمان 5 درصد آخر). اما من یک دقیقه بیشتر را صرف پاک کردن مقداری تفاله قدیمی که از پخت تعطیلات باقی مانده بود، صرف کردم. زمان و تلاش اضافی کم بود. اثر کلی باعث خوشحالی من شد. و اگر دفعه بعد که از میکسر استفاده می کنم دوباره این کار را انجام دهم (فردا)، به داشتن یک همزن تمیز بدون لکه که به خوبی نگهداری می شود، نزدیک تر و نزدیک تر می شوم. وقتی سینکم را پاک می‌کنم یا مایکروویو را تمیز می‌کنم، همین‌طور است. شروع کار سخت است. من حوصله انجام یک کار عالی را ندارم. اما وقتی یک اسفنج در دست دارم کمی بیشتر کار کنم؟ به مرور زمان اضافه می شود.

همین موضوع در مورد باز کردن درهای کابینت یا کشوهای کمد. برای بستن آنها وقت بگذارید. فقط یک ثانیه طول می کشد و همه چیز را بهتر می کند. خانه شما هرگز با کشوها و درهای کج به نظر نمی رسد.

خط آخر: سخت ترین بخش هر پروژه شروع است. کمی بیشتر از زمان لازم برای انجام بخش اعظم کار صرف کنید و با تلاش بسیار کمتر راهی طولانی به سمت عالی خواهید شد. با گذشت زمان، ممکن است هنوز به آنجا برسید!

لطف های کوچک انجام دهید

ما در زمان پربار اطلاعات زندگی می کنیم. من هفته ای چند ایمیل با فرصت های شغلی و کارآموزی برای دانشجویانم دریافت می کنم. مقاله را خواندم و با مقالات جالبی در مورد علم، آمار، آشپزی و تربیت سگ مواجه شدم. اولین فکر من: اوه، این شخص دوست دارد این را ببیند. من اغلب اطلاعات را به کسی منتقل می کنم که ممکن است آن را دوست داشته باشد. گاهی اهمیتی نمی دهند. گاهی به آن نگاه می کنند. گاهی اوقات زندگی آنها را تغییر می دهد. آنها تقریباً همیشه خوشحال هستند که کسی به آنها فکر می کند. الکترونیکی است، اگر علاقه ای ندارند، حتی لازم نیست آن را دور بریزند.

یا چیزی را می شنوید که برای شخص دیگری مشکل بزرگی است و تلاش شما برای کمک به کمی نیاز دارد. یک ارجاع یک توصیه چند دقیقه آنها را در جهت درست نشان می دهد.

اینها موقعیت های برد-برد هستند. تحقیقات زیادی نشان داده است که نوع دوستی و کمک به دیگران رفاه ما را بهبود می بخشد و ما را به عنوان یک جامعه به هم پیوند می دهد. این باعث می شود در زمان افزایش انزوا کمتر احساس تنهایی کنیم. من کارهای داوطلبانه زیادی انجام می دهم. من آن را دوست دارم، اما زمان زیادی می برد. اما این لطف های کوچک که کمی به افراد زیادی کمک می کند؟ آنها مانند دانه های پراکنده هستند. شما هرگز نمی دانید چه چیزی تفاوت ایجاد می کند، اما با گذشت زمان، برخی از آنها رشد می کنند.

عادات همینطور است.