همانطور که تقویم به ژانویه تغییر می کند، فیدهای رسانه های اجتماعی با مضامین تکرار شونده مشابه پر می شوند. اینفلوئنسرها عکس های براقی از تابلوهای چشم انداز خود منتشر می کنند، برندها کمپین های انگیزشی راه اندازی می کنند و شرکت ها شعارهای جدیدی را با محوریت ایده اختراع مجدد منتشر می کنند: “سال نو، شما جدید!” در حالی که این پیام‌ها با نیت خوب هستند، اما می‌توانند باعث شوند که بسیاری از افراد بیشتر احساس فشار کنند تا الهام گرفته شوند. افراد ممکن است به جای اینکه احساس کنند پرانرژی می‌شوند، فقط به دلیل تاریخ در تقویم، غرق انتظار تغییر در زندگی خود شوند.

برای برخی، این مانتراهای آرزومند منجر به عمل می شود. اما برای بسیاری، آنها احساس تعلل، رکود یا حتی ترس را ایجاد می کنند. به هر حال، تغییر بسیار دلهره آور است، به خصوص زمانی که احساس می شود انتظارات بیش از حد یا از جایی که از نظر عاطفی و ذهنی در آن قرار داریم جدا شده است. اگر تا به حال یک سال جدید را شروع کرده اید و نه انگیزه دارید، بدانید که تنها نیستید.

این حس گیر افتادن فقط به تصمیمات بزرگی مانند شروع یک حرفه جدید یا اتخاذ یک روال تناسب اندام عالی مرتبط نیست. مردم اغلب در زندگی روزمره خود احساس می‌کنند در دام افتاده‌اند – چه در رابطه‌ای که دیگر به آنها خدمتی نمی‌کند، شغلی که احساس یکنواختی دارد، یا حتی در تعقیب اهداف شخصی مانند اجتماعی بودن یا اتخاذ عادات سالم‌تر. این چالش‌ها اغلب با احساس درماندگی همراه می‌شوند، گویی تلاش لازم برای رهایی از نتیجه آن بیشتر است.

پس چگونه می توانیم گیر بیفتیم؟ روانشناس و نویسنده دکتر آدام آلتر بینش های جالبی را در مورد این پدیده ارائه می دهد. کتاب او، آناتومی یک پیشرفت: چگونه در زمانی که مهم است گیر بیفتیم (2023)، به روانشناسی پشت احساس گیر افتادن می پردازد.

درک اینکه چرا گیر می کنیم

تحقیقات دکتر آلتر حقیقت شگفت انگیزی را برجسته می کند: میانه یک سفر جایی است که بیشتر مردم شتاب خود را از دست می دهند. در شروع یک تلاش جدید، هیجان و تازگی ما را به جلو سوق می دهد. به هیجان خرید لباس های جدید باشگاه یا انرژی تازه ای که با یک پروژه جدید می آید فکر کنید. در پایان، خط پایان در چشم است و انتظار برای تکمیل می تواند انگیزه را دوباره برانگیزد.

اما وسط؟ اینجاست که همه چیز تیره می شود. نقاط عطف کمتر آشکار می شوند و اندازه گیری پیشرفت دشوارتر می شود. اگر تا به حال در میانه یک سفر کاهش وزن، یک پروژه خلاقانه یا حتی روتین روزانه خود احساس ناامیدی کرده اید، تصورش را هم نمی کنید—این جایی است که اکثر مردم احساس ناامیدی می کنند. بدون نشانگرهای واضح موفقیت، به راحتی می توان احساس کرد که چرخ های خود را بدون رسیدن به جایی می چرخانیم.

این عدم پیشرفت قابل مشاهده می تواند باعث ایجاد شک و تردید در خود شود و باعث شود توانایی ها، اهداف یا حتی ارزش خودمان زیر سوال ببریم. با گذشت زمان، این احساسات می توانند گلوله برفی داشته باشند و منجر به فلج و اجتناب شود. خوشبختانه، راه هایی برای مقابله با این چرخه و بازیابی شتاب ما وجود دارد.

چگونه گیر بیفتیم

خبر خوب؟ امید هست در اینجا چهار مرحله عملی وجود دارد که می توانید انجام دهید:

1. حرکت کنید

یکی از ساده ترین و موثرترین راه ها برای از بین بردن احساس رکود، حرکت دادن بدن است. ورزش تأثیر عمیقی بر شیمی مغز ما دارد، سطح دوپامین، سروتونین و نوراپی نفرین را افزایش می دهد که همگی باعث بهبود خلق و خو و افزایش انگیزه می شوند.

این به این معنی نیست که هر بار که احساس می‌کنید باید به یک تمرین شدید متعهد شوید. حتی حرکات ناگهانی کوچک – مانند پیاده روی در اطراف بلوک، چند دقیقه حرکات کششی یا استراحت سریع رقص – می تواند تأثیر قابل توجهی داشته باشد. کلید این است که بدن خود را به عنوان راهی برای شروع سریع ذهن خود فعال کنید.

2. به دنبال الهام باشید

احاطه کردن خود با افرادی که به طور فعال اهداف خود را دنبال می کنند، می تواند انگیزه قوی ایجاد کند. و بهترین بخش اینجاست: این افراد نیازی ندارند که روی اهداف مشابه شما کار کنند.

به عنوان مثال، گذراندن وقت با یک دوست برای آموزش ماراتن می تواند به شما انگیزه دهد تا در پروژه نوشتن خلاقانه خود پیشرفت کنید. یا گپ زدن با یک همکار که در حال بازسازی خانه است ممکن است به شما انگیزه دهد تا فضای کاری خود را سازماندهی کنید. انرژی دیگرانی که فعالانه درگیر کارهایشان هستند می تواند مسری باشد و به شما یادآوری کند که پیشرفت ممکن است – و شما نیز می توانید قدم بعدی را بردارید.

3. شکستن آن

وقتی گیر کرده اید، عظمت اهداف شما ممکن است فلج کننده باشد. به جای تلاش برای مقابله با همه چیز به یکباره، اهداف خود را به کوچکترین مراحل ممکن تقسیم کنید.

به عنوان مثال، اگر ایده نوشتن یک کتاب بر شما غلبه کرده است، روی تکمیل فصل های کامل تمرکز نکنید. در عوض، با یک جمله شروع کنید، سپس با یک جمله دیگر. یا اگر می‌خواهید یک عادت ثابت در باشگاه ایجاد کنید، فقط با 10 دقیقه ورزش چند بار در هفته شروع کنید.

ایجاد یک لیست جزئی از کارها با کارهای کوچک می تواند پیشرفت را ملموس کند. هر بار که چیزی را از لیست خود خط می زنید، به شما یادآوری می شود که شما هستید هستند حرکت رو به جلو، حتی اگر قدم ها کوچک به نظر برسند. با گذشت زمان، این بردهای کوچک به شتاب قابل توجهی اضافه می شوند.

4. یک شریک پاسخگویی پیدا کنید

زمانی که صحبت از ادامه مسیر به میان می‌آید، مسئولیت‌پذیری بازی را تغییر می‌دهد. چه یک دوست، یکی از اعضای خانواده، همکار یا مربی باشد، داشتن فردی برای چک کردن می تواند فشار لازم را برای ادامه راه فراهم کند.

نکته کلیدی این است که فردی را انتخاب کنید که شما را رها نکند. این شخص باید حامی اما محکم باشد—کسی که بتواند پیروزی های شما را جشن بگیرد و در صورت لغزش شما را صدا کند. بررسی‌های منظم، چه حضوری و چه مجازی، می‌تواند به شما کمک کند تا هنگام تلاش برای رسیدن به اهداف خود متمرکز و با انگیزه بمانید.

استقبال از پیشرفت بیش از کمال

مهم است که به یاد داشته باشید که گیر نکردن به معنای دستیابی به کمال نیست. پیشرفت به ندرت خطی است و شکست ها بخشی عادی از هر سفر است. آنچه بیش از همه مهم است توانایی شما برای ادامه حرکت است، حتی اگر قدم ها کوچک یا ناقص به نظر برسند.

به‌جای افتادن در دام مقایسه‌ی خود با دیگران – یا با نسخه‌ای ایده‌آل‌شده از آنچه که هستید باید باش – روی مسیر خودت تمرکز کن پیشرفتی را که دارید جشن بگیرید، مهم نیست که چقدر افزایشی به نظر می رسد.

قدرت حرکت رو به جلو

همانطور که در سال جدید حرکت می کنیم، ارزش این را دارد که فشار یک شبه خود را دوباره اختراع کنیم. به جای تلاش برای یک دگرگونی چشمگیر، روی ایجاد شتاب تمرکز کنید – گام به گام، روز به روز.

احساس گیر افتادن یک تجربه جهانی است، اما لازم نیست شما را تعریف کند. با حرکت دادن بدن، جستجوی الهام، شکستن اهداف و پاسخگویی، می توانید از اینرسی رها شوید و انگیزه خود را دوباره کشف کنید.

به یاد داشته باشید: پیشرفت در مورد کمال یا نتایج آنی نیست. این در مورد برداشتن گام بعدی است، هر چقدر هم کوچک باشد. با گذشت زمان و پشتکار، به گذشته نگاه خواهید کرد و متوجه خواهید شد که چقدر جلو آمده اید.