منبع: دینا نصیرووا/پکسل

من در تمام زندگی ام مردمی بودم که راضی بودند. چیزی که من آموخته ام این است که گاهی اوقات، تلاش های من برای دلجویی نیز برای دوری از شرم از انتقاد عمومی است.

شرم یک احساس درونی شده ناشی از این فکر است که شما کار اشتباهی انجام داده اید.

تمایل من به احساس شرم ناشی از انتقاد عمومی در خاطره ای گویای آن است که به دوران پیش دبستانی من برمی گردد. من یک تخم مرغ اسباب بازی را به سمت یکی از همکلاسی هایم که مسخره ام می کرد پرتاب کردم. معلمم مرا به خاطر انداختن آن نزدیک پنجره باز سرزنش کرد که ممکن بود به رهگذری در خیابان آسیب برساند.

آن اتفاق بسیار کوچک و به ظاهر کم اهمیت تا امروز با من باقی مانده است. وقتی به گذشته نگاه می کنم، متوجه می شوم که تحمل سرسختانه شرم من به حساسیت من مربوط می شود. شرمنده شدن. این کیفیت بدی نیست، اما آگاهی از آن مفید است. این یک تفاوت فردی است که توضیح می دهد چرا برخی افراد ممکن است شدیدتر از دیگران نسبت به شرم شدن در رسانه های اجتماعی واکنش نشان دهند. همچنین توضیح می‌دهد که چرا برخی با ناامیدی واکنش نشان می‌دهند، در حالی که برخی دیگر اجازه می‌دهند انتقاد از پشت سرشان بیفتد، و برخی دیگر حتی زمانی که انتقاد موجه است، سرسختانه در پاشنه‌های خود فرو می‌روند، و باید به خود فکر کنند.

آنچه شرمساری را برای بسیاری از ما طاقت‌فرسا می‌سازد این است که از طرف محافل اجتماعی فرد و شاید کل جامعه تهدید به طرد شدن می‌شود، و با توجه به اینکه چگونه احساس تعلق به رفاه شما کمک می‌کند، این چیزی نیست که آن را ساده نگیرید.

شرم همه چیز بد نیست. پیش‌بینی شرم می‌تواند با ایجاد دوبار فکر کردن قبل از نقض قانون یا ارسال یک پیام یا عکس جنجالی در رسانه‌های اجتماعی از شما محافظت کند. تجربه شرم می تواند شما را به ترمیم رابطه، تغییر رفتار و رشد از اشتباهاتتان ترغیب کند.

در سطحی وسیع تر، شرم می تواند از جامعه محافظت کند. کسانی که به دلیل قرار گرفتن در معرض جنبشی مانند #MeToo احساس شرم می کنند، بخشی از یک تغییر اجتماعی متحول می شوند.

با این حال، شرم یک جنبه تاریک نیز دارد. اولاً، می‌تواند فعالیت‌های «شرم‌آور» را بیشتر زیرزمینی هدایت کند، نه اینکه منجر به تغییرات مثبت در رفتار شود و به دنبال‌کنندگان موذی دامن بزند. نمونه ای از این را می توان از تقویت مانوسفر در پاسخ به جنبش #MeToo مشاهده کرد.

جنبه تاریک شرم را زمانی می توان دید که افراد صرفاً به دلیل متفاوت بودن احساس ارزش کمتری برای خود می کنند. مثلا در استندآپ ویژه آنها نانت، هانا گدسبی، کمدین عجیب و غریب، در مورد اینکه چگونه شرم مانع از آن می‌شود که به دلیل همجنس‌گرا بودن و عدم انطباق جنسیتی مورد تعرض جسمی قرار گرفتند، به دنبال کمک بودند.

آسیبی که شرم می تواند داشته باشد ما را به سوی دیگر موقعیت می رساند: عمل شرمساری. جدا از هدف قرار دادن افرادی که با هنجارهای اجتماعی سازگار نیستند، شرمساری راهی برای انتقاد از عملکرد دیگران شده است. گسترش پلت‌فرم‌های رتبه‌بندی آنلاین برای همه چیز، از کار لوله‌کشی گرفته تا جراحی مغز، شرمساری دیگران را که انتظارات را برآورده نمی‌کنند، آسان کرده است، هر چند این انتظارات عجیب و غریب (یا ناعادلانه) باشد.

حتی زمانی که ریزه‌ای از حقیقت در انتقاد وجود دارد، افشای علنی نقص می‌تواند بی‌ضرر مضر باشد، زمانی که یک بررسی داخلی یا گفتگوی خصوصی برای ایجاد انگیزه در تلاش‌ها برای بهبود کافی باشد. برای مثال، جستجوی بازخورد از دیگران و تجدید نظر در مورد نحوه تدریس و ارائه توصیه‌های بالینی، مفیدتر از ترس از نقدهای آنلاین منفی بوده است.

کشتی گرفتن با شرم نیز یکی از دلایل رایج کشمکش های درونی برای مراجعان روان درمانی من است. شرم آنها باعث ایجاد شک و تردید در توانایی های خود می شود که به نوبه خود باعث می شود آنها احساس گیر کرده و انرژی ذهنی مورد نیاز برای ایجاد تغییرات مثبت را تخلیه کنند.

کلید مقابله با شرم این است که شرم را مستقیماً بدون حمله به هویت یا ارزش خود هدف قرار دهید. در اینجا چند پیشنهاد برای بررسی وجود دارد:

1. در مقابل شرمی که بی دلیل است بایستید. راه‌های مقابله با شرم غیرقابل توجیه در رفتار درمانی دیالکتیکی کاملاً باز (RO-DBT) توضیح داده شده است. به مشتریان دستور داده می شود که شایستگی ها و انگیزه های کسانی را که آنها را شرمنده می کنند ارزیابی کنند. اگر شرم غیرقابل توجیه باشد، مشتری تشویق می‌شود تا با رفتاری با اعتماد به نفس و خونسردی در مقابل کسانی که شرمنده هستند، برخلاف میل خود برای پنهان شدن از شرم خود حرکت کند. اگر شرم موجه است، احساس شرمندگی را بپذیرید و رفتار خود را جبران کنید.
2. به یاد داشته باشید که کار معنادار با خطر شرمندگی همراه است. اگر بخواهید به این فکر کنید که چه کسی بیشتر در معرض خطر شرمساری قرار دارد، احتمالاً نام افراد مشهور به ذهن شما خطور می کند زیرا قدرت و دیده شدن افراد را مستعدتر برای انتقاد عمومی می کند. فکر کردن به انتقاد گاه به گاه عمومی به عنوان بخشی از فرآیند تأثیر مثبت بر جهان می تواند به شما کمک کند در مواجهه با انتقاد منفی عمومی انعطاف پذیر باشید. علاوه بر این، شروع یک عمل محبت آمیز، مانند تمجید علنی از دیگرانی که شایسته آن هستند، می تواند شما را در زمان تأثیر مثبت بر دیگران به صندلی راننده بازگرداند.
3. به خود اجازه دهید احساس امید کنید. شرم بر این قانون خودساخته که اجازه ندارید امیدوار باشید، اگر دیگران به شما تحقیر می کنند، رشد می کند. این قانون را با یادآوری اینکه می توانید در عین حال احساس بدبختی و امیدواری کنید، به چالش بکشید. این ایده با مفهوم خوش بینی تراژیک برجسته می شود. یعنی می‌توانید احساس ناراحتی کنید و در عین حال آنچه را که دارید تشخیص دهید انجام دهید کنترل داشته باشند

مقابله با شرم نیازمند خودآگاهی، شفقت به خود و اقدام جبرانی است. تمرین الف نگه داشتن cصدقه و ادامه بده طرز فکر در مواجهه با انتقاد عمومی می تواند به شما کمک کند که نیاز به محبوب بودن، شایسته دیده شدن، تمجید یا احترام را کنار بگذارید و در عوض، بر ادامه زندگی مطابق با ارزش های خود تمرکز کنید.