[ad_1] منبع: freestocks/Pexels همه کارها را به تعویق می اندازند—بله، حتی محرک ترین افراد در میان ما. چه اجتناب از یک پروژه کاری، به تعویق انداختن کارهای خانه یا به تعویق انداختن مراجعه به دندانپزشک، همه ما آنجا بوده ایم. به تعویق انداختن ...
[ad_1]
منبع: freestocks/Pexels
همه کارها را به تعویق می اندازند—بله، حتی محرک ترین افراد در میان ما. چه اجتناب از یک پروژه کاری، به تعویق انداختن کارهای خانه یا به تعویق انداختن مراجعه به دندانپزشک، همه ما آنجا بوده ایم.
به تعویق انداختن کار اغلب از عدم مدیریت یا ناخوشایند بودن کار – یا کمال گرایی – ناشی می شود تا تنبلی.
کارهایی که از آنها دوری می کنید همیشه سخت یا وقت گیر نیستند، اما ممکن است باعث ناراحتی شوند و منجر به تاخیر و چرخه ای از احساس گناه، استرس و فرصت های از دست رفته شوند.
خبر خوب؟ شما می توانید این چرخه را بشکنید. در زیر هفت استراتژی وجود دارد که به شما کمک می کند تا تعلل را غلبه کنید و با استرس کمتر به اهداف خود برسید.
یکی از بزرگترین دلایلی که ما کارها را به تعویق می اندازیم این است که وظایف خیلی بزرگ یا طاقت فرسا به نظر می رسند.
ترفند این است که از کوچک شروع کنید. وقتی یک کار را به مراحل کوچکتر تقسیم میکنید، بسیار قابل کنترلتر میشود و برداشتن اولین قدم میتواند شتاب ایجاد کند.
به عنوان مثال، اگر از تمیز کردن گاراژ خود اجتناب می کنید، هدف آن را نداشته باشید که آن را در یک روز به پایان برسانید. در عوض، روی مرتب کردن یک گوشه یا سازماندهی یک قفسه تمرکز کنید. اگر نوشتن یک رمان را به تعویق انداخته اید، متعهد شوید که فقط 200 کلمه در روز بنویسید. این کارهای کوچک مانع از این می شود که شما احساس خستگی کنید و به شما کمک می کند تا بهره وری را کاهش دهید.
یک پدیده روانی به نام اثر زیگارنیک نیز در اینجا مطرح می شود. این نشان می دهد که کارهای ناتمام در ذهن ما باقی می ماند و ما را ترغیب به انجام آنها می کند.1 هنگامی که شروع می کنید، مغز شما همچنان شما را به سمت پایان سوق می دهد.
ما اغلب کارهایی را که ناخوشایندتر از همه می دانیم به تعویق می اندازیم. چه یک مکالمه ناخوشایند باشد که باید داشته باشید یا یک تکلیف کاری خسته کننده، اجازه دادن به این کارها فقط باعث افزایش اضطراب می شود.
فرض کنید برای حل یک مشکل پیچیده قبض باید با خدمات مشتری تماس بگیرید. این نوع کار می تواند حتی قبل از شروع کار خسته کننده باشد. با این حال، اگر این کار را اول صبح انجام دهید، فضای ذهنی را آزاد خواهید کرد تا بقیه روزتان را راحتتر انجام دهید. ایده «خوردن قورباغه» که توسط نویسنده و سخنران انگیزشی برایان تریسی رایج شد، نشان می دهد که انجام زودهنگام سخت ترین کار، لحن مثبتی برای بقیه روز ایجاد می کند.2
گاهی اوقات، انگیزه نیاز به کمی فشار بیرونی دارد. یکی از راههای تشویق خود برای مقابله با کارهای ناراحتکننده، استفاده از پاداش است. یک کار ناخوشایند را با یک فعالیت مطلوب همراه کنید، یا پس از انجام کار، به خودتان قول بدهید.
به عنوان مثال، اگر از پرداخت مالیات خودداری می کنید، به خود بگویید که می توانید یک قسمت از برنامه مورد علاقه خود را پس از تکمیل بخشی تماشا کنید. این روش کار را به پلهای برای چیزی که از آن لذت میبرید تبدیل میکند و آن را کمتر دلهرهآور میکند.
از طرف دیگر، وظایف را با فعالیت های پاداش دهنده ترکیب کنید. در صورت نیاز به دسته بندی از طریق کاغذبازی، موسیقی شاد یا پادکست پخش کنید. یا، اگر نیاز به پیگیری ایمیلها دارید، در حالی که صندوق ورودی خود را کوتاه میکنید، در کافه مورد علاقهتان یک لاته بخورید. تغییر تجربه از سختی به چیزی جذاب تر می تواند به شما کمک کند در مسیر خود بمانید.
خستگی تصمیم عاملی بی صدا در به تعویق انداختن کار است. هرچه در یک روز تصمیمات بیشتری بگیرید، گرفتن تصمیمات درست سخت تر می شود و منجر به تاخیر و حواس پرتی می شود. ساده کردن انتخاب های روزانه می تواند به حفظ انرژی برای کارهای مهم تر کمک کند.
بگویید که برای رفتن به باشگاه تعلل کرده اید. به جای اینکه هر روز تصمیم بگیرید که بروید یا نه، یک برنامه ثابت تنظیم کنید—مانند رفتن هر دوشنبه، چهارشنبه و جمعه در ساعت 7 صبح با خودکار کردن این تصمیم، انرژی ذهنی مورد نیاز را کاهش می دهید و پیگیری آن را آسان تر می کنید. برای از بین بردن یک مانع دیگر برای ورزش، شب قبل لباس های تمرینی خود را دراز کنید.
به طور مشابه، اگر هر روز برای انتخاب وعده های غذایی سالم مشکل دارید، یک برنامه غذایی هفتگی را زودتر از موعد ایجاد کنید. به جای بحث در مورد انتخاب های غذایی خود در هر وعده غذایی، یک تصمیم از پیش تعیین شده برای پیروی خواهید داشت که احتمال تعویق را کاهش می دهد.
قانون دو دقیقه که توسط کارشناس بهره وری دیوید آلن معروف شده است، پیشنهاد می کند که اگر کاری را می توان در دو دقیقه یا کمتر انجام داد، بلافاصله آن را انجام دهید.3 این قانون کمک می کند تا کارهای کوچکی که روی هم انباشته می شوند و به احساس سرگیجه کمک می کنند، حذف کنید.
خواندن ضروری اهمال کاری
به عنوان مثال، اگر نیاز به ارسال یک ایمیل سریع، پاسخ دادن به یک متن یا شستن چند ظرف دارید، به جای اینکه اجازه ندهید درنگ کنید، فوراً آن را مدیریت کنید. این اقدامات کوچک ممکن است بیاهمیت به نظر برسند، اما میتوانند شلوغی ذهنی شما را پاک کنند و برای کارهای بزرگتر حرکت ایجاد کنند.
قانون دو دقیقه به ویژه برای افرادی که اغلب از کارهای کوچک و خسته کننده مانند بایگانی رسید، تا کردن لباس های شسته شده یا آبیاری گیاهان اجتناب می کنند مؤثر است. با انجام فوری این وظایف، از تبدیل شدن آنها به بارهای بزرگتر و استرس زا جلوگیری می کنید.
کمال گرایی اغلب به اهمال کاری دامن می زند. اگر قبل از شروع یک پروژه منتظر باشید تا همه چیز کامل شود، ممکن است هرگز شروع نکنید. اینجاست که قانون 70 درصد مطرح می شود.4 این مفهوم شما را تشویق می کند که به جای اینکه منتظر آمادگی کامل باشید، زمانی که حدود 70 درصد آماده هستید، اقدام کنید.
برای مثال، اگر در حال آماده کردن یک ارائه برای کار هستید، منتظر نمانید تا اسلایدهای عالی را درست کنید یا 10 بار تمرین کنید. در عوض، زمانی شروع کنید که اطلاعات کافی را جمع آوری کردید – حدود 70 درصد از آنچه نیاز دارید – و در طول مسیر پیشرفت کنید.
یا، فرض کنید در حال نوشتن یک پست وبلاگ هستید، اما به دلیل اینکه میخواهید بی عیب و نقص باشد، متوقف میشوید. اعمال قانون 70 درصد شما را تشویق می کند که بدون وسواس در مورد جزئیات، پیش نویس بنویسید، با اعتماد به اینکه بعداً می توانید پیش نویس را ویرایش و اصلاح کنید. این رویکرد شما را از فلج کمال گرایی رها می کند و به پیشرفت شما کمک می کند.
محیط اطراف شما تاثیر زیادی بر بهره وری شما دارد. اگر محیط شما به هم ریخته، حواس پرتی یا آشفته است، تمرکز روی کارهایی که باید انجام دهید دشوارتر است. کنترل فضای کاری شما می تواند بسیاری از محرک هایی را که منجر به تعویق می شود از بین ببرد.
به عنوان مثال، اگر قصد مطالعه دارید اما دائماً حواستان به تلفن شما پرت میشود، آن را در اتاق دیگری قرار دهید. از برنامه های تقویت کننده تمرکز مانند Forest یا Freedom برای مسدود کردن وب سایت های حواس پرتی در حین کار استفاده کنید. برای تقویت تمرکز بهتر، میتوانید یک فضای کاری مشخص در خانه ایجاد کنید، مانند یک میز بدون شلوغی در یک اتاق ساکت.
اگر کار در خانه احساس انزوا یا بی انگیزگی می کند، یک کافه محلی، فضای کار مشترک یا کتابخانه ای را امتحان کنید که در آن بتوانید از انرژی مولد دیگران تغذیه کنید. تغییر محیط شما می تواند انگیزه شما را افزایش دهد و به شما کمک کند تا در کار خود بمانید.
به یاد داشته باشید که هدف پیشرفت است نه کمال!
[ad_2]
