تضاد سرزمینی ممکن است مورد کتاب درسی مذاکرات حیوانات باشد. درگیری بر سر یک منطقه یک رقابت کلاسیک با جمع صفر است. یا یک رقیب برنده می شود و قلمرو را می گیرد، یا می بازد و می رود. آیا حیوانات هرگز می توانند به مذاکرات برد-برد دست یابند؟

قلمرو مشترک گربه ها

با کمال تعجب، برخی از حیوانات می توانند به طور مسالمت آمیز زندگی کنند و در عین حال از همان قلمرو بهره برداری می کنند. گربه ها یک مورد جذاب در این نقطه هستند. هنگامی که گربه ها در شب شکار می کنند، مکان های شکار آنها ممکن است با مکان های شکار افراد دیگر همپوشانی داشته باشد. با این حال، آنها مسیرهای متقابل را ندارند. این به این دلیل است که آنها در زمان های مختلف عمل می کنند. از این پدیده به عنوان یک قلمرو زمانی یاد می شود.

ممکن است کسی استدلال کند که گربه‌ها توافق ضمنی دارند که در زمان‌های مختلف عمل کنند، ما نمی‌دانیم که آیا این زمان‌بندی به هیچ وجه مورد مذاکره قرار می‌گیرد، مثلاً فرد غالب انتخاب می‌کند چه زمانی بیرون باشد و زیردستان در صف قرار بگیرند. این آرایش ممکن است کاملاً واکنشی باشد: یک گربه به محل استراحت خود باز می گردد در حالی که دیگری فعال است.

مذاکره بازی خشن و ناهموار

اکثر پستانداران جوان زمانی که به خوبی تغذیه شده و ایمن هستند به بازی های خشن و خشن می پردازند. این فعالیت شامل بسیاری از حرکات است که در رفتار درنده و پرخاشگری دیده می شود. بنابراین، جوانان باید قصد بازیگوشی را نشان دهند. این کار با استفاده از زبان بدن بازیگوش انجام می شود، به عنوان مثال، صورت بازی برای سگ ها و خندیدن در کودکان.

این یک نوع مذاکره است. به فرد مورد نظر گفته می شود: “اگر به شما حمله کنم، این یک حمله واقعی نیست، بلکه یک مسابقه بازی است.”

افراد بزرگ باید قدرت بازی خود را طوری تنظیم کنند که با اندازه همبازی خود مطابقت داشته باشد. به این ترتیب آنها از صدمه زدن به همراه خود جلوگیری می کنند که باعث ترس آنها و پایان سریع بازی می شود.

مذاکره بازی بسیار پیچیده است. این بدان معنی است که یک توله سگ گریت دین می تواند با یک چیهواهوای جوان بازی کند. گونه های بسیار متفاوتی می توانند با هم بازی کنند، مانند بازی کلاغ ها با توله سگ های گرگ.

چنین ترتیباتی شبیه ائتلاف‌های سیاسی است که در آن افراد اختلافات خود را کنار می‌گذارند تا یک منافع مشترک را دنبال کنند – در این مورد، تفریح ​​کردن. در حالی که لذت بردن هدف فوری است، رفتارشناسان حیوانات مزایای سلامتی بازی را مطرح می‌کنند، خواه کاهش استرس، ورزش کردن یا دفاع از وزن مطلوب بدن باشد.

حیوانات درباره رهبری مذاکره می کنند

پستانداران جوان در مورد روابط بازی مذاکره می کنند که در آن علایق مختلف افراد که در اندازه و قدرت متفاوت هستند به طور رضایت بخشی حل می شود. در میان حیوانات اجتماعی، مانند گرگ ها و میمون ها، بزرگسالان ممکن است در زمینه های مختلف به نفع متقابل خود همکاری کنند. گله ای از پرندگان ممکن است شکارچی را از لانه خود دور نگه دارند. گروهی از میمون‌ها اغلب برای دفاع مشترک از قلمروشان گرد هم می‌آیند، و همین الگو در میان پستانداران اجتماعی و دیگر پستانداران (مانند کفتارها، سگ‌های دشت‌نشین) رایج است.

تفسیر چنین ائتلاف هایی دشوار است (1). مشخص نیست که آیا دفاع مشترک به شیوه‌ای معنادار مورد مذاکره قرار می‌گیرد یا این که آیا آنها نتیجه تصادفی حرکت حیوانات با هم و پاسخ جداگانه به تهدیدات ناشی از شکارچیان و رقبا هستند.

با این حال، در برخی شرایط، یک نتیجه مذاکره قابل قبول ترین تفسیر است. این استدلال برای اتحاد شامپانزه ها اعمال شد (1). نر آلفا تولیدمثل را به انحصار خود در می آورد، اگرچه ماده ها اغلب با هر یک از نرهای بالغ در گروه جفت می شوند، استراتژی که اعتقاد بر این است که از فرزندانش در برابر کودک کشی توسط نرها دفاع می کند.

گاهی اوقات، یک جفت مرد جوان که پیوند دوستی دارند، منابع خود را ترکیب می کنند تا آلفا را شکست دهند. این مانور به این معنی است که آنها با این استدلال که نصف نان بهتر از بی نان است، فرصت های پرورش را به اشتراک می گذارند. آنها با همکاری با یکدیگر، با رهبری جدید گروهی که به نفع متقابل آنها در دسترسی به غذا و جفت کار می کند، مذاکره می کنند. اینکه حیوانات در چنین شرایطی به نتایج مذاکره می‌رسند به این معنی است که می‌توانند با مفاهیم انصاف که ائتلاف‌ها بر آن استوارند، برخورد کنند.

پرداخت منصفانه برای میمون ها

این تصور با وضوح کور در آزمایش‌هایی که روی میمون‌ها انجام می‌شد تأیید شد که برای پاداش‌های مختلف در محیطی کار می‌کردند که می‌توانستند سایر میمون‌ها را ببینند که برای تلاش‌هایشان پاداش می‌گرفتند (2). در حالی که نظریه پردازان یادگیری توضیح سطح پایین را برای یادگیری حیوانات به عنوان شکل گیری ارتباط های جدید مانند ارتباط بین کشیدن اهرم و گرفتن غذا ترجیح می دهند، برخی از حیوانات اجتماعی طوری رفتار می کنند که گویی یک قرارداد اساسی را درک می کنند، مانند قراردادی که بین یک کارفرما و یک کارمند وجود دارد.

میمون‌ها انگور را به خیار ترجیح می‌دهند، اما برای هر یک از آنها کار خواهند کرد. اگر از انگور به خیار تبدیل شوند، راضی نیستند، اما به کشیدن اهرم های خود برای تقویت خیار ادامه می دهند. با این حال، زمانی که میمون‌ها می‌توانستند افراد دیگری را در حال گرفتن انگور هنگام دریافت خیار ببینند، ابزارها را پایین انداختند، یعنی از کار کردن خودداری کردند.

محققان این موضوع را به عنوان میمون هایی که پرداخت نابرابر را رد می کنند، برچسب زدند. سوژه ها از دستیابی به یک معامله خام آگاه بودند و با اعتصاب شورش کردند. وقتی کارمندان انسانی این کار را انجام می دهند، می گوییم مذاکرات شکست خورد.