منبع: Emvat Mosakovskis/Shutterstock

شرایط زندگی ما آشفته شده است. در هر لحظه تلاش زیادی برای جلب توجه ما وجود دارد: شرکا، فرزندان، خانواده‌های بزرگ، دوستان، روسا، همکاران کاری، ایمیل، رسانه‌های اجتماعی، کارهای خانه، برنامه‌ریزی غذا، سرگرمی، برنامه‌ریزی تعطیلات، و موارد بی‌شماری که می‌توانند وقت ما را اشغال کند

ما بیش از حد مشغول به دنبال لحظه بعدی هستیم تا از لحظه فعلی لذت ببریم. مشکل اینجاست. ما دلتنگ زیبایی لحظه فعلی هستیم و عمق لحظه را تجربه نمی کنیم.

منظورم از عمق لحظه چیست؟ تصور کنید که در وسط یک جنگل هستید. اکنون آنچه را که در چنین مکانی می بینید، می شنوید، بو می کنید و لمس می کنید تصویر کنید. ممکن است آسمانی آفتابی با چند ابر پراکنده ببینید. ممکن است چند پرنده را ببینید که بالای سرتان پرواز می کنند. ممکن است نگاهی اجمالی به برخی از حیات‌وحش بیندازید: سنجاب‌ها و سنجاب‌ها یا اگر در نزدیکی رودخانه هستید، مشک‌ها، سمورها و بیش‌سوارها. ممکن است وزش باد از میان برگ های درختان اطرافتان، صدای زیبای پرندگان آوازخوان، صدای خش خش سنجاب از میان برگ ها یا جیغ زاغ یا جغد را بشنوید. ممکن است عطر گل ها یا عطر یک اسکنک نزدیک را استشمام کنید. اگر پابرهنه هستید، ممکن است بافت های مختلف زمین را زیر پای خود احساس کنید یا چمن را در حالی که پاهای شما را بالشتک می کند، احساس کنید.

می توانید ببینید که در طبیعت، عمق زیادی وجود دارد که در هر لحظه می توان آن را تجربه کرد. وقتی طبیعت را ترک می‌کنیم و وارد جامعه مدرن می‌شویم این است که حس این عمق را از دست می‌دهیم، زیرا صرفاً مشغول انجام کارهای روزانه‌مان می‌شویم و فقط سرمان را بالای آب نگه می‌داریم.

اگر بخواهیم تمرکز خود را از هدف نهایی یا تکمیل کار به سفری که ما را به آنجا می برد تغییر دهیم، چه؟ این چگونه تجربه ما از زندگی را تغییر می دهد؟ می‌توانست سفر را، نه مقصد، را به نقطه‌ی اصلی زندگی ما تبدیل کند – همانطور که همیشه قرار بود.

می بینید، وقتی به جای مسیری که برای رسیدن به آن باید طی کنید، روی نقطه پایانی متمرکز می شوید، مسیر و تمام زیبایی، دانش و خردی را که می توان از سفر به دست آورد نادیده گرفت. شما چیزهای زیادی را از دست می دهید زیرا فقط روی نقطه پایانی تمرکز کرده اید. مشکل این است که وقتی به هدفی که دنبالش بودید رسیدید، اکنون باید هدف بعدی را پیدا کنید. این چرخه ادامه دارد و اگرچه ممکن است شما را به چیزی که در وهله اول به دنبالش بودید هدایت کند، اما احساس پوچی را در درون ایجاد می کند زیرا هدف نهایی اغلب آن چیزی نیست که ما آن را ساخته ایم.

روابط ممکن است کهنه شود. پول می آید و می رود و در نهایت با نزدیک شدن به پایان زندگی، سلامتی ما از بین می رود. بنابراین، مهم نیست که به چه چیزی رسیده اید، معمولاً ماهیت زودگذر دارد. به همین دلیل است که ما باید عمق هر لحظه را پرورش دهیم، نه فقط نقاط پایانی را. در غیر این صورت، ما در وهله اول از نقطه زندگی غافل می شویم.

پس در لحظه حال باشید، آن را با تمام توجه خود بچشید و تمام حواس خود را در اعماق اکنون غسل دهید. شما زندگی خود را غنی خواهید کرد و ممکن است قلمروهای زیبایی درونی را که هرگز درک نکرده اید کشف کنید.