تعیین حد و مرزها خودخواهانه نیست، بلکه راهی به سوی روابط سالم تر و احترام به خود است.

منبع: Wasabi Publicity/Adobe/Andrii، با اجازه استفاده شد

تصور کنید که از شما خواسته می شود بدون جبران منصفانه یا احترام به وقت خود، فراتر از آن بروید. درخواست هایی برای افزایش بیش از حد خودمان، چه از طرف دوستان، خانواده یا همکاران، اغلب مطرح می شود و نه گفتن می تواند باعث احساس گناه در ما شود.

بسیاری برای حفظ مرزهای محکم تلاش می کنند، از ترس اینکه دیگران را ناامید کنیم یا ناسپاس به نظر برسیم. با این حال، مرزهای روشن برای احترام متقابل و احترام به خود ضروری است.

همین هفته، یکی از مشتریان روابط عمومی از من پرسید که آیا من 30 روز به صورت رایگان کار خواهم کرد تا «خودم را ثابت کنم». آیا می توانید تصور کنید که از یک جراح بخواهید که عمل جراحی نجات دهنده زندگی را به صورت رایگان انجام دهد یا یک وکیل بدون هیچ هزینه ای از شما در دادگاه وکالت کند تا ببیند آیا آنها واقعاً عمل می کنند یا خیر؟ با این حال، به نحوی، در بسیاری از حرفه‌ها و روابط، از ما خواسته می‌شود که این کار را انجام دهیم، و اغلب نه گفتن احساس گناه می‌کنیم. آیا نه گفتن احساس گناه می‌کنید؟

اگر تا به حال متوجه شده اید که در حالی که واقعاً منظورتان «نه» بود، «بله» می گویید، ممکن است وقت آن رسیده باشد که به مرزهای خود نگاه کنید. بیایید واضح بگوییم: مرزها در مورد دیوار کشیدن نیست، بلکه محافظت از زمان، انرژی و رفاه ما هستند. وقتی مرزهایمان را محکم نگه می‌داریم، به خودمان احترام می‌گذاریم – و دیگران نیز به خاطر آن بیشتر به ما احترام می‌گذارند.

در اینجا پنج سوال برای کمک به حفظ مرزهای قوی و سالم وجود دارد که باید از خود بپرسید:

آیا این مسئولیت من است؟

اغلب، ما خود را موظف به انجام وظایفی می‌دانیم که واقعاً متعلق به ما نیستند. چه مربوط به کار باشد و چه شخصی، اگر مدام وارد نقش هایی می شوید که به شما تعلق ندارند، از خود بپرسید: آیا من فرد مناسبی برای این شغل هستم؟ مرزها با شفافیت در مورد مسئولیت شما شروع می شود و چه چیزی نیست.

این چه احساسی به من می دهد؟

به احساسات خود توجه کنید – به خصوص عصبانیت. اگر درخواست کسی احساس ناامیدی یا اضطراب را برانگیزد، ممکن است نشانه این باشد که شما باید خط بکشید. احترام گذاشتن به این نشانه های احساسی می تواند شما را در تصمیم گیری در مورد آنچه واقعاً ارزش انرژی شما را دارد راهنمایی کند.

آیا من از روی احساس گناه عمل می کنم یا از روی اجبار؟

اگر به این دلیل بله می گویید که می ترسید کسی را ناامید کنید، یک قدم به عقب بردارید. احساس گناه اغلب ما را به تعهد بیش از حد سوق می دهد، اما به یاد داشته باشید: شما مجاز هستید از زمان و آرامش خود بدون نیاز به بهانه محافظت کنید. گفتن “من دوست دارم، اما در حال حاضر نمی توانم” را تمرین کنید و شاهد رشد اعتماد به نفس خود باشید.

برای احساس احترام به چه چیزی نیاز دارم؟

مرزها برای همه یکسان نیستند. آنچه را که شخصاً نیاز دارید تا احساس احترام کنید فکر کنید – چه احترام گذاشتن به ساعات کاری، انتظار جبران منصفانه، یا درخواست از دوستان و خانواده برای احترام به وقت خصوصی شما. تعریف این موضوع برای خودتان قدرت بخش است.

آیا این تصمیم از اهداف بلند مدت من حمایت خواهد کرد؟

گرفتار شدن در درخواست های کوچکی که وقت شما را از دست می دهد آسان است. از خود بپرسید که بله گفتن با اهداف تصویر بزرگ شما همسو است یا خیر. این به شما کمک می‌کند تا روی تعهداتی که شما را به جلو می‌برد، متمرکز بمانید تا روی تعهداتی که مانع شما می‌شوند.

حفظ مرزها می تواند چالش برانگیز باشد، به خصوص زمانی که می ترسید مورد قضاوت قرار بگیرید یا دوست نداشته باشید. اما تعیین مرزهای مشخص فقط مراقبت از خود نیست، بلکه احترام به خود است. با پرسیدن این پنج سوال از خود، نه تنها از زمان و انرژی خود محافظت می کنید، بلکه روابط قوی تر و سالم تری با اطرافیان خود ایجاد می کنید. و به یاد داشته باشید، وقتی به چیزی که به ما کمک نمی کند نه می گوییم، در واقع به خودمان بله می گوییم.