منبع: Denis Orea / Shutterstock

“میخوای مجرد باشی؟” گفتم بله. و بعد به او گفتم که فکر می کنم مجردی یک اصطلاح احمقانه است. این باعث می شد به نظر برسد که شما به هیچ کس وابسته نیستید، به هیچ چیز ارتباط ندارید. من اصطلاح مفرد را ترجیح دادم. همانطور که در فردی.

– دیوید لویتان، نحوه ملاقات آنها و داستانهای دیگر

قانون متعادل سازی قرار ملاقات: کار، زندگی و روابط

به عنوان یک روان درمانگر در شهر نیویورک، من با بسیاری از افراد بیست و چند ساله کار می کنم که سعی می کنند در صحنه دوستیابی رقابتی، سریع و اغلب بی رحمانه حرکت کنند.

برای این جوانان، ایجاد تعادل بین خواسته‌های کار، زندگی روزمره، و پیگیری روابط معنادار می‌تواند مانند یک شغل تمام وقت باشد. در حالی که برخی از دوستان در حال حل و فصل هستند – ازدواج می کنند و بچه دار می شوند – برخی دیگر هنوز در برنامه های دوستیابی ورق می زنند، گاهی اوقات احساس می کنند آخرین انتخاب در یک بازی کیک بال مدرسه راهنمایی هستند. بسیاری از آنها احساس خجالت، عدم صلاحیت یا حتی رد صلاحیت می کنند. برخی به طور فعال به دنبال روابط جدی هستند، به امید آن ارتباط طولانی مدت. با این حال، برخی دیگر بر روی رشد خود یا جاه طلبی های شغلی تمرکز می کنند و روابط را در حالت عادی قرار می دهند. مهم نیست اهدافشان، بسیاری از آنها با سنگینی انتظارات جامعه در مورد روابط روبرو هستند، که اغلب باعث می شود آنها احساس کنند که انتخاب هایشان دائماً زیر ذره بین است.

هنگامی که سوالات شروع به نیش زدن می کنند

چه به صورت انتخابی و چه تصادفی، جوانان مجرد اغلب احساس می کنند که به خاطر نبودن در یک رابطه مورد قضاوت، شرمساری یا حتی آسیب دیده اند.

این فشار اجتماعی می‌تواند باعث شود که مکالمه‌های پیمایش درباره وضعیت مجردی آن‌ها دلهره‌آور باشد، به‌ویژه وقتی با سؤال‌های خوب اما مزاحم مواجه می‌شوید، مانند «آیا هنوز با کسی قرار ملاقات گذاشته‌اید؟» یا “ساعت تیک تاک می کند – آیا نمی خواهید بچه دار شوید؟”

مجموعه ابزار خود را بسازید: چگونه با اعتماد به نفس پاسخ دهید

در درمان، از تکنیک‌های بازی نقش و روان‌درام برای کمک به مراجعان در فرمول‌بندی پاسخ به این سؤالات استفاده می‌کنم.

کلید پاسخ دادن به منبع سوال، نیت درک شده پشت آن و هرگونه جریان پنهانی از قضاوت در لحن بستگی دارد. برای برخی، یک پاسخ کوتاه و مؤدبانه کافی است. برای دیگران، یک پاسخ بازیگوش یا صمیمانه ممکن است مناسب تر باشد.

اگر سوالی شرم آور یا فشار آور است، یک پاسخ ساده و مستقیم می تواند به پایان گفتگو کمک کند: “ترجیح می دهم در حال حاضر در مورد آن صحبت نکنم” یا “در حال حاضر روی خودم تمرکز می کنم.”

یک جمله ساده “هنوز مطابقت مناسب را پیدا نکرده ام” نیز می تواند کارساز باشد و فقط به اندازه کافی برای پایان دادن به مبادله بدون توضیح بیشتر پیشنهاد می کند.

طنز نیز می تواند یک انحراف بزرگ باشد. پاسخ بازیگوشی مانند “حتما برایت دعوت نامه عروسی می فرستم!” مسائل را سبک نگه می دارد و اغلب از سؤالات بعدی چشم پوشی می کند.

صادقانه و باز: زمانی که آسیب پذیری درست باشد

وقتی سوال از طرف یکی از نزدیکان مطرح می شود، و شما احساس کنجکاوی یا حمایت واقعی می کنید، ممکن است درست به نظر برسد که بازتر پاسخ دهید.

یک پاسخ آسیب‌پذیر می‌تواند شبیه این باشد: «می‌دانم که علاقه‌مندی، اما زمانی که این موضوع مطرح می‌شود کمی احساس فشار می‌کنم» که نه تنها احساسات شما را بیان می‌کند، بلکه باعث می‌شود طرف مقابل هم درک کند.

به یاد داشته باشید، وضعیت رابطه شما یک انتخاب شخصی است، نه بازتابی از ارزش شما.

خواه به انتخاب، شرایط یا ترکیبی از هر دو مجرد باشید، اشکالی ندارد که از خود محافظت کنید و در صورت لزوم صحبت کنید.

پیمایش این مکالمات با اعتماد به نفس، چه از طریق شوخ طبعی، صداقت، یا تعیین حد و مرز، این موضوع را تقویت می کند که مجرد بودن موقعیتی برای عذرخواهی نیست – این فصلی است که باید با شرایط خود بپذیرید. بنابراین دفعه بعد که کسی سؤال کرد، بدانید که پاسخ شما متعلق به خودتان است و این چیزی است که باید به آن افتخار کنید.