یک دختر کوچک در من وجود دارد. او گاهی اوقات غیر قابل کنترل است و من را دیوانه می کند. او در آن سال های پیش از نوجوانی است و بلوغ کمکی نمی کند. او می خواهد سر کوچکترین چیزهایی که به خواسته اش نمی رسد فریاد بزند. فکر خراب کردن غیر قابل تحمل است. او خیلی به آنچه همه فکر می کنند اهمیت می دهد. او باید همه چیز را کنترل کند، از جمله من، و من نمی توانم آن را تحمل کنم.

یک دختر بچه هم در من وجود دارد. او 2 یا 3 ساله است و پدرش قهرمان اوست. او را دوست دارند و می پرستند، خانواده او را احاطه کرده اند. او دهکده خود را دارد. او خوشحال است. او در بالای جهان است.

او پدرش را دوست دارد حتی اگر گاهی او را می ترساند. او فقط می خواهد بداند چرا او اینقدر عصبانی است. بنابراین او به تعجب ادامه می دهد، روی پوسته های تخم مرغ اطراف او راه می رود و سعی می کند او را کشف کند. او می داند که او صدمه دیده است اما نمی داند چگونه به او نزدیک شود. بنابراین او یاد می گیرد که چگونه در حالات روحی او حرکت کند، که گاهی اوقات نیاز به قربانی کردن نیازها و ارزش های او دارد.

او تبدیل به نوجوان من می شود – عصبانی، عصبانی و عصبانی. او از اینکه باید تسلیم شود خسته شده است. او از نبود آزادی، بی عدالتی، بی ثباتی عاطفی و نظارت مداوم خسته شده است. او تحمل جنگیدن برای کنترل زندگی خود را ندارد. او فقط می خواهد تنها بماند.

او با رفتن به مهمانی‌ها و جشنواره‌ها از عهده استقلال خود بر می‌آید و در عین حال، مستقیم A را حفظ می‌کند، زیرا هر چیزی کمتر غیرقابل قبول است.

او آنقدر عصبانی و عصبانی بوده که کنترل فرمان را در دست گرفته و هرگز به عقب نگاه نکرده است. او اکنون در سراسر جهان با سرعت کامل رانندگی می کند، اما یک دهه بعد، او خسته شده است. او آماده است تا سرعت خود را کاهش دهد اما نمی داند چگونه.

بنابراین او به دنبال کمک بود و تعدادی کمک خلبان از جمله مادربزرگ، خاله‌ها، عمه‌ها، عموزاده‌ها، درمانگران، دوستان، شرکا، همکاران و مربیان خود را در مسیر پیدا کرد. او سرانجام راهنمایی و حمایتی را که در تمام این مدت فریاد می زد پیدا کرد.

و او بی پایان غمگین شد. او از طریق درمان، مدیتیشن، تمرکز حواس، داروهای روانگردان، روان درام و بسیاری موارد دیگر غمگین شد. او یاد گرفت که چگونه با استفاده از سیستم‌های داخلی خانواده (IFS) برای همه دختران کوچک من غصه بخورم، یک مداخله درمانی که به شما امکان می‌دهد خودتان را به عنوان تمام بخش‌های مختلف و زیبای خود بررسی کنید (مثلاً مانند فیلم “در درون بیرون”) .

نوجوان عصبانی در من نیاز داشت که برای او غصه بخورم تا او بتواند برای همه ما غمگین شود. و سپس ما هر دو تبدیل به چیزی شدیم که در آن زمان به آن نیاز داشتیم – کسی که ما را ببیند و در روزهای سخت با ما بنشیند.

من الان 33 ساله هستم و احساس می کنم که نوجوان درونی ام بالاخره به من اعتماد می کند تا اجازه بدهم رانندگی کنم. روند آهسته ای بود – او از صندلی مسافر شروع کرد، اما اکنون در پشت است، گاهی اوقات چرت می زند یا فقط آهنگ های مورد علاقه ما را با من می خواند.

IFS به من این امکان را داد که همه بخش‌هایم را ببینم و دوست داشته باشم که برای محافظت از من سخت تلاش کرده‌اند. من مدیرانم را دوست دارم – نوجوان مضطرب و بیش از حد هوشیار که در مواقع استرس نمی تواند کاری را انجام دهد، قاضی که هرگز نمی تواند من را کوتاه کند، و فرزند مستقل و پدر و مادری که نمی تواند به کسی اعتماد کند، آتش نشانان من – در من که فقط کمی تسکین سریع می‌خواهد، و تبعیدی‌های عزیزم – همه دختربچه‌های درون من که صدمه دیده‌اند و در آن تنها بوده‌اند.

من همه بخش‌هایم را دوست دارم، اما نوجوان درونی‌ام همیشه یکی از پر سر و صداترین بخش‌های من بوده است، زیرا او مجبور بوده است سخت‌ترین کار را انجام دهد. انرژی او بی پایان است و من همیشه بیشترین ارتباط را با او احساس کرده ام. من از او برای همه چیزهایی که من را از آن عبور داد تشکر می کنم. و همچنین خیلی خوب است که در نهایت به او اجازه استراحت بدهم، زیرا اکنون، می‌دانم – می‌دانیم – که این را دارم.

با گذشت زمان و با تمرین، اتصال به قطعات من آسان تر شد. این کار با مکث، تمرکز به سمت داخل، توجه به آنچه در بدن شما اتفاق می‌افتد و تشخیص اینکه کدام قسمت در حال تحریک است شروع می‌شود. می تواند با احساسی مانند خشم، غم، احساس گناه، رنجش و غیره شروع شود. از خودم می پرسم: این حس منو یاد چی میندازه؟ من چند سالمه؟ داشتم چیکار میکردم؟ وقتی سنم را تشخیص می‌دهم، معمولاً خاطرات شروع به هجوم به من می‌کنند.

یکی از جنبه های مورد علاقه من در کار IFS و قطعات این است که بتوانم خودم را فردی ظریف، رنگارنگ و پویا ببینم که پر از بخش های زیادی هستم. IFS به من کمک کرد تا یاد بگیرم همه این بخش‌ها را دوست داشته باشم و مدیریت کنم تا مدیرانم بتوانند استراحت کنند.