رویای شفاف حالتی مرموز از هوشیاری است که در آن خواب بیننده از خواب دیدن خود آگاه می شود. بسیاری از ما در یک زمان این را تجربه کرده‌ایم، اما برای برخی از افراد، رویای شفاف یک مهارت مطلوب است که برای انجام آن آموزش می‌دهند. مردم از رویاهای شفاف برای آموزش یک مهارت جدید یا تمرین یک رویداد آینده استفاده کرده اند. محققان به رویای شفاف علاقه مند هستند، زیرا راهی برای مطالعه علمی محتوای رویا در زمان واقعی، بدون اتکا به مجلات رویایی که به صورت گذشته نگر پس از واقعیت تهیه می شوند، فراهم می کند.

تحقیقات علمی روی رویای شفاف در دهه 1980 توسط روانشناس و متخصص رویاپرداز شفاف، استفان لابرژ، که تکنیک هایی را برای رویاپردازان شفاف برای برقراری ارتباط با دنیای خارج ایجاد کرد، آغاز شد. از آنجایی که رویاهای شفاف در مرحله حرکت سریع چشم (REM) در خواب رخ می دهند، بیشتر بدن بیننده خواب فلج می شود، بنابراین حتی اگر رویا بیننده کاملاً شفاف باشد، اعمال کنترل بر بدن برای نشان دادن وضعیت هوشیار برای او دشوار است. . لابرژ نشان داد که علیرغم این فلج، رویاپردازان شفاف می‌توانند سیگنال‌هایی را با حرکت عمدی چشم‌های خود به روش‌هایی که قبلاً توافق شده بود تولید کنند.

برقراری ارتباط با دنیای بیرون در طول یک رویا

از زمان کار اولیه LaBerge، تحقیقات بعدی تأیید کرده است که رویاپردازان ماهر نه تنها می توانند وضعیت شفاف خود را از طریق مشت کردن مشت و حرکات عمدی چشم نشان دهند، بلکه می توانند (در برخی موارد) به سؤالات ساده ای که توسط آزمایشگر مطرح می شود نیز پاسخ دهند.

چند سال پیش، کونکولی و همکارانش از رویاپردازان شفاف خواستند تا با حرکت دادن چشم‌ها یا فشار دادن ماهیچه‌های صورت به تعداد مناسب، به سؤالات ریاضی ساده (مثلاً «2 به اضافه 3 چیست؟») پاسخ دهند. تعداد قابل توجهی از شرکت‌کنندگان به سؤال پاسخ دادند و پاسخ‌ها را آغاز کردند، و اگرچه دقت پاسخ‌های رویاپردازان نسبتاً پایین بود، صرفاً این واقعیت که آنها می‌توانستند به سؤالات مطرح شده پاسخ دهند. در طول خواب تایید کرد که رویاپردازان شفاف می توانند ورودی های حسی را پردازش کنند و پاسخ های معناداری را از طریق حرکات چشم یا عضلات در حالی که در حالت رویای شفاف هستند ارائه دهند.

یک مانع کلیدی در مطالعه علمی رویای شفاف این است که این تجارب به ندرت رخ می دهند. حتی در رویاپردازان “متخصص” شفاف، این تجربیات فقط گهگاه اتفاق می افتد، یک یا دو بار در هفته. رویاپردازان شفاف می توانند با تمرین تعدادی از تکنیک ها، مانند انجام منظم “بررسی واقعیت” در هنگام بیداری، نگه داشتن یک دفترچه رویا، یا ایجاد عادت ورود به یک “ذهن شفاف” – یک آگاهی متمرکز، شانس دیدن رویای شفاف را افزایش دهند. وضعیت هوشیار فعلی فرد در ساعات بیداری، که می تواند حالت مشابهی را در طول خواب ایجاد کند.

اخیراً، محققان تکنیک‌های آزمایشگاهی را برای افزایش فرکانس رویای شفاف با جفت کردن نشانه‌های حسی خاص با هدف وارد کردن ذهنیت شفاف در طول بیداری شرکت‌کنندگان و بازآفرینی آن نشانه‌های حسی در طول خواب REM توسعه داده‌اند. این تکنیک، به نام فعالسازی مجدد شفافیت هدفمند (TLR) توسط Carr و همکاران نشان داده شد. (2023) برای القای نرخ بالای رویاهای شفاف هم در رویاپردازان متخصص و هم مبتدی.

راه اندازی رویاهای شفاف از طریق یک برنامه تلفن هوشمند

در مطالعه جدیدی که در شماره این ماه منتشر شده است آگاهی و شناختکارن کونکولی و همکارانش با ایجاد یک اپلیکیشن گوشی هوشمند برای ارائه این نشانه های حسی در خانه، TLR را با محیط خانه تطبیق دادند. این برنامه مجموعه ای از صداها را همراه با دستورالعمل های شفاهی برای ورود به حالت شفاف ارائه می دهد.

پس از چندین بار تکرار آهنگ ها و دستورالعمل ها، تنها آهنگ ها چندین بار دیگر در طول دوره های REM ارائه شدند. این روش به مدت یک هفته هر روز تکرار شد و در مقایسه با یک هفته کنترل که هیچ آهنگ یا دستورالعملی ارائه نشد.

نتایج متقاعد کننده بودند: میانگین تعداد رویاهای شفاف در هفته القایی تقریباً 2.1 رویاهای شفاف بود، در مقایسه با 0.7 رویاهای شفاف در هفته در شرایط کنترل (افزایش تقریباً سه برابری در رویای شفاف). محققان یافته‌های خود را در یک آزمایش بعدی تکرار کردند که در آن نشانه‌هایی را هر شب در میان ارائه می‌کردند و در مقایسه با شب‌های غیرمجاز، رویاهای واضح‌تری را در شب‌های نشانه‌گذاری نشان دادند.

این مطالعه تأیید می‌کند که تکنیک TLR که در محیط آزمایشگاهی توسعه یافته است، می‌تواند به راحتی از طریق یک برنامه تلفن هوشمند به استفاده خانگی ترجمه شود. این نوآوری نه تنها فرصتی را برای افرادی که کنجکاو در مورد رویای شفاف هستند فراهم می کند تا خودشان را آموزش دهند، بلکه رویکردی امیدوارکننده برای مطالعه رویای شفاف در جمعیت عمومی به محققان رویا ارائه می دهد.