[ad_1] منبع: Alexas-Fotos/Pixabay کارلا اعتراف می کند که تمایل دارد منطقی باشد – نه کاملاً یک آقای اسپاک، اما نزدیک. جیک شریک زندگی او اعتراف می کند که تمایل دارد از نظر عاطفی برانگیخته شود – کاری را که انجام می دهد بر اساس اح...
[ad_1]
منبع: Alexas-Fotos/Pixabay
کارلا اعتراف می کند که تمایل دارد منطقی باشد – نه کاملاً یک آقای اسپاک، اما نزدیک. جیک شریک زندگی او اعتراف می کند که تمایل دارد از نظر عاطفی برانگیخته شود – کاری را که انجام می دهد بر اساس احساسش انجام می دهد. هر کدام نسبت به شیوه های عملکرد خود حساس هستند – کارلا بر اساس حقایق فکر می کند و جیک بر اساس احساسات فکر می کند. در ابتدا، در آن چند ماه اول جادویی، این یک مشکل نبود – کارلا عاشق خودانگیختگی جیک بود، در حالی که جیک از توانایی کارلا برای پیشروی و دیدن و حل مشکلات قدردانی کرد.
آنها خوب بودند، با این تفاوت که وقتی درخشش شروع به محو شدن کرد، سبک شخصیتی آنها می تواند مشکلاتی ایجاد کند. در اینجا آمده است که چگونه سبک های واقعی و احساسی ممکن است با مشکل مواجه شوند:
اگر کارلا با کسی مثل خودش زندگی میکرد، میتوانست گفتگوهای جالبی داشته باشد – بحث در مورد مسائل سیاسی یا فکری. اما اگر او و شریک زندگی اش با هم درگیر شوند، می تواند به سرعت به جنگ جهانی سوم تبدیل شود. احساسات شما مغز منطقی شما را آفلاین می کند. مغز عاطفی شما تسلط پیدا می کند، و شما تمایل دارید که بینایی تونلی داشته باشید و حقایق را بررسی کنید. مغز عاطفی شما به شما این باور را می دهد که اگر فقط بتوانید طرف مقابل را وادار کنید حقایق را به درستی درک کند، آرام می شود. این هرگز جواب نمی دهد زیرا مغز منطقی طرف مقابل آفلاین است و بحث بر سر واقعیت فقط به آتش عاطفی دامن می زند.
با بهترین زوجها، این میتواند به سرعت سراشیبی داشته باشد. با این حال، در مورد زوجهای مبتنی بر واقعیت، این بحثها میتوانند به سرعت مخرب شوند: هر دو احساس میکنند حق با آنهاست، هر دو ناامید هستند و با افزایش احساسات، مشاجرهها میتوانند زشت شوند – هر کدام احساس میکنند که نادیده گرفته میشوند زیرا دیگری با حقایق آنها موافق نیست. به جای حل مشکل، برنده شدن است.
مشکل اینجاست که کارلا و جیک به دو زبان متفاوت صحبت می کنند. هنگامی که آنها مخالف هستند، کارلا به حالت واقعی می رود. مغز مضطرب او به او می گوید که اگر بتواند جیک را وادار کند که حقایق را روشن کند، او آرام می شود. در سمت خود، جیک در حال پردازش حقایق است. او احتمالاً با لحن کارلا بیش از حد احساس می کند یا از اطلاعاتی که به او می رسد غرق شده است. او منفجر میشود یا به احتمال زیاد خاموش میشود و باعث میشود کارلا احساس نادیدهگرفتن کند و به نوبه خود حقایق بیشتری را مطرح کند. دور و بر، آنها در یک حلقه می روند.
آخرین ترکیب ما هر دو تمایل به هواگیری دارند. آنها احساس می کنند نادیده گرفته شده اند یا شنیده نمی شوند، یا یکی خاموش می شود، که باعث می شود دیگری احساساتی تر شود و بیشتر بیرون بیاید. بله، حقایق مطرح میشود، شاید حتی بحث در مورد اینکه واقعیت چه کسی درست است، اما با واکنشهای احساسی هر یک از شریکها شسته میشوند و شنیدن حقایق و حرکت به سمت حل مشکل را دشوار میکنند. اغلب، مشاجره به جایی می رسد که کسی از آنجا دور می شود یا می تواند از نظر احساسی یا حتی جسمی خشن شود.
منبع: Gadini/Pixabay
ترمز گذاشتن در بحث و جدل مربوط به کمک های اولیه، کاهش دمای احساسی است. اما می توان از خود بحث ها اجتناب کرد. چگونه؟
موضوع اینجا این است که همه ما راههایی برای کنترل احساسات داریم و سبکهای ما اغلب میتواند در تضاد باشد. هدف تغییر طرف مقابل نیست، بلکه این است که بفهمیم چه زمانی ارتباط قطع میشود و راههای بهتری برای کار کردن با هم پیدا کنیم.
[ad_2]
