وقتی اصطلاح «موسیقی کلاسیک» را می شنوید، به یک پس زمینه رادیویی غیر توهین آمیز و آسان گوش می دهید یا احساسات درونی که در روح شما طنین انداز شده است؟ آیا تمرین پیانو را با «انضباط» یا «حل مسئله نوآورانه» مرتبط می دانید؟ من به عنوان یک پیانیست کنسرت و مربی موسیقی، به مردم کمک می‌کنم با «گوش دادن آگاهانه» به موسیقی کلاسیک که برای سرگرمی‌ها و تداعی‌های خلاقانه آماده است، زندگی کنند.

اولین قدم برای تجربه گوش دادن آگاهانه، یادگیری ذهن آگاهی است: توجه کامل در لحظه. ذهن آگاهی فراتر از این است که به صدا اجازه دهیم ما را بشوید. این در مورد باز کردن به تصویر بزرگ با یک ذهن غیر قضاوت کننده است. چه در یک سمفونی و چه در یک مکالمه، این تمرین به ما انتخاب های بیشتری در مورد زمان و نحوه پاسخ دادن می دهد. این به ما امکان می دهد سرعت خود را کاهش دهیم و جزئیات بیشتری را متوجه شویم یا اصلاً فشاری برای پاسخ دادن احساس نکنیم.

این در تضاد با تمرکز است، که مهارت تمرکز کامل ما روی یک چیز است.

در درازمدت، ذهن آگاهی به ما امکان می دهد ظرفیت خود را برای مفاهیم پیچیده و حل مسئله بهبود بخشیم، که به نوبه خود منجر به قضاوت و تصمیم گیری بهتر می شود. من متوجه شده ام که با آگاهی بیشتر شنوندگان از تنفس، احساسات و زیبایی و شگفتی موسیقی، ذهن آگاهی بهبود می یابد و رشد می کند.

یافتن ذهن آگاهی در زندگی روزمره همیشه آسان نیست. هنگامی که یکی از مخاطبان در حین اجرای زنده به طور شنیدنی زمزمه می کند یا صفحاتی از کتابچه را ورق می زند، می تواند نوازندگان را از خود دور کند و دیگر مخاطبان را ناامید کند. آلودگی صوتی و رسانه‌های اجتماعی همچنین اختلالی اساسی در قدرت شنیداری ما ایجاد می‌کنند که می‌تواند سلامت ما را تهدید کند و به تدریج اضطراب و قطع ارتباط عاطفی ما را افزایش دهد.

شنوندگان آگاه می توانند مصونیت درونی خود را در برابر این تهدیدها و اختلالات افزایش دهند و یاد بگیرند که عوامل حواس پرتی را بپذیرند و با آن کنار بیایند. ما بین ذهن آگاهی و تمرکز زوم می کنیم و در لحظه تطبیق می دهیم. وقتی اخیراً یک خانم شیرینی پزی با صدای بلند تهدید کرد که یک رسیتال را مختل می کند، شاگردم بعد از آن با هیجان گزارش داد که می تواند به جای تمرکز کردن و بدتر کردن آن، با بزرگنمایی به تصویر بزرگتر پاسخ دهد.

در اجراهای خودم، تمرکز حواس در مرکز قرار می گیرد. هر کنسرت با انرژی تماشاگران و آکوستیک سالن شکل می گیرد. هیجان پیش‌بینی عبارات، پیمایش در بافت‌های مختلف، و در آغوش گرفتن شگفتی‌های پویا لحظاتی از ذهن آگاهی خالص را برای من و شنوندگانم ایجاد می‌کند.

تنفس یکی از رایج ترین روش های پرورش ذهن آگاهی است. اما این هماهنگی عضله و حس می تواند بدون یک مرحله میانجی چالش برانگیز باشد. یک راه بهتر برای سهولت این است که ابتدا از نظر احساسی با موسیقی غنی درگیر شوید. سپس اجازه دهید جریان انرژی به تنش و رهاسازی منجر شود، انتظار ایجاد کنید و سپس آن را برآورده کنید، ذاتاً پس از چندین بار گوش دادن، دم و بازدم را تحریک کنید.

این دقیقاً همان کاری است که گوش دادن به هارمونی موسیقی انجام می دهد. آکوردها در یک پیشروی هارمونیک با افزایش و سپس حل ناهماهنگی ها، تنش ایجاد می کنند و در جریان انرژی آزاد می شوند. تحقیقات نشان می دهد که لذت موسیقی از تعامل بین پیش بینی ما از صدای آینده از طریق سیستم پاداش ما و خود صدای دلپذیر واقعی پدیدار می شود. با نزدیک شدن به لحظه ورود (TB1) با نزدیک شدن به زمان رسیدن، هوشیاری ما را افزایش می دهد.

“موسیقی ماساژ” را فراموش کنید. سعی کنید چندین صدا را در آهنگ‌های جی اس باخ دنبال کنید که از طریق نحوه تعامل و پاسخ به یکدیگر، آرامش و وضوح ذهنی را القا می‌کنند. یا کشش احشایی و الگوهای رهاسازی را در هارمونی های سرگئی راخمانینوف حس کنید. موسیقی کلاسیک، با لایه های خود و تعامل صداها، سطح آگاهی بالاتری را می طلبد و پاداش های غنی تری ارائه می دهد. سپس، سر و صدای اطراف ذوب می شود.

برای برخی، گوش دادن به موسیقی می تواند مانند داشتن یک همراه در سفر باشد که شما را در هر لحظه از ذهن آگاهی راهنمایی می کند. دنبال کردن یک خط ملودیک روشی مفیدتر برای متمرکز ماندن است تا اینکه صرفاً فکر کنید “من باید افکارم را خالی کنم!” دانش‌آموزان من متوجه می‌شوند که هنگام تمرکز بر قوس موسیقی به جای اینکه سعی کنند در خلاء سکوت به خانه بنشینند، راحت‌تر است.

شنوندگان موسیقی در هر سطح آموزشی می توانند به راحتی شروع به کار روی تمرکز حواس کنند. هر چه شخص یک قطعه را بیشتر بشنود، لایه های بیشتری از جزئیات خود را نشان می دهد و لذت بیشتری می برد.

این رویکرد به گوش دادن نه تنها شادی را افزایش می دهد، بلکه اعتماد به نفس، آرامش و حضور دانش آموزان من را در زندگی روزمره تقویت می کند. گوش دادن آگاهانه نه تنها توانایی ما برای احساس لذت موسیقی و مشارکت در مکالمه را بهبود می بخشد، بلکه توانایی ما را برای ارتباط با سازمان ها و جوامع نیز افزایش می دهد. در سالن کنسرت، اتاق هیئت مدیره، یا حتی در یک گردهمایی معمولی، گوش دادن خوب باعث می شود احساس کنیم مهم هستیم.