گاهی اوقات لازم است با یک همکار گفتگوی سختی داشته باشید. شاید آنها کاری انجام داده اند که شما را ناراحت کند یا ممکن است رفتاری مداوم داشته باشند که دردسرساز است. این مکالمات دشوار هستند زیرا می توانند احساسی باشند و باعث ایجاد (یا تشدید) درگیری شوند. توصیه می شود قبل از یک مکالمه دشوار به خوبی آماده شوید، و پنج مرحله در اینجا چارچوبی محکم برای شما فراهم می کند.

به داخل نگاه کن

با خودآزمایی شروع کنید. به عنوان مثال، هدف شما از این گفتگوی دشوار چیست؟ آیا برای درست بودن یا تغییر طرف مقابل؟ اینها دلایل خوبی نیستند. امیدوارم که هدف درک شدن، درک طرف مقابل و حل یک مشکل متقابل باشد.

همچنین احساسات خود و ریشه های آنها را بررسی کنید. چه احساسی دارید و چرا؟ جنبه های گذشته یا شخصیت شما چگونه بر واکنش های عاطفی شما به این موقعیت تأثیر می گذارد؟ تا چه حد ممکن است واکنش شما بر اساس تاریخ و شخصیت خودتان اغراق آمیز باشد؟ چگونه ممکن است دیگران با توجه به تجربیات و شخصیت های متفاوتشان واکنش متفاوتی نشان دهند؟

عاقلانه انتخاب کن

مطمئن شوید که محیط گفتگوی دشوار خصوصی است و هم شما و هم همکارتان وقت دارید و تحت استرس نیستید. کلمات آغازین خود را با دقت انتخاب کنید. بیان کنید که هدف شما از انجام مکالمه انگشت نشان دادن یا تهمت زدن نیست، بلکه رفع مشکل در رابطه یا بهبود نحوه تعامل شما دو نفر است. یک نگرش مشارکتی و یک رویکرد حل مسئله را منتقل کنید.

متمرکز بمان

در طول مکالمه، مطمئن شوید که روی راه حل ها متمرکز شده و از طریق درک متقابل به جلو حرکت کنید. وسوسه انگیز خواهد بود که به تبادل اتهامات و دفاع از خود کشیده شوید. اگر هر دو نفر چنین رفتاری داشته باشند، اوضاع تشدید می شود و صداها بلند می شود. حداقل یک نفر باید با تغذیه نکردن چرخه را خنثی کند و در این حالت، آن شخص شما هستید. هدف خود را همیشه در ذهن داشته باشید.

از آنجایی که شما مسئول حفظ مکالمه در مسیر درست هستید، ممکن است مجبور شوید مواردی مانند این را بگویید: «تلاش برای سرزنش کردن فایده ای ندارد. بیایید روی راه حل ها و آینده تمرکز کنیم.» به همین ترتیب، «می‌توانم ببینم که ما در حال زخمی شدن هستیم. بیایید یک نفس عمیق بکشیم و به یاد داشته باشیم که هدف ما این است که بفهمیم در حرکت رو به جلو چه کاری باید انجام دهیم.”

آدرس احساسات

از آنجایی که تعارض در زمینه محل کار است، تمرکز فقط بر رفتارها و حقایق وسوسه انگیز است. در واقع، گاهی توصیه هایی برای انجام این کار ارائه می شود، با این فرض که پرداختن به احساسات ممکن است احساسات منفی را تحریک کند. با این حال، تضادها ذاتاً مستلزم احساسات هستند و ناتوانی در رسیدگی به آنها، هرگونه راه حل ظاهری را رضایت بخش نمی کند. عواطف بدون توجه ممکن است در نقطه ای از آینده سرشان را بالا ببرند و نشان دهند که این تعارض هرگز واقعاً حل نشده است.

منظور ما از «آدرس کردن احساسات» چیست؟ به جای احیای احساسات منفی، نکته این است که احساسات هر دو طرف را که با موقعیت مرتبط است، بپذیرید. نیازی نیست که با احساسات همکار خود موافق باشید، اما مطمئناً سعی نکنید که استدلال کنید که آنها نامعتبر یا غیر قابل توجیه هستند. مردم حق دارند احساسات خود را داشته باشند، و شنیده شدن در این زمینه تجربه قدرتمندی است که راه طولانی را به سمت ایجاد پل بین شما دو نفر خواهد برد.

به آینده نگاه کن

پس از اینکه تجربیات و دیدگاه های یکدیگر را به طور کامل درک کردید، هدف این است که مکالمه را ترک کنید و بدانید که در مرحله بعد چه کاری انجام دهید. چگونه اوضاع در نتیجه این گفتگو متفاوت خواهد بود؟ در طرح این سوال هم برای خود و هم برای همکارتان صریح باشید. همچنین، آیا باید یک جلسه آینده را برای بحث در مورد چگونگی پیش رفتن برنامه ریزی کنید؟ پیگیری کنید تا مطمئن شوید که وضوح تصویر رضایت بخش و طولانی مدت است.

البته ساختار پنج مرحله ای ارائه شده در اینجا تنها چارچوب قانونی برای پرداختن به مکالمات دشوار در محل کار نیست. اغلب مفید است که با چندین منبع مشاوره مشورت کنید و مراحل و اقداماتی را که فکر می کنید با توجه به شرایط شما بهترین کار را انجام می دهند ترکیب کنید. نکته مهم این است که آماده شوید و وارد یک مکالمه سخت نشوید، به این امید که در حین حرکت به آن بپردازید.