این بسیج امدادی بلایا: برنامه آماده سازی مدل تاب آوری جامعه (DRM:CRM) ابتکاری مبتنی بر تاب‌آوری مبتنی بر آسیب‌های روانی است که برای حمایت از جوامع قبل، حین و بعد از یک فاجعه طراحی شده است. هنگامی که بلایا رخ می دهد، اغلب آسیب های گسترده ای به زیرساخت های یک جامعه وارد می کند و چالش های بهداشت روانی قابل توجهی را برای کودکان، نوجوانان و بزرگسالان ایجاد می کند. بازماندگان ممکن است با از دست دادن عزیزانشان – خانواده، دوستان، همکاران یا حیوانات خانگی – و تخریب خانه‌ها، مدارس، مشاغل و فضاهای اجتماعی ارزشمند مانند قهوه خانه‌ها و مراکز اجتماعی مواجه شوند. علاوه بر این، جابجایی اعضای جامعه می‌تواند منجر به از دست رفتن شبکه‌های دوستی ضروری شود که معمولاً حمایت عاطفی را فراهم می‌کنند. پس از آن، بسیاری احساس عمیقی از فقدان و عدم اطمینان را تجربه می‌کنند و این سوال را مطرح می‌کنند که آیا زندگی هرگز به آنچه قبلا بوده بازخواهد گشت. در حین بازسازی، بازماندگان اغلب تعریف می‌کنند که در طول فرآیند طولانی بهبودی ناشی از تأثیرات گسترده فاجعه، خود را با یک «عادی جدید» تطبیق دهند.

طوفان ها

منبع: ناسا از طریق Unsplash

ترکیب استراتژی های سلامت جامعه ضروری است

برنامه‌های بلایای اجتماعی، ملزومات بقای فیزیکی، مانند مسکن موقت، توزیع آب و غذا، و خدمات برای کمک به راه‌حل‌های بلندمدت مسکن را در اولویت قرار می‌دهند. سازمان‌های دولتی مانند FEMA و سازمان‌های شهری، شهرستانی و ایالتی نقش مهمی در این تلاش‌ها دارند. در حالی که متخصصان بهداشت روان نیز در برنامه ریزی بلایا گنجانده شده اند، تخریب گسترده و تلفات جانی که اغلب با بلایا همراه است می تواند منابع بهداشت روان موجود را حتی در کشورهای توسعه یافته تحت الشعاع قرار دهد. بنابراین، ترکیب استراتژی‌های سلامت جامعه در برنامه‌ریزی بلایا با استفاده از رویکرد بهداشت عمومی بسیار مهم است. مدل‌های همتا به همتا، مانند مدل تاب‌آوری جامعه (CRM)، روشی مقیاس‌پذیر برای حمایت از بهزیستی عاطفی و جسمی ارائه می‌کند و افراد را قادر می‌سازد تا زمانی که منابع حرفه‌ای سلامت روان نادر هستند به یکدیگر کمک کنند.

DRM: CRM از تجربیات مؤسسه منابع تروما بیرون آمد، زیرا آنها پس از بلایا به مکان‌هایی در سراسر جهان دعوت شدند تا کارگاه‌هایی در مورد مهارت‌های سلامتی مدل تاب‌آوری جامعه ارائه دهند. اولین پاسخ دهندگان مؤسسه منابع تروما اظهار داشتند که متواضع هستند و از افراد در سراسر جهان الهام می گیرند، زیرا بازماندگان به بهترین بخش انسانیت خود رسیده اند تا با شجاعت و قدرت به جامعه خود در طول و پس از چالش برانگیزترین تجربیات زندگی کمک کنند. آموزش مهارت هایی برای کمک به افراد برای آرام کردن تجربه درونی پریشانی خود در طول و پس از یک فاجعه به آنها کمک می کند تا برای انجام فعالیت های مورد نیاز برای بازسازی زندگی و جامعه خود سازماندهی مجدد کنند. همچنین می تواند احساسات مرتبط با لحظات شادی و امید را بیدار کند که ممکن است به دلیل فاجعه پوشیده شود. این کیفیتی است که در سرتاسر جهان دیده می‌شود—توانایی انسان‌ها برای به خاطر سپردن آنچه در زمان‌های غیرقابل توصیف واقعی است.

کودکان و بزرگسالان می توانند پس از یک فاجعه، پریشانی فیزیولوژیکی را تجربه کنند

هم بزرگسالان و هم کودکان می توانند به دنبال یک فاجعه فاجعه بار دچار پریشانی فیزیولوژیکی حاد شوند که اغلب به صورت افزایش ضربان قلب و تنفس سریع ظاهر می شود. بدن همچنین ممکن است واکنش‌های فیزیکی و احساسی شدیدی را به یادآوری‌های مختلف از فاجعه نشان دهد. بنابراین، کمک به افراد برای درک اینکه این واکنش‌های فیزیکی و عاطفی مشترک هستند، می‌تواند دیدگاه آن‌ها را از قضاوت شخصی – فکر کردن «من ضعیف» – به تشخیص اینکه «من یک واکنش بیولوژیکی مشترک به فاجعه و پیامدهای آن را تجربه می‌کنم، تغییر دهد». کمک به افراد با مهارت‌های سلامتی ساده که به آنها کمک می‌کند سواد بدنی را بیاموزند، می‌تواند به آنها آگاهی جدیدی از نحوه توجه به احساسات مرتبط با سلامتی خود بدهد. با توجه بیشتر، با هدف، به احساسات مرتبط با رفاه، آنها می توانند به کاهش واکنش ها به نشانه های محیطی که آنها را به یاد فاجعه می اندازد کمک کنند. یک سوال ساده مبتنی بر قدرت مانند “چه چیزی در حال حاضر به شما کمک می کند تا از آن عبور کنید؟” می تواند کمک کند. اگر این تجربه وجودی بود، و فرد فکر می‌کرد که می‌میرد، می‌پرسید: «آیا می‌توانی لحظه‌ای را که قرار بود زنده بمانی به خاطر بیاوری؟» و “آیا می توانید لحظه رسیدن کمک را به خاطر بیاورید؟” می تواند به بازماندگان کمک کند به یاد بیاورند که چه چیز دیگری درست است.¹

سوالات قدرت گرا برای برجسته کردن جنبه های بقای تجربه استفاده می شود

این DRM-CRM رویکرد از تحت فشار قرار دادن بازماندگان برای به اشتراک گذاشتن تجربیات آسیب زا اجتناب می کند، زیرا انجام این کار می تواند باعث تشدید ناراحتی و حتی آسیب مجدد به برخی از افرادی شود که ممکن است آمادگی صحبت کردن را نداشته باشند. درعوض، از بازماندگان دعوت می‌شود تا به اندازه‌ای که احساس راحتی می‌کنند، به اشتراک بگذارند و به آن‌ها اجازه می‌دهد تا بر روایت خود کنترل داشته باشند. سؤالات قدرت محور برای برجسته کردن جنبه های بقای تجربه آنها به جای تمرکز بر خود تروما، برای به حداقل رساندن پریشانی فیزیولوژیکی استفاده می شود. این رویکرد به بازماندگان کمک می‌کند تا با تأکید بر انعطاف‌پذیری و نقاط قوت خود، دوباره با احساس خوشبختی ارتباط برقرار کنند. در حالی که اهمیت گوش دادن به بخش های آسیب زا یک داستان را نادیده نمی گیرد، اما DRM-CRM رویکرد بر آنچه دیگر در مورد این تجربه صادق است تأکید می کند و به آرامی به بازماندگان قدرت های درونی آنها را یادآوری می کند. یک زن در فیلیپین پس از طوفان یولاندا اظهار داشت: “از شما متشکرم که آنچه را قبلاً می دانستم اما فراموش کرده بودم به من یادآوری کردید.” این بیانیه به روشن شدن اهمیت سؤالات ساده کمک می کند که به افراد کمک می کند توانایی های خود را در زمینه قدرت و رفاه کشف کنند.

راهبردهای پیشگیرانه و پیشگیرانه

با گذشت زمان، موسسه منابع تروما یک رویکرد سیستماتیک برای ادغام مدل تاب آوری جامعه (CRM) در محیط های بلایا ایجاد کرد. آنها ارزش آموزش اعضای جامعه را قبل از وقوع فاجعه کشف کردند و این امر را به یک استراتژی آماده سازی و پیشگیری پیشگیرانه تبدیل کردند. با تجهیز افراد پیش از موعد، جوامع می‌توانند «چکمه‌های روی زمین» آماده داشته باشند تا در هنگام وقوع فاجعه فوراً پاسخ دهند و فرصت‌هایی را برای تقویت رفاه فردی و اجتماعی در طول مراحل بحران و بهبود ایجاد کنند. پیشنهادات اضافی در مورد نحوه حمایت از اعضای انجمن را می توان در نحوه کمک به بازماندگان رویدادهای شدید آب و هوایی یافت.²