اجازه دهید با روشن شدن دو چیز شروع کنم:

اولاً، اصطلاح “PTSD با عملکرد بالا” یک اصطلاح رسمی تشخیصی نیست. شما آن را در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، ویرایش پنجم، ویرایش متن، کتاب مقدس تشخیصی که توسط متخصصان سلامت روان آمریکایی استفاده می شود.

DSM-5-TR روشی مهم برای استانداردسازی تعریف شرایط سلامت روان است تا به عنوان یک زمینه، بتوانیم با یکنواختی به سمت بهبود تشخیص، درمان و تحقیق شرایط روانی حرکت کنیم.

اگرچه DSM بدون بحث نیست، یک کار را انجام می دهد، اما به توقف بیش از حد پزشکی یا آسیب شناسی بیش از حد شرایط انسانی کمک می کند. از آنجایی که هیچ آزمایش خون، آزمایش ادرار، سونوگرافی یا تکنیک تصویربرداری پیچیده ای وجود ندارد که بتواند به طور قطعی PTSD را تشخیص دهد، این تعاریف اهمیت دارند.

در DSM-5-TR اطلاعاتی در مورد معیارهای تشخیصی PTSD و اطلاعاتی در مورد دو ویژگی یا زیرشاخه یعنی PTSD “تجزیه‌ای” و “تأخیر افتاده” خواهید یافت، اما چیزی در مورد “PTSD با عملکرد بالا” وجود ندارد.

دوم، جست‌وجوی PubMed، یک پایگاه داده علمی که به کاربران کمک می‌کند تا از متون پزشکی و علوم زیستی جستجو و بازیابی کنند، برای عبارت PTSD با عملکرد بالا بسیار اندک نشان می‌دهد که این اصطلاحی نیست که به طور معمول توسط محققان یا دانشمندانی که کار می‌کنند استفاده می‌شود. در لبه برش علم تروما.

با این اوصاف، اینترنت پر از محتوا در مورد “PTSD با عملکرد بالا” است. در واقع، جستجوی گوگل این تعریف را ارائه می‌کند که به نظر می‌رسد مجموعه‌ای از محتوایی است که در وب‌سایت‌های مختلفی که توسط پزشکان، کلینیک‌ها و سازمان‌های سلامت روان اجرا می‌شوند، نمایش داده می‌شود.

PTSD با عملکرد بالا اصطلاحی است که برای توصیف افرادی استفاده می شود که علائم اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) را تجربه می کنند در حالی که به نظر می رسد هنوز در زندگی روزمره خود به خوبی عمل می کنند. این یک اصطلاح تشخیصی رسمی نیست، اما مهم است که بدانیم افراد مبتلا به PTSD با عملکرد بالا می‌توانند با چالش‌های منحصر به فردی روبرو شوند و ممکن است مورد توجه قرار نگیرند.

در نگاه اول، دانشمند موجود در من از خروجی موتور جستجو عصبانی می‌شود، زیرا به نظر می‌رسد این عبارت «در زندگی روزمره خود به خوبی عمل می‌کند» با نحوه تشخیص ما PTSD مغایرت دارد. PTSD، طبق تعریف، دارای یک معیار مورد نیاز G است که بیان می کند “علائم باعث ناراحتی یا اختلال عملکردی (اجتماعی، شغلی) می شود.

اما پزشک در من بسیار دلسوزتر است. غالباً آنچه پزشکان در خط مقدم می بینند، در عمل خود نشان دهنده شرایطی است که دنیای تحقیقاتی و افعال حرفه ای “رسمی” هنوز نتوانسته اند به آن دست یابند. از آنجایی که پزشک موظف است درد و رنج را کاهش دهد، آنها نمی توانند آنچه را که در عمل “دنیای واقعی” خود می بینند نادیده بگیرند، فقط به این دلیل که به طور منظم در یک تعریف مبتنی بر تحقیق سفت و سخت نمی گنجد. بلکه باید نوآوری و خلاقیت داشته باشند و تمام بخش‌های آشفته‌تر و ناشناخته‌های آنچه در مقابلشان می‌شود را در آغوش بگیرند.

آیا PTSD با عملکرد بالا واقعی است؟ پاسخ: احتمالا (اما نه به طور رسمی)