منبع: هنر: DALL-E/OpenAI

در دنیای پر سرعت امروز، سرعت جشن گرفته می شود. پیام‌رسانی فوری از حروف متفکر پیشی می‌گیرد و توییت‌های سریع جایگزین مقالات بازتابنده می‌شوند. ما شرطی شده ایم که باور کنیم سریعتر بهتر است. اما اگر جهش بزرگ بعدی در هوش مصنوعی این مفهوم را به چالش بکشد، چه؟ چه می‌شود اگر کاهش سرعت، کلید ایجاد هوش مصنوعی بیشتر شبیه ما باشد – و با انجام این کار، سرعت پیشرفت را تسریع کنیم؟

مدل جدید o1 OpenAI که بر اساس مفهوم دگرگون کننده زنجیره پنهان فکر ساخته شده است، نگاهی اجمالی جالب به این آینده ارائه می دهد. برخلاف سیستم‌های هوش مصنوعی سنتی که با اسکن داده‌ها با سرعتی سرسام‌آور برای ارائه پاسخ عجله دارند، o1 رویکردی شبیه به انسان دارد. این زنجیره‌های درونی استدلال ایجاد می‌کند و از نوع تفکر بازتابی که انسان برای مقابله با مشکلات پیچیده استفاده می‌کند، تقلید می‌کند. این تکامل نه تنها نشان‌دهنده تغییر در نحوه عملکرد هوش مصنوعی است، بلکه ما را به درک نحوه عملکرد مغز خود نزدیک‌تر می‌کند.

زنجیره پنهان اندیشه و شناخت انسان

این مفهوم هوش مصنوعی که بیشتر شبیه انسان ها فکر می کند، فقط یک دستاورد فنی نیست، بلکه به ایده های جذابی در مورد چگونگی تجربه واقعیت کمک می کند. در کتابش توهم کاربرTor Nørretranders حقیقتی شگفت انگیز را در مورد آگاهی ما آشکار می کند: تنها بخش کوچکی از ورودی حسی که دریافت می کنیم به آگاهی آگاهانه می رسد. او استدلال می‌کند که مغز ما حجم وسیعی از اطلاعات را پردازش می‌کند – تا میلیون‌ها برابر بیشتر از آنچه ما آگاهانه از آن آگاه هستیم. ذهن ما به عنوان فیلترهای کاربردی عمل می کند و به تنها مرتبط ترین اطلاعات اجازه می دهد تا در تجربه آگاهانه ما “حباب” شوند.

این بدان معناست که واقعیت بیرونی که ما درک می کنیم تنها تکه ای از آنچه در مغز ما اتفاق می افتد است. بقیه بی سر و صدا پردازش می شوند، فیلتر می شوند تا ما را روی چیزهای مهم متمرکز کنند. تصور کنید که ما دائماً از هر فرآیند عصبی – هر ضربان قلبمان، هر احساس هضم، آگاه باشیم. حواس ما را تسخیر می کرد. در عوض، مغز ما ورودی های غیرضروری یا حواس پرتی را انتخاب می کند تا تمرکز خود را بر آنچه که مهمتر است حفظ کند.

فکر کردن در زیر سطح

این ایده فیلتر انتخابی شبیه به نحوه عملکرد مدل o1 OpenAI با زنجیره فکری پنهان خود است. این مدل تمام جزئیات فرآیند استدلال خود را در معرض دید کاربران قرار نمی دهد. در عوض، نسخه‌ای خلاصه‌شده از عملکرد درونی‌اش ارائه می‌کند – تقطیر “افکار” آن که وضوح را بدون غرق کردن ما در داده‌ها فراهم می‌کند. مانند فرآیند فیلتر کردن مغز، o1 حجم وسیعی از اطلاعات را در پس‌زمینه پردازش می‌کند و تنها آنچه مفیدتر و مرتبط‌تر با کار در دست است را نشان می‌دهد.

اما، همانطور که مغز ما گاهی اوقات اطلاعات زیادی را ساده یا فیلتر می کند، استدلال خلاصه شده هوش مصنوعی ممکن است همیشه آینه کاملی از فرآیندهای داخلی آن نباشد. و این اشکالی ندارد. وقتی تصمیمات خود را توضیح می دهیم، اغلب پیچیدگی را به نکات کلیدی کاهش می دهیم و بسیاری از جزئیات ظریف را به نفع انتقال ایده های اصلی کنار می گذاریم. هوش مصنوعی نیز کاری مشابه انجام می‌دهد – یاد می‌گیرد که استدلال عمیق و پنهان را با بینش‌های عملی متعادل کند.

شکل دادن به سفر شناختی هوش مصنوعی

آنچه جالب است این است که چگونه تعامل ما با هوش مصنوعی بر “تفکر” آن تأثیر می گذارد. اعلان‌هایی که ارائه می‌دهیم، مذاکرات داخلی آن را راهنمایی می‌کند. یک درخواست مبهم ممکن است به یک پاسخ گسترده منجر شود، در حالی که یک سؤال با چارچوب مناسب تمرکز هوش مصنوعی را تیز می کند. این فعل و انفعال پویا بین نیت انسان و شناخت ماشین، تجربه هوش مصنوعی را به تفکر انسان‌مانند نزدیک‌تر می‌کند. و درست همانطور که مغز ما به طور انتخابی عوامل حواس‌پرتی را فیلتر می‌کند، هوش مصنوعی یاد می‌گیرد که همین کار را انجام دهد و بر اساس دستورالعمل‌هایی که ما می‌دهیم، اطلاعات مربوطه را تقویت کند.

OpenAI حتی ما را تشویق کرده است که «تحریرها را به حداقل برسانیم» و به هوش مصنوعی اجازه دهیم مستقل‌تر فکر کند، دقیقاً مانند مغز ما اطلاعات ناخودآگاه را قبل از ارائه آنچه برای ذهن خودآگاه ما مهم است پردازش می‌کند. تعامل انسان و هوش مصنوعی یک عنصر حیاتی در این فرآیند باقی می‌ماند، و اعلان‌ها به‌عنوان محرک‌های خارجی عمل می‌کنند که فیلتر و استدلال داخلی هوش مصنوعی را تحریک می‌کنند.

یادگیری تقویتی که زنجیره فکر را تقویت می کند

در قلب توانایی o1 برای “فکر کردن” بیشتر شبیه یک انسان، یادگیری تقویتی است. این در مورد تغذیه داده‌های بیشتر به هوش مصنوعی نیست، بلکه به آن آموزش می‌دهیم که چگونه از تجربیات خود بیاموزد، دقیقاً مانند فیلتر کردن و تنظیم مغز ما بر اساس تجربه. از طریق یادگیری تقویتی، o1 استدلال درونی خود را در طول زمان اصلاح می‌کند و زنجیره فکری خود را به گونه‌ای تیزتر می‌کند که مدل‌های سنتی هوش مصنوعی نمی‌توانند صرفاً از طریق تلقین با آنها مطابقت داشته باشند. این تفاوت بین فردی که حقایق را حفظ می کند و کسی که مفاهیم را می فهمد و خلاقانه آنها را به کار می گیرد، است.

کاهش سرعت برای افزایش سرعت

با توجه به اینکه o1 زمان بیشتری را صرف استدلال می کند، ممکن است فرض کنید که این باعث کندی آن می شود. به طور متناقض، برعکس آن صادق است. در حالی که مرحله تفکر ممکن است کندتر به نظر برسد، خروجی نهایی معمولا سریعتر و دقیق تر است زیرا خطاها را کاهش می دهد و از نیاز به پیگیری های اصلاحی جلوگیری می کند. با صرف زمان برای استدلال در مورد یک مشکل – بسیار شبیه نحوه پردازش ناخودآگاه ما مقادیر زیادی از اطلاعات را قبل از ارائه یک فکر منسجم – o1 به نتایج سریعتر و موثرتری می رسد. این یک مورد کلاسیک از “دوبار اندازه گیری، یک بار برش” است که در تفکر هوش مصنوعی اعمال می شود.

اندیشه ای نو در هوش مصنوعی

توسعه مدل هایی مانند o1 نشان دهنده “گام بعدی” در تکامل هوش مصنوعی است. ما در حال حرکت از ماشین‌هایی هستیم که به سادگی داده‌ها را پردازش می‌کنند و به سمت سیستم‌هایی می‌رویم که مانند انسان‌ها درگیر تفکر بازتابی هستند. این ما را به آینده ای نزدیک می کند که در آن هوش مصنوعی نه تنها برای ما کار می کند بلکه با ما فکر می کند. با انجام این کار، توانایی های ما را افزایش می دهد و درک ما را هم از دنیای بیرون و هم از لایه های پنهان شناخت خودمان گسترش می دهد.

با در نظر گرفتن این پارادوکس که کاهش سرعت منجر به پیشرفت سریع‌تر می‌شود، به ما یادآوری می‌شود که نوآوری همیشه در مورد سرعت نیست. گاهی اوقات، مستقیم ترین مسیر رو به جلو نیازمند یک مکث متفکرانه است – لحظه ای برای تأمل، فیلتر کردن و درک واقعی. همانطور که هوش مصنوعی به تکامل خود ادامه می‌دهد، نه تنها ممکن است هوش ما را تقویت کند، بلکه بینش‌های جدیدی در مورد چگونگی پردازش واقعیت توسط مغز ما ارائه دهد.

عجله کنید و سرعت خود را کاهش دهید

دفعه بعد که متوجه شدید که با عجله انجام کارها را انجام می دهید یا به دنبال پاسخ های فوری هستید، صفحه ای از کتاب بازی o1 را بردارید. آهسته تر. بگذارید زنجیره فکری درونی شما جادوی خود را انجام دهد. ممکن است متوجه شوید که این رویکرد عمدی پیشرفت را به تعویق نمی اندازد – آن را به روش هایی که هرگز تصور نمی کردید سرعت می بخشد.

در پایان، ادغام شهود انسانی، استدلال هوش مصنوعی و فیلتر کردن دقیق اطلاعات، نوید دنیای هوشمندتر و متفکرانه‌تر را می‌دهد. با بازنگری در نحوه تعامل با مغز و فناوری خود، می توانیم رابطه خود را با واقعیت و با یکدیگر تغییر دهیم. شاید باید روی آن بخوابید؟